‘Yoksul olmak istiyoruz!’

Emeklilerin eylemlerde taleplerini dile getirirken söylediği “yoksul olmak istiyoruz” sözü beni yıllar öncesine götürdü. ‘90’ların sonu… Ostim’de işçiler, kurdukları Ostim İşçileri Derneği çatısı altında, düşük ücretlere karşı eylem yapıyor. Taşıdıkları bir pankart çok dikkatimi çekmişti: “Sefalet ücreti değil, asgari ücret istiyoruz…” Öylesine sömürü altındaydılar ki, bırakın yüksek ücret talep etmeyi, “asgari ücret” istiyorlardı sadece…

***

Ülkenin dört bir tarafında alanları dolduran emeklilerin koşulları gerçekten zorlu. Mikrofon uzatılan emekliler, gözleri dolu dolu, boğazları düğüm düğüm; “Torunuma bir harçlık bile veremiyorum” diyor. En düşük emekli aylığı olan 23 bin 552 lira ile bırakın toruna harçlık vermeyi, temel ihtiyaçlarını bile karşılayamıyorlar. Ama tabii onları en çok etkileyen şeylerden biri “torunlarına harçlık verebilmek...”

Torunlara harçlık vermeyi, onları sevindirmeyi, hatta şımartmayı sever büyük anneler, büyük babalar. Şimdi bırakın şımartmayı, küçük de olsa harçlık verememenin ezikliğini yaşıyorlar. İktidar bunu yaşatıyor milyonlarca emekliye…

Gelelim emeklinin “Yoksul olmak istiyoruz” sözüne… Türkiye’deki geçinememe tablosunu anlatıyor bu söz. Çok ironik, “Yoksul olmak istiyoruz.”

Türk-İş’in son araştırmasına göre dört kişilik aile için açlık sınırı 37 bin 801 lira, yoksulluk sınırı 123 bin 130 lira… En düşük emekli aylığı ise 23 bin 552 lira. Yani, emekli, “yoksulluk sınırına ulaşmak” için değil, önce açlık sınırının üzerine çıkabilmek için mücadele ediyor, “Yoksul olmak istiyoruz” diyor.

Türk-İş’in tespitine göre, Ankara’da yaşayan dört kişilik bir ailenin yalnızca sağlıklı, dengeli ve yeterli beslenebilmesi için yapması gereken aylık gıda harcaması 37 bin 801 lira, yani “açlık sınırı.” Gıda harcamalarına ekleyin kira, elektrik, su, yakıt, ulaşım, eğitim ve sağlık gibi zorunlu harcamaları; çıkan rakam dört kişilik ailenin aylık ihtiyacının 123 bin 130 lira olduğu gerçeği… İşte emeklilerin ulaşmak istediği rakam, “yoksulluk sınırı” bu.

Oysa yaklaşık 5 milyon emekli, en düşük emekli aylığı olan 23 bin 552 liraya mahkûm durumda. En düşük aylık ile açlık sınırı arasındaki fark 14 bin 249 lira, yani açlık sınırının yüzde 62’si düzeyinde… Yoksulluk sınırı ile arasındaki fark ise 99 bin 578 lira…

***

Bir yanda her ay açıklanan ve giderek yükselen açlık-yoksulluk sınırları, diğer yanda milyonlarca emeklinin açlık sınırının bile altında kalan rakamla yaşam mücadelesi… Sadece emekli de değil, asgari ücretli ve diğer ücretiyle geçinmeye çalışan milyonların “Yoksul” bile olamadığı bir düzen…

Buna karşı, son fon vurgunlarıyla ortaya dökülenler. “Kimler kimlerle” denilen ilişkiler ve her bir vurgunun altından çıkan isimler… Gazetemizde Uğur Zengin’in dünkü yazısı da sadece bir isim üzerinden bu çarkın arkasında kimlerin olduğunu ortaya koyuyor: AKP elitlerinin elindeki ‘tahsilat çarkı’ yoksulun gırtlağında.

Emeklinin, asgari ücretlinin, ücretiyle geçinmeye çalışan emekçilerin, yaşamına son veren emekli polis Ali Şekeroğlu’nun dediği gibi “Para için değil, onurumuz için” diyen milyonların bir yanda, malı havuduyla götüren üstelik dokunulmayanların bir yanda olduğu bir düzen...

“İnsanca yaşamak istiyoruz” diyenlere verilen “Kaynak yok” yanıtı ve en az 800 milyarlık fon vurgunuyla kaynağın kimlere gittiğinin fotoğrafı… Söylediği bir söz için bile “cumhurbaşkanına hakaret” denilerek elleri kelepçeli götürülenlerin yanında, trilyonları götürdüğü belgelenenlerin ifadeye bile çağrılmadığı bir düzen…

Halk bunların farkında, onun için de baskıları, operasyonları, sansürleri artırıyor, toplumu susturmaya, korkutmaya çalışıyorlar…

17 yıllık geçmişiyle, yazıları, haberleri, yazarlarıyla ülkenin en bilinen dijital mecralarından T24 haber sitesine getirilen kapatma kararı bu korkutma ve sindirme operasyonlarının bir parçasıdır ve kabul edilemez. #Gazeteciliksuçdeğildir #gerçeklerergeçortayaçıkar