Çalıntı

Güzellik koksun

Gelincikler açsın, kan kırmızı. Kan koksun istemiyorum. Yüzün yüzüme değsin. Yanak yanağa, göz göze. Mis koksun.

İkisi de

Nazım Hikmet, yıllarca hapishanelerde yattı, şiir yazmaktan. Bir başkası altı ay yattı hapiste, şiir okumaktan. Diyorlar ki: "Ah ah, ikisi de ne acılar çekti, şiir yüzünden hapis yatmaktan."

Çalıntı

"Atı alan Üsküdar'ı geçer" demişler. Onlar hem atı çaldılar, hem kendilerinden geçip üstüne çökerek Üsküdar'ı aldılar.

Yorgunluk

Duvarların arkasında, parmaklıkların arasındayken onlar, hangi kuşun ötüşünü, hangi çiçeğin rengini özlüyorlar, özgürce koşup soluk almak varken yorgunlar oturup kalmaktan.

Durdurulamaz

Suyun akışı durdurulamaz. Durdurmaya kalkan altında kalır, boğulur. Sonrasında ölüsü kim bilir nerde bulunur.

Başkaldırı

Güneşin ışıması güzel bir sabahın başlangıcı olabilir. Bir çiğ damlasının parıldadığı bir çiçeğin üstünde. Çöplerin arasından başını kaldıran.

Zaman geri kalıyor

Saatler dijitalleşince dakik hale geldi. Artık ne ileri giden ne geri kalan var. Tik tak, uygun adım. Zamansa her gün biraz daha geri kalıyor.

Mutluluğun resmi

Nazım Hikmet, Abidin Dino'ya “Mutluluğun resmini çizebilir misin Abidin?” diye boşuna sormadı arkadaşına. Çünkü kendisi şiirlerinde insanı sarıp sarmalayan mutluluğu sözcükleriyle çizmeye başlamıştı bile.

Kesik şarkı

Önce ağaçları kestiler, kuşları yuvalarından etmek için. Sonra tuzak kurup hepsini bir bir kafeslere kapattılar. Sesleri çıkmasın diye susturarak ötüşlerini. Kesmek için şarkılarını.