Kadınlar değil failler, şiddetten korumayanlar güvende

Laçin Barış

Aleyna Çakır’ın öldürülmesine ilişkin 6 yıl süren dava sonucu faile verilen 4 yıl hapis cezası oldu. 2020’den bu yana kadınların adalet istediği Ümitcan Uygun, Aleyna’dan önce de Esra Hankulu'nun ölümüne ilişkin davada "kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma" suçundan verilen 10 yıl hapis cezası almıştı. Esra Hankulu, 3 Ağustos 2021 tarihinde Ankara'nın Mamak ilçesindeki evinde ölü bulunmuştu. Aleyna ve Esra, her iki kadın da evlerinde ölü bulunmuştu.

Yani Uygun önce gencecik Aleyna’yı hayattan kopardı daha sonra cezaevinden çıkıp yine 20’li yaşlarında olan Esra’yı öldürdü. Tek başına Aleyna Çakır davasında ortaya çıkan karar aslında elbirliğiyle kadınların bu ülkede “güven”de olmadığının kanıtıdır. Uygun elini kolunu sallayarak çıktıktan sonra daha hangi kadınların hayatını karartacak? Uygun başlı başına bir örnek olsa böylesi tablolar Türkiye’de hiçbir zaman münferit olmadı.

Daha iki gün önce Isparta'da Ayşe K., evli olduğu erkek tarafından sokak ortasında pompalı tüfekle öldürüldü. Açık olan şu ki “Ailem güvende” sloganının ucu kadınların yaşadığı hiçbir “aile” içi veya dışı şiddet ve vahşete dokunmuyor. Tablonun özeti şu: Kadınlar değil şiddet uygulayan failler güvende, şiddete karşı mekanizmaları işletmeyenler güvende. Sadece geçtiğimiz ağustos ayında 9 kadın evli olduğu erkek tarafından öldürüldü.

İktidarın LGBTİ’ler ve kadınların yıllarca hak mücadelesinin dayanağı olmuş kurumlara ve kişilere operasyon yapması, LGBTİ’leri nefret ve suç öznesi olarak ortaya koyması, gazetecilere gözdağı vermesi tıpkı mülteciler ve kürtlere karşı sürdürülen propagandanın bir benzeri olarak ortaya çıkıyor. Hali hazırda yeni anayasa tartışmaları da fokurdamaya başlamışken LGBTİ’ler ve kadınlar iktidar tarafından toplumun kutuplaştırmanın yeni bir aracına dönüştürülüyor. İktidarın faşizmi kurumsallaştırmaya çalıştığı bu dönemde yeni bir hedef tahtası belirleniyor. Bunun ucu her dönem olduğu gibi işçi sınıfı ve işçi sınıfından kadınlara uzanacaktır.

Keza kadın düşmanı politikalar, nafaka tartışmalarından, boşanmalarda arabuluculuğa, 6284’ün hedef gösterilmesinden kadın destek mekanizmalarının farklı gerekçelerle zayıflatılmasında doğrudan yoksul emekçi kadınları hedef alıyor. İktidar tüm politikalarını buna uygun şekillendiriyor. Örneğin TOKİ'nin İstanbul'da başlattığı 15 bin kiralık sosyal konut projesi için istenen başlıca şartlardan biri evli olmak!

Şartlar açıklanmadan önce belki de bu imkanı değerlendirmek, başvurmak isteyen milyonlarca tek başına yaşam mücadelesi veren kadın vardı. Keza sosyal medya duyurusu altında kadınların yazdığı yorumları okumak bunu anlamak için kafi. Derinleşen ekonomik sorunlar ve yüksek kira fiyatları, kadınların şiddet gördüğü evden ayrıldıktan sonra bağımsız ve güvenli konuta erişimini zaten zorlaştırıyor. Ayrıca sığınmaevleri ve ŞÖNİM’leri yetersiz olması ve bütçeden neredeyse pay almaması kadınları güvencesiz, şiddet dolu evlere hapsediyor. İktidarın lütufmuş gibi sunduğu TOKİ evlerin kapıları bile evli olmayan kadınlara açılmıyor.

Özetle iktidar “evli olmayan kadın yok hükmündedir” şiarıyla kadını geleneksel aile ve ayrıca AKP’ye muhtaç bırakmaya devam ediyor. O yüzden bugün Uygun’un 4 yıllık cezası da, sokak ortasında evli olduğu erkek tarafından öldürülen kadın da, yoksulluğa mahkum edilen kadın da, iktidarın aile örtüsü altındaki politikaları da bugün iktidarın, yarının Türkiye’si için gördüğü rüyaların bütünlüğünü gösteriyor.