Çok yaşa Evrensel…

Otuz bir yıldır Evrensel gibi muhalif, bağımsız ve emekçilerin sesi olma iddiasını taşıyan bir gazeteyi ayakta tutmak, Türkiye'de basın ve ifade özgürlüğünün geçirdiği tüm zorlu dönemler düşünüldüğünde başlı başına önemli bir başarıdır. Bu süreklilik yalnızca bir yayıncılık başarısı değil; işçi sınıfının, emekçilerin, gençlerin ve toplumun farklı kesimlerinin sorunlarını görünür kılma ısrarının da ifadesidir. Günlük haber akışının ötesine geçen bu çaba, kamusal hafızayı canlı tutan, hak mücadelesinin dilini kuran ve dayanışma kültürünü besleyen bir anlam taşıyor.

Bağımsız bir yayıncılığın en büyük gücü, yalnızca sermaye ya da iktidar ilişkilerine mesafe koyabilmesinde değil, aynı zamanda okurlarıyla kurduğu güven ilişkisinde yatar. Evrensel'in yıllardır süren varlığı, bu güvenin ve kolektif emeğin ürünü olarak okunmalı. Zor zamanlarda da gündemin hızla değiştiği dönemlerde de emekten, eşitlikten ve halktan yana bir çizgiyi koruyabilmek kolay değil; tam da bu nedenle bu süreklilik daha da kıymetli hale geliyor.

Benim için ise iki yılı aşkın süredir bu sürecin bir parçası olmak ayrı bir onur kaynağı. Bu yolculuk, sadece bir gazetenin üretim sürecine katkı sunmak değil; aynı zamanda emek odaklı bir kamusal sözün, eleştirel düşüncenin ve dayanışmanın sürdürülmesine küçük de olsa bir katkı verebilmek anlamına geliyor. Otuz bir yıllık bu birikimin içinde yer almak, bugünü anlamaya ve yarına dair umut üretmeye devam eden bir emeğin parçası olma duygusunu taşıyor.

Dilerim Evrensel, geride bıraktığı otuz bir yılın birikimini geleceğe taşıyarak emekçilerin, ezilenlerin ve hakikatin sesi olmaya; dayanışmayı, umudu ve mücadeleyi büyütmeye daha uzun yıllar devam eder.