Korkutma

Karşılama

Karanlıktan çıkarıldığında gözlerin kamaşacak aydınlıkta. Pek bir şey göremezsin ilkinde. Sesini duyarsın. Duyduğun ses kalabalığın sesidir. Seni karşılayan.

Deniz

Denizdir kayayı delen, kumsalı ayaklarımızın altına seren. Güneşle eş eşe ferahlık veren. Umuda yol açan büyüleyici ufkuyla.

Korkutma

"Dünyada korkmayan insan yoktur ya, hiç kimse de ‘korkuyorum’ demez. Orta direk de çok korkar ya da özellikle korkutulur. Korkutulur ki, düzene sıkı sıkıya sarılsın. Tehlikeli mehlikeli işlerle uğraşmasın." (Özdek Işık’ın “Korku” başlıklı yazısından aktaran: Aziz Nesin)

Yaşam oldukça

Ölüm üst üste geliyor. Biri ötekini sürüklüyor. Ölüm yürüyor. Yaşam oldukça, öldürüldükçe yaşam, ölüme karşı. Yaşanır.

Yaşamdır toprak

Yapraklarını döktükçe yeşerir ağaç. Kökü toprakta oldukça yaşamı sürer. Meyvesini vererek sürdürür yaşamı.

İyileştirici

Şiir yazanı da okuyanı da iyileştirir. Umut verir. Çünkü şiir iyileştiricidir.

Yaşam katar

Karanlıklardan sıyrıldığımız her gün, yaşamımıza yaşam katacaktır. Umudu paylaşan yüreklerimizle.

Tadımlık

Meyvesini topladığın ağaçta üçü beşi dalında bırakılır. Kuşlara kalır onlar ya da kırdaki çobanlara. Tadımlık.

Geceyi kurtarmak

Geceyi kurtarmak gerekir karanlığı karartanlardan. Yoksa nasılsa sabah olacaktır. Gece kurtarılmadıkça sabahın olması pek bir işe yaramayacaktır. Gelecek geceye evrilmekten başka.