Almanya’da işçilerden ‘reform’ saldırısına yanıt: Direniş şimdi!

Kitlesel işten atmalar ve fabrika kapatma tehditleri, ücret gaspları ve çalışma sürelerinin olabildiğince esnetilmesi, emeklilik yaşının yükseltilmesi ve özel emekliliğin yaygınlaştırılması, sağlık ve bakım alanında kesintiler milyonlarca işçi ve emekçinin, emekli ve gencin çalışma ve yaşam koşullarını kötüleştirecek. Almanya’nın birçok bölgesinde işçiler sermaye ve hükümetinin saldırılarına “yeter artık” diyorlar. Bugün otomotiv sanayisinin yüzlerce fabrikasında işçiler üretimi durdurup saldırıları protesto edecekler. 26 Eylül günü ise Almanya’nın 15 şehrinde, Alman Sendikalar Birliğinin (DGB) çağrısıyla on binlerce emekçi alanlara çıkacak. Mücadeleci işçiler, “bu eylemler uzun soluklu mücadelemiz için başlangıç olacak” diyorlar.

Tarihin en büyük saldırısı

“Almanya tarihinin en büyük reform girişimi” olarak lanse edilen saldırılar milyonlarca işçinin yaşam ve çalışma koşullarını kötüleştireceği gibi gençlerin ve çocukların geleceğini karartacak, yaşlıları yoksulluğa mahkum edecek kapsamda. Sermaye ve hükümetinin planlarına göre bundan böyle işçiler 45 yıl aidat ödemelerine karşın maaşlarında kesinti olmadan emekliliğe ayrılamayacaklar, 1967 yılında doğanlardan itibaren emeklilik yaşının adım adım yükseltilmesi gündemde: Sermaye, “70’inde emekliliğin alternatifi yok” diyor. CDU/CSU/SPD hükümeti sayesinde, milyonlarca işçi için bundan böyle “mezarda emeklilik” gerçek olacak.

Diğer yandan 8 saatlik işgününü 13 saate kadar uzatmak, haftalık çalışma sürelerini 48 saate çıkarmak, süreli iş sözleşmelerinin gerekçe gösterilmeden uzatma süresini 48 aya çıkarmak ve bu süre içinde sözleşmenin 6 kez yenilenmesi için yasa tasarıları hazırlanıyor.

Emeklilik sigortasının yanı sıra sosyal güvenlik adına ne varsa sermaye ve hükümeti tarafından masaya yatırıldı: Sağlık sigortalarının hizmetleri sınırlanması, ilaç ve tıbbi malzemelere katkı payının yükseltilmesi, eşlerin ücretsiz sigortalı olmasının iptal edilmesi planlar arasında. Bakım sigortasının birinci kademesinin iptal edilmesi, yaşlılar yurtlarında yaşamak zorunda olanlara yapılan ödeme yardımlarının yok denecek düzeye düşürülmesi gündemde. Sermaye ve hükümeti daha önce gerçekleştirdiği sosyal yardım “reformuyla”, ev yardımı alma hakkını sınırlamış, en küçük bir usul hatasında sosyal yardımın kesilmesini yürürlüğe koymuştu.

Mercedes’te ateş yakıldı

Mercedes Untertürkheim fabrikasında IG Metall Sendika Temsilcileri, sermaye ve hükümetinin “reform” başlıklı saldırılarına karşı mücadele kararı aldılar. “Kimsenin bizi sokağa çağırmasına gerek yok, biz kendimiz çıkacağız” diye açıklama yapan sendika temsilcileri, IG Metall genel merkezini, “İhtiyacımız olduğunda IG Metall nerede” diye göreve çağırdı. Karar altına aldıkları metni bütün fabrikalardaki sendika temsilciliklerine gönderen sendikacılar, “kararı fabrikalara taşıyın, iş arkadaşlarıyla tartışın” dedi.

‘Patronların ve hükümetlerinin genel saldırısını durduralım’

Mücadeleci sendikacılar ve işyeri temsilcileri tarafından “ŞİMDİ DİRENİŞ” başlığıyla başlatılan imza kampanyasında“Patronların ve hükümetlerinin genel saldırısını durduralım. Mücadeleci sendikalar için - Kazanımlarımızı savunmak için“ denildi.

İmza metninde şu ifadeler yer aldı:

Son aylarda, ekonominin patronları ve hükümet temsilcileri, medya aracılığıyla 2. Dünya Savaşı sonrası en şiddetli “yukarıdan gelen” sınıf mücadelesini gündeme getirdiler. Kitlesel işten çıkarmaların duyurulması, sekiz saatlik çalışma gününe yönelik saldırılar, emekli maaşlarımıza yönelik saldırılar, sağlık hizmetlerindeki kısıtlamalar ve çalışma-yaşam koşullarımızdaki diğer tüm kötüleşmelerle, şirket yönetim kurulları ve onların politikacıları, ortak bir eylemle ücretli çalışanlara savaş ilan ettiler.

Güç sahipleri, toplu sözleşmeleri ve sosyal güvenlik sistemlerini ortadan kaldırmanın zamanının geldiğini düşünüyor. Süper zengin hissedarlar milyarlarca euro kazanç elde etmeye devam ederken, yönetim hatalarının ve devletin ekonomi politikasındaki başarısızlığının faturasını bize çıkarıyorlar. Bir kez daha, bizim 'çok pahalı, esnek olmayan, çok sık hasta olan ve yeterince verimli olmayan insanlar olduğumuz' iddia ediliyor.

Bu nedenle daha uzun ve daha fazla çalışmamız, daha geç emekli olmamız ve daha fazla kesintiye katlanmamız isteniyor. Oysa üretim ve hizmetlerin devam etmesini sağlayan ve toplumsal zenginliği yaratan, milyonlarca çalışandır. Yani sorun çalışanlar değil; tersine bu ülkenin çarklarının dönmesi onların sayesindedir.

Muhtemelen çoğumuz “sosyal partnerlik”e çok uzun süre inandık. Çünkü gerçeklik çoktan farklı bir hal aldı. İşveren örgütleri, federal hükümet ve biz işçiler açık ve net olarak farklı çıkarlar peşindeyiz: Onlar, bizim sırtımızdan krizlerini aşmak ve kârlarını güvence altına almak, hatta artırmak istiyorlar. Biz ise insanca çalışma koşulları, sosyal güvenlik, sağlık ve barış içinde onurlu bir yaşam istiyoruz.

Çıkar çatışması direnişi gerektirir

Bugün hâlâ işçiler, sendikalar ve işverenlerin 'aynı gemide olduğunu' sananlar, işyerlerindeki gerçekliğe gözlerini kapatıyorlar. Her gün sınıflı bir toplum içinde yaşıyor olmanın çelişkileri ile yüzyüzeyiz. İşçilerin çıkarlarıyla şirket yönetim kurullarının çıkarlarının giderek daha sık çatıştığını görüyoruz.

Sessiz kalırsak saldırılar durmayacak. Sermaye ile emek arasındaki çelişkileri görmezden gelerek çıkarlarımızı savunamayız. Bunun yolu protesto, direniş ve gerekirse grev ile m.ümkündür Haklarımız bu şekilde elde edildi ve ancak bu şekilde savunulabilir. Eski nesillerin zorlu mücadelelerle elde ettiği kazanımları, mücadele etmeden elimizden almalarına izin vermemeliyiz. Bugün geri adım atarsak, yarın sadece yeni saldırılar gelmekle kalmayacak.

Sağ eğilimler tesadüfen ortaya çıkmıyor

“Almanya'nın Üretim Merkezi” olarak korunması kapsamında işçi haklarından taviz verilmesinin kabul edilmesi, toplumda daha fazla hoşnutsuzluğa neden oluyor ve AfD'nin büyümesine zemin hazırlayan genel atmosferi besliyor. İnsanlar, sendikaların çok mücadeleci olmasına rağmen sağa yönelmiyor; aksine, sosyal ve toplumsal çıkarlarının kimse tarafından savunulmadığını düşündükleri için sağa yöneliyorlar. Büyük sermaye, otoriter ve antidemokratik sistemlerle her zaman işbirliği yapabildi ve yapmaya devam ediyor; buna karşın, gelirini emeğini satarak elde edenlerse her zaman bu sistemin kurbanı oluyor. Sendikalar, eylemsizlikleriyle bir kez daha suç ortağı olmamalıdır.

Bu nedenle diyoruz ki: Kazanımlarımız pazarlık konusu olamaz!

• Sekiz saatlik çalışma gününe dokunmayın!

Sekiz saatlik iş günü modası geçmiş bir kural değildir. Sendikal hareketin en büyük kazanımlarından biridir. Bunu zorlu mücadelelerle elde ettik ve savunmaya devam edeceğiz.

• 35 saatlik çalışma haftasına dokunmayın!

Çalışma süresinin uzatılması, daha fazla işten çıkarmaya yol açar ve bu nedenle krizin çözümüne katkıda bulunmak şöyle dursun, işçilere yönelik saldırıdır.

• Emekliliğimize dokunmayın!

Emeklilik yaşının daha fazla yükseltilmesine hayır. 45 yıl prim ödedikten sonra kesintisiz emeklilik hakkına saldırıya hayır. Kısmi yarı zamanlı emeklilik sistemi kalmalıdır.

• Sosyal haklarımıza dokunmayın!

Sosyal sistemimiz, milyarlarca değerindeki bir savaş ekonomisi uğruna feda edilmemelidir.

• Toplu sözleşmelerimize ve işimize dokunmayın!

İşten çıkarmalara, fabrika kapatmalarına ve çalışma koşullarımızın kötüleşmesine son verilsin. Mercedes, VW ve diğer büyük şirketler, toplu sözleşme ve sosyal standartlara yönelik genel bir saldırının öncüsü haline getirilmemelidir.

Yukarıdan gelen sınıf saldırısına karşı, aşağıdan gelen kararlı direniş

Ver.di’nin sosyal devleti savunmak için protestolar düzenlemesi iyi bir şey. IG Metall’in 21 Eylül’de otomotiv ve tedarik endüstrisinde bir eylem günü çağrısı yapması iyi bir şey. DGB’nin 26 Eylül’de ülke çapında gösteriler düzenlemesi iyi bir şey. Ancak bunların hepsi yeterli olmayacak. Bunlar, ancak kararlı bir direniş yolunda atılan ilk adımlar olabilir.

Karşı bir güç olarak sendikalara ihtiyacımız var

Yukarıdan dayatılan sermaye baskısına karşı, kararlı ve ortak sendikal direnişimizle başedebiliriz!

Bunun için, şu özelliklere sahip sendikalara ihtiyacımız var:

… sendika tabanının– yani biz işçilerin daha fazla söz hakkına sahip olmasını sağlayan.

… kendini toplu sözleşme müzakereleriyle sınırlamak yerine, daha fazla toplumsal sorumluluk üstlenen.

… çıkarlarını savunmak için varoldukları insanlara umut veren.

… kötü uzlaşmalara girmeyen, bunun yerine her türlü yolla mücadele eden.

… sosyal itaatsizlikten korkmayan, aksine bunu organize eden.

Çünkü bugün, on yıllar önce olduğu kadar şu gerçek hala geçerlidir:

Mücadele eden kaybedebilir. Mücadele etmeyen ise çoktan kaybetmiştir.

Ancak kararlı ve birlikte mücadele eden kazanacaktır!

Bu yüzden şimdi imzalayın: DİRENİŞ ŞİMDİ!

Uzlaşma yerine mücadele; haklarımız, yaşam standartlarımız ve geleceğimiz için.

(İşçi Sendika Servisi)