Kısaltma

Dört duvar

Yıkılır dört duvar, güneş çıkar. Çiçek açar rengarenk olur sonbaharlar. Kuytularda dolaşamaz olunca yılanlar.

Sereserpe

Aşımız, sevdamız toprağın üstünde sarsılmasız, göğün altında sere serpe.  Açtı mı çiçekler, döndü mü kelebekler.

Düşüş

Kuş yuvasından düştü, uçamadan. Kanatlarını çırpsa da göremeden gökyüzünü çakıldı yere. Kanadı kırık bakıyor göğe.

Hücredeki

Önüm, arkam, sağım, solum kapı duvar. Ne bir avuç toprak oturacak, ne bir parça gökyüzü soluklanacak. Tek başına betondan bir ocak...

Uzatma

Duvarlar ne kadar yükselirse yükselsin göğü kapatamaz, toprağı delemez. İnsanoğlu güneşi görür, yağmuru indirir, toprağı deler, çiçeği açtırır, uzatır ömrünü.

Sevgiden

Sevgiden sevgiler yaratmalı, dağıtmalı. Acıyı bal eyler her biri. Mutlu etmek için dünyayı, yaşatmak için sevgiyi...

Bakmasını bilene

Bir şiirdir fotoğraf, bir öykü. Bakmasını bilene... Objektifin çektiğinin arkası var her birinde. Objektifin değil, fotoğrafı çekenin gözünün gördüğü, yüreğinin seçtiğidir.

Görenler, göremeyenler

Gün ağardı, güneş çıktı. Göründü görünmeyenler: Acılar, yokluk, yoksulluk, ölenler, öldürenler. Gördü de gözü görenler, görmedi hiçbirini gözü görmezler, yüreksizler.

Kısaltma

Hem gece, hem gündüz uzuyor. Azaldıkça ekmeğimiz. Açlık, yokluk, yoksulluk uzatıyor saatleri.  Peşi sıra koşuşan kalabalık, dolduruyor meydanları. Kısaltmak için karanlıkları.