Domates

Enflasyon ne işe yarar?

Ekonomist değilim. Ekonomiden de pek anladığım söylenemez. Geçen gün mahalle manavından domates alırken, emekli ablanın “Sadece parası çok olan zenginler alsın, parası az olan domates yemesin diye arttırıyorlar fiyatı” dersiyle anladım kapitalizmin ünlü arz talep eğrisini, enflasyonun bu eğrilerdeki faydasını. “Oysa domatesi ihtiyacı olan insan sayısına bölüp eşit dağıtsalar fiyat filan artmaz. Daha zengin daha çok domates yiyip, yiyemediğini çöpe atsın diye biz sayın domatese dokunamıyoruz.”

Abla bilinçli bilinçli konuşunca bıyıkları hafiften sarkmış manav, “O senin dediğin Kuzey Kore’de , Küba’da olur abla. Burası Türkiye. Özgürlük var” diyerek konuyu teorik zemine taşımış oldu.

Konuşma,

“Aaa, orada var olan domates herkese eşit mi dağıtılıyor? İyiymiş vallahi. Hiç değilse karınları doyuyormuş. Oralarda özgürlük yok, domates mi var? Burada da özgürlük var, domates yok. İkisi de olsa olmuyor mu? Ben gençken hem özgürlük hem domates vardı. Ama şimdiki kadar çok ‘hıyar’ yoktu.”

“Tamam da abla, savaş var, kar var, sel var, kuraklık var. Domates bu. Yerden fışkırmıyor ki.”

“Fışkıranı da gördük. Gabar’da petrol fışkırdı dediler, benzine zam, Karadeniz’de doğal gaz fışkırdı dediler doğal gaza zam. Neye fışkırıyor deseler ona zam. Yerden beton fışkırdı kiralara zam” şeklinde devam ederken ben bir maydanoz alıp 25 lira verdim çıktım.

Halen söyleniyorlardı;

“200 lira olur mu yahu?”

“Domateeessss. Salkım, salkım.”

“Hıyaaaar, Çengelköy...”