Mücadele hedefine 'ulaştı'

Mücadele hedefine 'ulaştı'

Kocaeli Üniversitesi Hazırlık öğrencileri ulaşım sorununa dair nasıl birlikte mücadele ettiklerini ve sonuç aldıklarını anlattılar.

Kocaeli Üniversitesi Hazırlık öğrencileri

Kocaeli Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu'nda İngilizce okuyan öğrenciler, bölüm binasının ana kampüse uzak olmasından ötürü ana kampüsten tekrar otobüse binerek YDYO'ya gidiyorlar. Ulaşım denetleme ve okul idaresinin ortak kararı ile bu hizmet, özel halk otobüsleri ve belediye otobüsleri tarafından ücretsiz karşılanıyor. Otobüs seferlerinin azlığı ve niteliği bakımından bu hizmeti yeterince alamadığımız için sene başından bu yana kendimizi birçok sıkıntının merkezinde bulduk. Düzenli bir şekilde yapılması gereken seferler çok düzensiz ve birkaç küçük otobüsle sınırlı. Hal böyle olunca biz hazırlık öğrencileri derslerimize geç kalır, soğuk havalarda uzun süreler otobüs yolları gözler olduk. Olayların böyle gelişmesi üzerine yalnız yürüdüğümüz hazırlık-ana kampüs yollarını birlikte katetmeye başladık. Birkaç gün birlikte ve toplu yürümemizin ardından taleplerimiz okul yönetimi ve ulaştırma dairesine duyurdular ve otobüs seferleri düzene girmeye başladı. 

ZORLUKLARI YAŞAMAYA MAHKUM EDİLİYORUZ

“Hazırlıktaki ulaşım sorunu neydi ve bizim hayatımızı nasıl etkiledi?” sorusunu ilk olarak yönelttiğimiz Sefa, evinden Umuttepe'ye gelmek için ayakta 1 saatlik otobüs yolculuğu yaptığını söyleyerek başlıyor içini dökmeye. “Evden buraya gelmenin verdiği yorgunluk yetmezmiş gibi bir de hazırlığa inmek için çektiğim eziyeti nasıl anlatayım.” diyor ve devam ediyor: “1 saatlik yolculuğun ardından bir de 35-40 dakika da okula inmek için bekliyordum. Hele bir de okul çıkışıysa 1 saat ana kampüse ulaşmak için beklediğimi bilirim." 

Kader ise şu şekilde dile getiriyor şikayetini: "Benim devamsızlığım sınırda ve bu yüzden okulda kalmak istemiyorum. Öğrenciler tıklım tıklım otobüse biniyor. Birçok otobüsü hazırlığa gönderebilecekleri halde göndermiyorlardı. Biz bu zorluğu yaşamaya mahkum ediliyorduk." Aysun söze giriyor, "Bindiğim otobüsün bizi normalde hazırlıkta bırakması gerekirken İlahiyat Fakültesinde bıraktı ve İlahiyat’tan hazırlığa 25 dakika mesafe yürüdük. Bunun gibi günler boyunca yaşadığımız birçok sıkıntı vardı." diyor ve öğrencilerin buna tepki olarak yürüdüğünü görüp destek olması gerektiğine karar verdiğini belirtiyor. 

A KAPISINDAN B KAPISINA EN PAHALI YOL

Daha sonra söze hayal ettiği gibi bir kampüs bulamayan Elif söze giriyor: "Hazırlığın ana kampüsten ayrı olduğunu duyunca şok oldum. İlk gün hazırlığa hangi otobüsün ineceğini bilmediğim için yürüdüm. Sonraki zamanlar ise otobüs bir çile haline geldi. Sırf daha boş olduğu için (boş hali bile 30-40 kişi) B kapısından para basarak biniyorum. A-B kapısı arası çok bir mesafe olmamasına rağmen paralı olması çok saçma geliyor bana."

Ahmet ise özellikle 2. dönemin başından bu yana büyük bir sorun olduğuna ve hazırlığın önündeki yığılmalara dikkat çekiyor. 1200-1300 kişinin üç dört tane minibüse tıkıştırılmaya çalışıldığını söylüyor ve farklı bir şeyden bahsediyor: "Ben ilk başlarda bunun çözülmeyeceğini düşünüyordum ama buna emek verilmesi gerekiyordu. 3 gün yürüdükten sonra sesimizi duyurduk. Bunların çozüldüğünü görmek beni çok mutlu etti. Otobüs sorunumuz şimdilik çözüldü. Umarım bu böyle devam eder."

Bu süreç biz hazırlık öğrencilerine sorunlarımızı çözmede tavır almamızın şart olduğunu öğretti. Şimdi biliyoruz ki daha rahat otobüslere binebiliyorsak bu, korkmadan adım attığımız için.

www.evrensel.net