Hayallerimiz yanıyor

Tek gözle baktığımda gördüklerime gözlerim sulanırdı. Gözüm açılıp iki gözle baktığımda iki göz iki çeşme ağlıyorum.

Rengi rengine

Karalık kazındıkça renkler yeniden beliriyor. Sarı sarılığına, yeşil yeşilliğine, mavi maviliğine kavuşuyor. Meyvelerin, sebzelerin asıl renkleri güneşin, gökyüzünün, toprağın rengiyle eşleşiyor.

Renksiz

Renkleri solduran çekilen acılardır. Yokluk, yoksulluk, açlıkla. Kanlı canlı yüzleri solduran karasarı rengiyle.

Hayallerimiz yanıyor

Orman yangını ormanı yakmakla kalmıyor; börtü böceği, ormanın koşucularını yakıp geçiyor. Bulutun rengini, yaprağın yeşilini kavuruyor. Hayallerimiz yanıyor/yakılıyor. Alevler içinde kalan kır gezintilerimizle...

Bilseydik

Çiçeğin rengini solmadan görseydik, kokusunu çekseydik içimize. Meyvenin tadını çürümeden bilseydik, bunca acı çeker miydik, üzülür müydük gördüklerimize.

Kuşlarla

Gökyüzü kuşlarla kalsaydı, gökyüzünü gökyüzü yapan kuşlarla. Ne fırtına bulutları ne gök gürültüsü ne füze yağmuru, ateş saçan.

Rengarenk

Kırmızının ne kadar kırmızı, sarının nice sarı, yeşilin nasıl yeşil, mavinin masmavi olduğu bayraklar dalgalandığında, buğday başak verdiğinde, çimenler fışkırdığında, gökyüzü aydınlandığında görülecektir. Rengarenk bir dünyada.

Yazdıkça

Selda Bağcan’ın haksızlıkları yazan gazeteciye “Yaz gazeteci yaz/yaz yaz” diye söylediği bir şarkı vardır ya. Dillerde dolaşan. Yazan gazetecininse hapiste yatacağı bilinir.