İki düz bir ters

Halka yükselmek

Rıfat Ilgaz’a göre: “Yetenek, bilgelik, çalışma, teknik, ıvır zıvır hepsi lazımdır. Ama yetmez. Şairi şairlik mertebesine halk getirir, marifet onun bulunduğu hizaya yükselebilmektir. Gerisi fasa fiso!”

Siyaset için de bu böyle değil midir? Sen halkın yanında olursan o da seninle olur.

Ayçiçeği

Ne güzeldir sapsarı, tekerlek yüzüyle ayçiçeğiyle güneşin kardeşliği. Karanlık basmadıkça, bastırmadıkça gece... 

Karabasanlardan uzakta

Bir güneş doğacak. Güneşin pişirdiği yemişlerle. Ağız dolusu. Kışı kış, yazı yaz olarak yaşayan. Gecesinde, gündüzünde karabasanlardan uzakta.

Pis koku

Çöp kokuyor. Ne kadar toplansa da, poşetlere konup kamyon kamyon götürülse de çöp kokuyor ortalık. Açlığın, yokluğun, yoksulluğun yaşamı çürüten kokusu.

Yaşamın güzelliği

Düşlerin güzelliği, hayallerin genişliği yaşamın güzelliğiyledir. Meyvenin tadı, gülün kokusu. Anaç toprak üstünde yol aldıkça.

İki düz bir ters

İki düz, bir ters örgüde öğretilen tek kuraldır. Bu kural işlevini yitirdi çoktandır. Örgüler tersten örülüyor ne zamandır. Düzün adı bile yok. Ne gören, ne bilen var artık. Örgüyü düzden kim örecek?

Unutkanlık

Yaz geldi ya. Hava almak için pencereyi açıyorsun. Demir parmaklık. Kapıyı açıyorsun. Tel kafes. Sabahın köründe bir el uzanıyor içeri, alıyor seni, dipsiz bir kuyuya atıyor. Unutarak ardında bıraktığın yumurtaların civciv çıkaracağını.

Anılarımızla

Anılarımızla yaşıyoruz. Yaşadıklarımızla. Sevinçlerin acılarla eksildiği. Yaşamadıklarımızı/yaşayamadıklarımızı düşlere bırakarak.