ABD’de ara seçimlere ve yine Demokrat Partiye sıkıştırılan sokaklar

ABD’de bu kez yaklaşan ara secimler sebebiyle yine ön seçim ve secim kampanyalarının domine ettiği, ülke genelinde yükselen savaş ve soykırım karşıtı, emek yanlısı ve ilerici talepleri dile getiren hareket ve adayların yükseldiği, ve bu yükselen hareketlerin yine çoğunlukla Demokrat Parti içinde asimile edilip, ehlileştirilip, eritileceği aylara giriyoruz. Zohran Mamdani’nin geçtiğimiz kasım ayındaki New York Belediye Başkanlığı zaferinden beri özellikle “Demokratik Sosyalistler”in başını çektiği ya da desteklediği kampanyalar benzer strateji ve taktiklerle birden çok Demokrat Parti ön seçimlerinde başarıya ulaştı; savaş ve soykırım karşıtı, herkes için sosyal sağlık sigortası savunan ve demokrasi ve hayat pahalılığını merkezine alan hareketler bir anlamda sokaklardan sandıklara kaydı. Çoğu “Demokratik Sosyalist” etiketli adaylar ve sahadaki gönüllüleri iki partinin de kodamanlarına ve başta İsrail lobisi AIPAC olmak üzere Super PAC’lara (Yani secim kampanyalarına sınırsız para toplayıp harcayabilen komitelere) karşı amansız bir sandık mücadelesi vermekte. Savaş karşıtlarının; sendikaların; sol, sosyalist örgütlerin; ve göçmen, siyah ve kadın hakları savunucularının büyük uğraş ve emekleriyle seçilen ve özellikle Demokrat Parti içerisindeki “isyancılar” diye anılan adayların bazıları örneğin şimdiden, yani daha seçilmeden, Demokrat Parti liderlerine ve politikalarına yanaştı bile. 

Ön seçimlerde ivme kazanan ve bu ivmeyi kuvvetle muhtemel kasım ayındaki seçimlere de taşıyacak olan savaş ve soykırım karşıtı ve emekçilerin sorunlarını merkezine alan hareket ve adayların son bir yıldır çeşitli ön seçim ve seçimleri milyarderlerin milyonlarca dolar harcayarak yarattıkları kirli karşıt kampanyalara ve iki partinin de hemen hemen tüm liderlerine rağmen “sol”, sosyal demokrat ve “sosyalist” etiket, söylem ve politikaları dillendirerek kazanmaları oldukça önemli. Ancak kazandıkları yer çoğunlukla karşı oldukları her şeyin iki merkezinden biri olan Demokrat Partinin içi. 

İsrail lobisinin 30 milyon dolar harcadığı ön seçim

Örneğin sosyalist olmasa da Mısırlı göçmen bir mühendisin oğlu, soykırım karşıtı ve herkes için sosyal sağlık sigortası yanlısı, Müslüman Abdul El-Sayed’in İsrail ve savaş yanlısı rakibine Super PAC’leri de ekleyince toplam 60 milyon dolar gibi rekor bir para desteği sağlanmasına rağmen (sadece AIPAC 30 milyon dolar verdi) kazandığı Michigan’daki senato ön seçimleri bir süredir ülke gündeminde. Bütün kampanyasını soykırım karşıtlığı, İsrail’e para ve silah yardımının kesilmesi, siyasetten paranın çıkarılması (Super PAC’ların seçimleri satın almasının önüne geçilmesi), ve herkese sağlık sigortası temeline oturtan El-Sayed, büyük umut ve çabalarla kıl payı kazandığı ön seçimden iki gün sonra karşı olduğunu dile getirdiği soykırımın yürütücülerinden Kamala Harris’in desteği ile övünüp, ikisinin yan yana posterleriyle sosyal medyada içerik atıyordu. Ya da yine Demokrat Parti içerisinde kabul görmek için savaş karşıtı etiketiyle çıktığı kampanyasını Ukrayna savaşına destek vererek tamamladı. “Demokratik Sosyalistler”in ve diğer tüm “sol” örgütlerin ve bireysel gönüllü emekçilerin iki parti kodamanlarına ve Super PAC’lara karşı sokak sokak, ev ev çalışarak desteklediği El-Sayed, ön seçimden üç gün sonra New York Times’daki röportajında kapitalizmi övüp temel hedefin ara seçimlerde Demokrat Partinin çoğunluk sağlaması olduğunu ve parti içi birlikteliği vurguluyordu. 

Bir diğer örnek de Michigan’ın Temsilciler Meclisi üyeliği aday adaylığı ön seçimlerinde Amerika’nın en büyük “sol”, “sosyalist” örgütü “Amerika Demokratik Sosyalistleri” etiketiyle kampanya yürüten William Lawrence, ön seçimi kazanınca, genel seçimleri bile beklemeden, “Artık demokratik sosyalist olmadığını” ve “Demokratik sosyalistlerin programının kendi programı olmadığını” ulusal kanallarda ilan edip Demokrat Partinin gerici, siyonist ve AIPAC’ın finanse ettiği Grup Başkanı Hakeem Jeffries’i destekleyeceğini açıkladı.

“Demokratik Sosyalistler”in Demokrat Parti içerisinde politika yaparak ve partiye eklemlenerek partiyi değiştirme hedefiyle yola çıkan mevcut liderlerinin de vardıkları yer bu acemi oportünist Lawrence’den farklı değil: Bernie Sanders’in siyonizmi, Alexandra Ocasio-Cortez’in önce Biden’a sonra da Kamala Harris’e coşkuyla destek açıklayıp Demokrat Parti kongresinde Harris icin Gazze’de “Ateşkes için canla başla çalışıyor” diye yalan söylemesi ardından da AIPAC’cı Jeffries’e destek açıklaması, Mamdani’nin yine Jeffreys’e destek açıklayıp “Demokratik Sosyalistler”in polis ve hapishanelerde köklü reform hedefleyen politikalarını reddetmesi hâlâ hafızalarda.

Demokrat Partinin misyonu

Kasım ayında seçmenler Temsilciler Meclisinin tamamını, 100 koltuklu Senatonun 33’ünü ve 39 eyaletin valilerini seçecek, ve her şeye rağmen kendilerini ilerici ya da “demokratik sosyalist” olarak tanımlayan adayların ön seçimleri ve seçimleri iki partinin kodamanlarına ve milyarderlerin seçimleri satın alma hamlelerine rağmen kazanmaları elbette oldukça önemli. Bu temsilcilerin ileride ABD’nin emperyalist savaş ve müdahalelerini geciktirme ya da içeride emekçilerin yasam koşullarını dert etme ihtimalleri bile önemli. Bunun yanında birçok savaş ve soykırım karşıtı aday iki partide de paranın ve kara propagandanın karsısında kaybetmeye de devam ediyor. Yani emekçiler, Siyahlar, gençler, kadınlar “isyancı”, mevcut ilişkilere ve politikalara meydan okuyan adayları seçmek için örgütlendiklerinde ve on binlerce gönüllü çıkarıp bu adaylar için kapı kapı dolaştığında bile mevcut parti yönetimleri ve Super PAC’lar aracılığı ile şirketler bu adayları ve verdikleri mesajları karalamaya ve engellemeye, kazanırlarsa da asimile edip ehlileştirmeye devam ediyor. ABD’de gerçek bir değişim için isçi, emekçi, genç, göçmen, Siyah ve kadınların hâlâ bağımsız, devrimci ve şirketler ve milyarderler tarafından finanse edilmeyen bir partiye ihtiyaçları var. Yoksa her toplumsal hareket ve kabarmanın daha önce olduğu gibi gidip öleceği yer Demokrat Parti olmaya devam edecek.