Kayıtta para, kırtasiyede fahiş fiyat, beslenmede boş çanta

 

Kayıtta para, kırtasiyede fahiş fiyat, beslenmede boş çanta

Okulların açılmasına sayılı günler kala yaşadıklarım çarpıcı gerçeklerden oluşuyor. Komşumla yürüyüş yaparken sohbet esnasında ‘Bu yıl önlük giyecekmişsiniz bakan açıklama yaptı’ dedi. Ben de gülümseyerek “Hiç sorma, o kadar işin arasında bir de bununla uğraşacağız. Birçok sendika önlük giymeme kararı aldı. Onlar giyin diyecek, biz giymeyeceğiz, onlar soruşturma açacak uğraşıp duracağız” dedim.

Okulda veliyle bağış pazarlığı

Dönüş yolunda güvenlik görevlisi olarak asgari ücretle çalışan kadın bir arkadaşımla karşılaştık. Çocuğu bu yıl ortaokula başlayacak bir yıldır kaygısını yaşıyordu. Nasıl yaparız, nereye yazdırırız diye. Ne yaptığını sordum. Yazdırmak istedikleri ‘devlet okulu’ adres gösterdikleri halde diğer kriterlerde eksikler var diye 100 bin lira istemiş. Bu ailenin evine eşi ile birlikte iki asgari ücret giriyor. Bu parayı kesinlikle veremeyeceklerini söylemişler. O zaman 50 bin lira verin denmiş. 25 bin lira vermişler kalanını sonra veririz demişler. Şu anda çocuğun okula yazılıp yazılmadığından emin değil ve çok kaygılıydı.

İndirim için erken alışveriş çabası

Eve geldim telefonumdaki mesajlara bakarken birkaç velimden mesaj geldiğini gördüm. Marketlerde kırtasiye ürünlerinde indirimler başlamış, ihtiyaç listesini erken atabilir misiniz indirimden yararlansak diyorlardı. (Biz birkaç yıldır zümre öğretmen arkadaşlarımızla velilerimiz indirimlerden yararlansın diye ihtiyaç listesini 15 gün önceden atıyoruz.) Okullar açılırken eğitimde günlük yaşantımızdan sıradan gibi görünen ama temelleri çok derin olan sorunlardan bazıları bunlar. Eğitimin kalitesi, bilimselliği, eşitsizliği gibi sorunlar ortada dururken ekonomik sorunlarla boğuşan velisi ayrı, öğrencisi ayrı, eğitim emekçisi ayrı çabalayıp duruyoruz. Hepimiz günü nasıl kurtarırızın peşindeyiz. Bu durum neredeyse tüm enerjimizi emiyor.

Kuruyemiş pahalı diye beslenmeden çıkarıldı

Kayıt parasını tüm olanaklarını zorlayarak mutfak masrafından kısarak ödeyen velinin işi tabi ki bitmiyor. Bu yıl en düşük servis ücreti 2 bin 870 lira olmuş. Kırtasiye masrafları 600 ile 3000 lira arasında değişiyor. Bunun bir de beslenme ayağı var. Biz ikokul öğretmenleri önceden beslenme listesi hazırlarken çocuğun bir günlük kalori ihtiyacını göz önünde bulundurarak sağlıklı diyebileceğimiz listeler hazırlardık. Listede kuruyemiş ve kuru meyve mutlaka olurdu. Yaklaşık son beş yıldır gene zümre öğretmen arkadaşlarımızla velilerimizin zorlanacağını bildiğimiz için listeden kuruyemişi çıkardık. Listemiz daha çok karbonhidrat ağırlıklı oldu ulaşılabilir olsun diye.

Ücretsiz yemek, temiz su talebi

Çocuklarımızın okulda ‘1 öğün ücretsiz yemek ve temiz su’ talebi orta yerde öylece duruyor. Bakanlık yeterli ödenek vermediği için aidat ve kayıt parası adı altında, her okul kendi belirlediği miktarda parayı, bağış adı altında velilerden almaya devam ediyor. Eğitim sistemini oluşturan bizler halkın ta kendisiyiz. Üretiyoruz ve ülke ekonomisini oluşturuyoruz. Kamusal parasız eğitim hepimizin en doğal hakkı. Bir öğün ücretsiz yemek ve temiz su çocuklarımızın hakkı. Ülkemizin bunları karşılayacak gücü de, kaynağı da var. Bu haklarımızı, bu sorunu yaşayan tüm kesimlerle bulunduğumuz her yerde talep etmeli ve hayatlarımızdan, çocuklarımızın sağlığından ve geleceğinden fedakârlık yapmamalıyız.