‘Numaralı baro’nun hakim ve savcı yaptığı 70 avukat

Ankara 2 No’lu Baro Başkanı Gökhan Ağdemir bir televizyon programında iki sene içinde Ankara 2 No’lu Baro üyesi 70 genç avukatı hakim ve savcı yaptıklarını, Adalet Bakanlığının da kendilerine ayrıcalık tanıdığını, referanslarının bu avukatların hakim ve savcı seçilmesinde etkili olduğunu açıkladı. Tam bir “Şecaat arz ederken sirkatin söyleme” durumu. Yani kişinin kendini överken farkında olmadan kendi kusurunu, suçunu ya da uygunsuz bir yönünü açığa vurma durumu.

Tabii, Ağdemir, sözlerinin manşetlere çıkması sonrası düzeltme yapmaya çalıştı ama sözlerini düzeltemedi. Zırva tevil götürmez denir. Bu konuya ilişkin böyle bir ikrar tevil götürmez diyebiliriz.

Ağdemir’in sözleri aslında malumun ilamı idi. Şimdilerde malumun ilamı sözünü malumun ilanı olarak kullananlar var ama doğrusu malumun ilamıdır. Herkesin bildiği, açık ve kesin olan bir durumu tekrar açıklamak veya bildirmek anlamına gelir.

Cumhur İttifakı neredeyse bütün kurumları iktidar gücünü kullanarak ele geçirdi. Fakat İstanbul, İzmir, Ankara gibi büyük baroları ele geçiremedi. Ele geçiremeyeceğini anlayınca da başka bir yola başvurdu. Avukatlık Yasası’nı değiştirdi. Bir ilde 2 bin ve üstü avukat bir araya gelerek ikinci, hatta üçüncü baro kurabilir dedi. Ve Türkiye Barolar Birliği (TBB) seçimleri için delege seçimlerinde baro üyelerinin sayısına göre delege seçimi yerine her baroya eşit sayıda delege ve daha sonra baro üyesi sayısına göre delege seçilme sistemini getirdi. Artık en küçük baro bile en az 3 üyesini delege olarak Türkiye Barolar Birliğine gönderebilecekti. Üye sayısına göre seçimde, bir delegeye karşı üye sayısını arttırdı. Yani artık en az üye sayısı olan bir baro ile Türkiye’deki diğer bütün baroların üye sayısından fazla üyesi olan İstanbul Barosu arasında seçeceği delege sayısı farkı 15 civarında olacaktı. 100 üyesi olan baro üç delege ile temsil edilirken 66 bin üyesi olan İstanbul Barosu 15 delege ile temsil edilir oldu. Böylece Barolar Birliği Yönetimini İstanbul, İzmir, Ankara baroları belirleyemeyecekti. Anadolu’ da çok sayıda baroda AKP-MHP güçlü olduğu için Türkiye Barolar Birliğini de onlar yönetecekti.

Ama olmadı. Evdeki hesap çarşıya uymadı. Sadece iki ilde İstanbul ve Ankara’ da ikinci baro kurulabildi. Onlar da önceleri 2 bini bulamadı ama göz yumuldu. Kamuda çalışan avukatlara ikinci baroya üye olması doğrultusunda baskı yapılmasına, ikinci barolardaki avukatlara Ağdemir’in açıkladığı gibi ayrıcalıklar tanınmasına rağmen bu iki baronun üye sayısı istenildiği gibi artmadı. İki sene öncesi rakamlarına göre İstanbul 2 No’lu Baro üye sayısı 3 bin 841 iken İstanbul Barosu üye sayısı 67 bin 463’tür. Ankara Barosu üye sayısı 26 bin 206 iken Ankara 2 No’lu Barosunun üye sayısı 3 bin 78’dir.

Bugün kararlarını tartıştığımız, yasaya ve hukuka aykırı olduğunu söylediğimiz, genç, özel başarı gerekçesi ile 15-20 senelik Anadolu adliyelerini dolaşma uygulamasını atlayarak doğrudan 10 senelik kıdemi dahi olmayan hakim ve savcıların biyografilerini ve kariyer basamaklarını incelerseniz Ağdemir’in sözlerini hatırlarsınız.

Hâlâ Türkiye’ deki avukat, hakim ve savcıların yüzde sekseni ayrıcalıklılardan değil ama geri kalanlar yargı sistemini mevcut duruma getirmeye yetiyor. Tabii bir de yargı sisteminin yapısal sorunları var. Burjuva, hatta burjuvazinin en gerici yargı sistemini bütün hukukçular demokrat, ilerici olsa bile düzeltemez.