CHP ve seçmenine pranga politikası!

Seçim ve genel oy hakkı “Burjuva demokrasisi”nin temel bir göstergesi sayılıyor. “Kuvvetler ayrılığı” ise başkaca yönetim biçimlerinden üstünlüğünün! Türkiye’de “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi”ne geçişle ikincisinin yok edildiği; burjuva bürokratik yönetim aygıtının kurumsal tüm yönetim yetkilerinin “Başkan Erdoğan”nın elinde toplandığı biliniyor; “Tek Adam Yönetimi”, “Saray Rejimi” nitelemeleriyle bu duruma işaret ediliyordu. Erdoğan yönetimi sözcüleri bu ‘yeni sistemi’, bürokratik işleyişin yol açtığı zaman yitimi ve engellerin ortadan kaldırılmasıyla işlerin hızla yapılmasını sağladığı iddiasıyla övmeye devam ediyorlar. Sistem, bir dönemler ABD’den getirtilip başbakanlık koltuğuna oturtulan Tansu Çiller’in dönemin Genelkurmay Başkanı Doğan Güreş’le ilişkilerinin kalıpsal ifadesi olan ‘Şak-Tak’ söylemini akla getiriyor. Alenileşmiş bir durumdur: Erdoğan birilerine yönelik yaptırımcı bir açıklama yaptığında, ya da iktidarın uygulamalarını eleştiren muhalif politik kesimlerden rahatsızlığını dile getirdiğinde, hedefe koyduğu kim olmuşsa ya hakkında soruşturma açılmış, ya gözaltına alınmış ya da iletişim komutanlığının işaret fişeğiyle trol ordusunun saldırılarına hedef olmuştur. Burjuva düzen partilerinin yönetici unsurları dahi bu mekanizmanın dişlilerine kapılabilmektedirler.

Seçim sistemi ve “yurttaşların irade beyanı” ise bin türlü entrikanın devreye girdiği alandır. Serbest seçimler söylemi, içinde bulunulan koşullara ve güç ilişkilerine bağlı olarak çoğu durumda burjuva kapitalist riyakârlığı örtme işlevi görür. Yönetim aygıtının tepelerinde oturanların işaret etmeleri, hükümet partilerinin devlet olanaklarını kullanmaları, sermaye güçlerinin devrede olması “serbest”liği şekli ve sözde kalır hale getirir. Buna rağmen ama halk kitlelerinin şu ya da bu sermaye partisinin izlediği politikalara ilgi ve tepkisini ortaya koyma olanağı buldukları oranda genel oy hakkı bir kazanım olagelmiştir.

Ne ki, elde edilmesi için mücadele edilen bu hak’kın kullanılması da yine mücadeleyi gereksinmiştir ve öyle olmaya devam ediyor. Seçimlerde güç ilişkilerinden bağımsız bir işleyiş ve gerçekleşme yoktur. Askeri darbelerle faşist baskı, yasak ve fiili engellemeler bir yana, iktidar aygıtını ellerinde tutanlar, başta işçi sınıfı ve halkın diğer emekçi kesimleri olmak üzere sömürülen ve ezilenlerin tercih ve yönelişlerini kendi çıkarları doğrultusunda baskılayarak serbestliği çiğnerler. İktidar mekanizmasını ellerinde tutunların diğer sermaye partilerini destekleyenlerin tercihini boşa çıkaracak uygulamaları buna eşlik eder. CHP şimdi böylesi bir kıskaç politikasıyla karşı karşıyadır.

CHP belediye yönetimlerine karşı sürdürülen “soruşturma”lar kapsamında birbiri ardına yapılan gözaltı, tutuklama ve görevden alma operasyonlarının genel gerekçesi yolsuzluk, rüşvet, ihaleye fesat karıştırma vb.dir. Neredeyse tümünde bir de “muhbir vatandaş! ” kullanımı söz konusudur. Hatta birçok belediye yönetimine yönelik suçlamalarda bir ‘yüklenici’nin ihbarı yeterli kanıt sayılmıştır. CHP’nin İstanbul ve bazı ilçelerinin, Adana, İzmir, Antalya gibi önemli kentlerin belediye başkanlarıyla bazı yöneticileri birbiri ardına tutuklanırken, kara propaganda mangalarının sopalı, tehditli kampanyası eşliğinde operasyonun sürdürüleceğini aşikar eden açıklamalar birbirini izliyor. “Turbun büyüğü heybede-Pislik heryeri sarmış!”söylemi ve 'daha durun bakalım başınıza daha neler gelecek' tehditleriyle operasyon CHP genel başkanına dek genişletilmeye çalışılıyor.

CHP belediye yönetimlerine yönelik gözaltı, tutuklama ve görevden alma-bu operasyonların benzerleri daha önce Kürt kentlerinde HDP-DEM Partili belediye yönetimlerine yönelik olarak yapıldı-politikası, belediyelerdeki yolsuzluk, rüşvet vb. iddialarla meşru ve gerekli gösterilmeye çalışılırken asıl olarak hedeflenen CHP muhalefetini etkisizleştirmek, onu baskıyla yıldırıp Saray yönetiminin politikalarıyla uyumlu bir çizgiye çekmek, buna ikna etmektir. Bu ama aynı zamanda bu partiye oy veren seçmenin iradesine karşı açıktan ve cepheden saldırı ifadesidir.

CHP yönetimi kendine yönelik saldırılarla gerçekleştirilen bu açık ihlali, seçmen tercihine yönelik baskı ve geçersiz sayma politikasını kitlesel mitinglerle püskürtmeye çalıştı ve bu tutumunu sürdürüyor.  Ancak, Erdoğan yönetiminin kumanda merkezinde programlanan salvoların şiddeti ve hedef alanı, mitinglerle püskürtme ve önleme tutumunun yetersizliğini de açık hale getirmiştir. CHP yönetimi, burjuva politik tarihin Türkiye gerçekliğinde, partilerinin sistemle ilişkisini kurucu-kökene göndermede bulunarak ve bir övünç vesilesi sayıp gündeme getirerek kendisine yönelik Siyasal İslamcı ve faşizan saldırıların, baskı ve yasak girişimleri ve uygulamalarının haksızlığını ifşa etmeye çalıştı-çalışıyor. Ecevit’i komünistlikle suçlayacak denli sirazeyi kaçıranların devamcıları şimdi Özgür Özel’i uyumlu, yedek politikacı olmaya çağırıyor, kabullenmemesi durumunda ‘başına gelecekler’ konusunda “uyarıyor”lar!

Milyonlarca seçmeni olan ve kurulu devlet düzeninde şöyle ya da böyle değişen politikalarıyla yüzyıldır yer alan, daha açık söyleyişle sistemin kurumsal olarak en eski ve devamlılık gösteren partisine karşı sürdürülen saldırılar, kitlesel muhalefetin önünü kesme politikasından bağımsız değildir. Baskı, saldırı ve yasaklarla yıldırılmaya çalışılan aslında ve gerçekte tüm emekçi halk kitleleridir. Bir kısmı beklentiye sürüklenerek diğer kesimi korkutularak susku sağlanmak isteniyor. Bu da, bu saldırı dalgasının püskürtülmesi için daha kitlesel, daha etkin, daha birleşik ve zamandaş tepki biçimlerini gerekli kılıyor.