Günaydın

Yaşıyor muyuz?

Açlık sürüyorsa, yemişler dallarında kuruyorsa, başak vermiyorsa buğday, pazar yerleri dağılmışsa, yağmalanmışsa od ocak kim söylüyor yaşadığımızı?

Hep pazar

Bugün pazar. Günlük güneşlik. Gecesi ayla yıldızlar. Dışarım zamanın her günü dört duvar. İçerim hep pazar.

Kenetlendikçe

Eziliyoruz her gün biraz daha. Ezildikçe direnen bir şey var ama. Kabaran yüreğimiz. Aşkla. Kenetlendikçe insan insana.

Sürüklenme

Savuruyor esen rüzgar, fırtına önüne geleni. Su gibi akıyor zaman. Akıntısına kapılmış gibi akan suyun sürüklenip gidiyor insan.

Değil

Fırtına durmuyor, duracak değil. Karşısında duruyor duranlar, dağılacak değil. Yakılan yıkılanların hesabı sorulacak, sorulmaz değil.

Koza

Koza kelebek olup uçup gideceğine kaynar kazana atlayarak saf ipek olur.

Bir artı bin

Bir çiçek açtı mı bin çiçek açar. Direnmeye kalktı mı biri bin kişi ayağa kalkar. Güldü mü biri gülecektir bini.

Günaydın

“Günaydın tavuklar, horozlar” demiş şair. Sabahı muştulayarak. Günaydın dalgaları, fırtınaları aşarak karanlığı geride bırakıp yürüyen kalabalığa. Günaydın, hep birlikte, Günaydın diyebileceğimiz yeni sabahlara.

Leke

Kirden pastan arınmak için yüzümü nice yıkasam da karanlık bir leke kalıyor yanağımda. Biliyorum yok olacaktır ağzımı açıp haykırdığımda.