Köy hayatını tuvale taşıyor: Ayşe Poyraz Yeniköy’de ilk resim sergisini açtı

İzmir — Foça’nın Yeniköy Mahallesi’ndeki (Köyü) Yörük Evi geçtiğimiz günlerde açılan Ayşe Poyraz’ın resim sergisine ev sahipliği yapıyor. Ayşe Poyraz’ın ilk sergisi olmamakla birlikte, Yeniköy’de açtığı ilk resim sergisi. Sanatın iyileştirici yönü olduğunu belirten Poyraz ile köy hayatını ve resim çalışmalarını konuştuk.

Resimde uzun yolculuk

Kamudan emekli olduktan sonra köy hayatına geçen Poyraz, 1995 yılından bu yana resim sergisi açtığı köyde köy hayatıyla bütünleşmiş olarak yaşıyor. Sohbetimiz ne kadar resim ve resim çalışmaları üzerine olsa da dönüp dolaşıp, tarlada yetiştirdiklerine ve baktıkları hayvanlara geliyor.

Resim yapmaya okul yıllarında başlayan Poyraz, kamuda çalıştığı dönemde de bu uğraşından vazgeçmediği gibi yıllar içinde geliştirmiş. Poyraz bu yolculuğunu, “1995 yılında cidden resim eğitimi almaya teknik öğrenmeye karar verdim. Bostanlı Güzel Sanatlar Parkındaki resim atölyesinde Mehmet Boztaş hocamın öğrencisi olarak yolculuğumu teknik olarak ilerletmeye çalıştım” diyerek anlatıyor.

“Köydeki yaşam yeni pencere açtı”

Yeniköy’de 32 yıldır yaşayan Poyraz’a köy yaşamı hem resim çalışmalarında hem de yaşama bakışında farklı pencereler açmış. Tuval ve fırça, çapayla buluşunca Ayşe Poyraz, “Köylü Ressam” oluvermiş. Atölye olarak kullandığı mütevazı kulübe ekip biçtiği tarlanın köşesinde.

Doğa ile baş başa demek ne kadar doğru olur bilmiyorum ama keçilerin, tavukların kuzuların zeytin ağaçlarının sebze meyvenin tam ortasında.

Resimlerimle köyle, köy resimlerimle buluştu

Poyraz, resimlerinin köyle buluşmasını anlatırken heyecanlanıyor. Bu heyecanı, “inanılmaz” etki olarak tarif ediyor. Yaptığı resimlerdeki doğal hayatı direk gözlemleyerek yapınca “Daha gerçekçi sanki kokusu tuale geliyor” diyor. Yaşadığı şehir hayatını özlemsiz anlatırken, köy hayatını uğraşlarını, yorgunluğunu doyumsuz bir tatla anlatıyor. Dedim ya resim yolculuğu, köy hayatına dönüyor.

Tekrar köy hayatının resmine etkisini soruyorum, gözlerindeki günün yorgunluğu yerini pırıltıya bırakıyor. Poyraz, çok yalın akıcı bir biçimde, “Örneğin hayvanları, bitkileri, ağaçları, yaprakları fotoğraflardan değil, dokunarak hissederek ve yakından görerek resmedebiliyorum. Köy hayatının naifliği harika duygular uyandırıyor ve bunun da resimlere yansıdığına inanıyorum” diye ifade ediyor.

“Bir sonraki resim sergisi karma sergi olur”

Köydeki özellikle kadınların resim çalışmalarını ilgiyle karşıladıklarını hatta içlerinde bizde resim yapmak istiyoruz dediklerini gururla anlatıyor Poyraz. Hatta komşu kadınlar serginin hazırlanmasında görev almışlar. İçtiğimiz sıcak çay gibi sohbetimizin de sonuna gelirken,

Yeniköy’deki Yörük Evi’ndeki sergisine davet ederken, belli mi olur diyor “Bir sonraki köylü kadınlarla karma sergi olur.” diyor. Bizde bu haberi memnuniyetle yapacağımız sözünü vererek ayrılıyoruz.