Açı aç, toku tok

Karanlık kalır

Güz bastırdı mı, yaz yaşanan güzel günleriyle göçüp gider. Geriye güzün yaşatacağı kara karanlık kalır.

Gelir geçer.

Yağmur sele dönse de güz gelir geçer. Kar borana dönse de kış gelir geçer. Kuru dallar çiçeklenir, toprak kabarır baharda. Yaz meyve verir. Bölüşülünce ekmek, paylaşılınca su.

Açı aç toku tok

Milyarlar uçuşurken havada, bir dilim ekmek, bir yudum su ateş pahasına pazarda. Açı ne kadar açsa toku da o kadar tok bu diyarda.

Yarı yolda

Yolumuzu kesiyorlar hep. Uzayan yolun sonundaki geniş, ağaçlıklı alandan uzakta tozun toprağın içinde, yarı yolda kalmaktan bıktık. Bu son.

Güneş altında

Güneş görünmezse gölgen de görünmez. Yalnız kalırsın güneşi kolla. Gölgen yanında, yörende olsun. Bir arada olun. Gölgelerinizle. Güneşin altında.

Kapılar kapalı

İsli paslı günlerin ardından yatağıma yattığımda düşlere dalmak istiyorum. Gözlerimi yumunca kara bir kalabalıkla yüz yüze geliyorum. Düş kapılarının açılmasını bekleyen.

Düşsüz hayalsiz

Sabahları erken uyanıyorum. Kapkara bir uykudan. Düşsüz. Camdan baktığımda, bir yağmur, fon skandalı gibi gittikçe hızlanarak sele dönüyor. Bir fincan acı kahvemle masamın başına çöküyorum. Hayalsiz…

Koparmadan

Biri toksa ikisi üçü aç. Çözülmüyor bu düğüm. Üstelik düğüm üstüne düğüm. Her bütçede, her fonda. Çözülemez zamanla, koparmadan düğümü.