Liste: Uç desen uçamaz, koş desen koşamaz!

Devekuşuna uç demişler “ben deveyim” demiş, koş demişler “ben kuşum” demiş. Açıklanamayan ve fakat gelinen noktada seçilmiş parçalarının açıklanmasına mecbur kalınacak gibi görünen “fon vurguncuları listesi”nin macerası o devekuşunu hatırlatıyor.

Gel gör ki listenin açıklanmaması, açıklanacaksa da bunun belli ki -iktidarın her işinde olduğu gibi- seçim ayarlı bir takvimde ve mümkün olduğunca az hasar yaratacak şekilde ‘parça parça’ yapılmaya çalışılması hayatın olağan akışına uymuyor.

Liste halen ortada yok ama her gün muhalefet partileri ve hatta ismini vermeyen iktidar mensupları tarafından yapılmış yeni tarifleri geliyor: “Şu kadar bakan, şu kadar vali” varmış… Listedekilerin yaptıklarının kokusu “40 hamamda 40 gün yıkanılsa 100 yılda” çıkmazmış…

Vurgunun sembol ismi haline gelen Fatma Betül Sayan Kaya bile aslında liste tarifi yapıyor: “Bu fonlara yatırım yapmamı siyasetçiler tavsiye etti” diye…

***

Dikkat buyurunuz: Daha kendisi ortada yok bu listenin!

Bu kadar fırtına ‘deve midir kuş mudur’ anlaşılamamış haliyle kopuyor. Ki bu hal de belli ki bir çıkış değil, şu an ‘uçamayan’ ve ‘koşamayan’ hale gelen iktidar çünkü. Nasıl uçsun, nereye koşsun? Gördüğümüz ve göremediğimiz, restleşmeler, itirazlar, tutuklamalar, gözaltılar, ‘af dilemeler’ arasında kendi içinde kaynayan bir ateş topuna dönüştü mesele.

İlerde, “keşke o zaman açıklansaydı” denilecek ama iş işten geçmiş mi olacak?

Muhtemeldir.

Gizli-açık ‘liste açıklansın’ diyen iktidar aktörleri sadece kendilerinin orada olmadığı görülsün de şahsen hissettikleri baskı azalsın diye demiyorlar bunu. Aslında partide bu vurguna bulaşmış kesimlerin tasviye edilmesine gidecek bir yola çıkılmasından söz ediyorlar. Bilerek ya da bilmeyerek belki de Adalet ve Kalkınma Partisi’nde, Gülen cemaati ile ayrışma döneminde dahi görülmemiş büyüklükte, etkide bir “yarılma”dan söz ediyorlar. Ancak belli ki bu yarılmaya hazır olunamıyor, özellikle de en tepe hiç hazır değil. O da o yüzden soruyor zaten, “Başkalarına benzemediğimiz eminim anlaşılmıştır” diye. Anlaşılıp anlaşılmadığı sorulan şu: “İktidarımızda bir yerlere getirip oturttuğumuz ve ‘hiç ummadığımız’ insanlar bu belayı başımıza açtı. Ama biz yolsuzlukla, usulsüzlükle, rüşvetle başkaları gibi (burada kasıt elbette ana muhalefet ve belediyelere yönelik yargı süreçleri) kendimizden de olsa suç işlemiş olanları savunmayız. Gereği neyse de yaparız…”

Fakat işte liste yok hâlâ…

Gözaltılardan tek kare görüntü de yok hatta ve görevden alınanlar da halen ‘aflarını’ istiyor.

“Hiç ummadığımız kişileri” bugüne kadar en kritik koltuklara oturtanların, “başkalarına” benzemediğinden nasıl emin olunabilecek bu koşullarda?

Sorunları zamana yaymak bugüne kadar pek çok kez iktidarın lehine sonuçlar üretti. Bu kez görünen o ki öyle olmuyor. Açıklansa açıklanmıyor, açıklanmadıkça açıklama yaptırıyor. İktidarın beklemediği ancak kucağında bulduğu kriz karşısında kilitlenip kaldığını gösteren yeni işaretler üretmeye devam ediyor.