Artık sabrımız kalmadı

Artık sabrımız kalmadı

Metal sektöründe bir taraftan görüşmeler devam ederken bir taraftan da eylemler devam ediyor. Türk Metal Sendikasının, MESS’in çağrısıyla tekrar masaya oturmasının ardından nedendir bilinmez (Bize göre bilinmez değil) ama arkadaşlarımızın içine bir kurt düşmüştür.Artık yapılan eylemlerin anlamsız kaldığın

Bir grup Arçelik işçisi

Metal sektöründe bir taraftan görüşmeler devam ederken bir taraftan da eylemler devam ediyor. Türk Metal Sendikasının, MESS’in çağrısıyla tekrar masaya oturmasının ardından nedendir bilinmez (Bize göre bilinmez değil) ama arkadaşlarımızın içine bir kurt düşmüştür.
Artık yapılan eylemlerin anlamsız kaldığını, daha ciddi eylemler yapılmasını yazdığımız mektuplar da birçok kez dile getirdik. Ancak bugün gördüğümüz bir olayda bazı işçi dostlarımızın ne kadar da öfkeli olduklarını gördük. Bizler yemek yememe eylemindeyken bir grup arkadaş toplanıp sendika odasına doluştu. Merak edip yanlarına gittik ve kalıphanede çalışan arkadaşlar olduklarını öğrendik. Ve ardından baştemsilci içeri giriverdi. İşçiler sendikanın yaptığı eylem tarzını eleştiriyorlardı. Biz yemeğe çıkmamıştık, yemeklerimizi evden getirmiştik. Bir gün önceden söylenen eylem şeklinde, yemekler alınacak masaya bırakılıp çıkılacaktı. Çok değerli sendikamız bizi düşünmüş yemeğe çıkmayarak kartları basmadığımız için 5 biralık yemek ücreti bize kalacaktı. Birçok arkadaşımız yemek getirmemişti ve bir çoğu bu eylemde sendikanın en azından bir ekmek arası dağıtabileceğini düşünmüştü. Çoğu parasıyla, parası olmayanlarla da yemeğimizi paylaşmıştık. Ve bu arada ardı ardına baştemsilciye sorular yönelmeye başladı. Bir arkadaş baştemsilciye soruyordu: “Bu nasıl bir eylem tarzı, hem yemek yemeyerek aç kalacağız hem de adamlara bunu hissettirmeyeceğiz. Böyle eylem mi olur?” Temsilci lafını kesmeye çalıştıysa da nafile. Kalıphaneden arkadaşlar çok öfkeliydiler ve hiç geri adım atmaya niyetleri yoktu. Temsilci her ne kadar biz yemek almayarak bu eylemi başarıya ulaştırmaya çalıştık işte paramızı alacağız dese de, arkadaşlar, ‘Yemekleri alıp masalara bırakıp orada beyaz yakalı çalışanlar yemek yerken düdüklerle, çatal kaşıklarla, masalara vurarak öfkemizi, ne hissettiklerimizi anlamaları gerekiyor’ diyordu. Ve temsilci daha fazla dayanamayarak bu eylemi tekrar yapacaklarını söylemek zorunda kaldı. Bunca sene burada çalışıyorum, ilk defa işçilerin sendika temsilcisini sıkıştırarak genel merkezden ya da şube yönetiminden izin ya da görüş almadan eylem kararı aldığını görmemiştim. Görüldüğü gibi birçok yerde arkadaşlarımızın öfkesi giderek artıyor ve bu sözleşmede olası bir kötü sonuç sendikayı nerelere sürükleyeceğini göstermektedir diye düşünüyoruz. Artık tüm işçi arkadaşlarımızın sabrı kalmamıştır. Buradan sendikamız Türk Metal’e duyurulur.

*Çayırova

www.evrensel.net