İBB davasının engelli sanığının haysiyet dersi

İstanbul Büyükşehir Belediye (İBB) Başkanı Ekrem İmamoğlu'nun da aralarında bulunduğu 53'ü tutuklu 414 sanıklı İBB davasının, İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesince Silivri'deki Marmara Kapalı Cezaevi'nin Yeni Duruşma Salonu'nda ikinci celsesinin dördüncü gününde, izleyenlerin belki uzun yıllar unutamayacakları kadar sarsıcı bir savunmaya tanıklık ettik.

Kalp pili taşıyor ve düzenli ilaç kullanıyor

“İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştirak şirketlerinden biri olan İSPER (İstanbul Personel A.Ş.)’nin engelli kadrosunda çalışan engelli bir personelim. Geçici görevle Güvenlik Müdürlüğünde büro personeli olarak çalışıyorum” diyen Davut Bildik, şu anda tutuksuz sanık olarak savunmasını yapmak için kürsüye geldiğinde saat 20.00’yi geçiyordu. Sabah 11.00 civarında başlayan duruşmada bulunanların dikkat ve dinleme eşiği açısından yorulmaya başladıkları bir zamanda konuşan Davut Bildik, anlattıklarıyla, salonda bulunanların dikkatlerini tedirgin bir ruh haliyle üzerinde toplamayı başardı. Davut Bildik, yine bu dava kapsamında daha önce de dinlediğimiz, ‘torbaya’ yüklü görünsün diye tıkıştırıldığı hissi veren ‘küçük insanlardan’ biri. Orhan Kemal’in öykülerinden bir karakter gibi karşımızda duran ve yaptığı işi “getir götür işi” diye tarif eden emekçi Davut Bildik, kalp pili taşıdığını, hafıza sorunları yaşadığını ve hafızayı güçlendirmeye yönelik takviye niteliğinde ilaçlar kullandığını anlattı.

Kendisinden istenen kamera kayıt cihazını, kendisinden isteyen personele teslim ettiği için 11 ay hapis yattığını belirten Davut Bildik, öğleden önce aynı kürsüde savunmasını dilediğimiz Ekrem İmamoğlu’nun Özel Kalem Müdürü Kadriye Kasaploğlu ile aynı ifadeleri kullandı: “İşimi yaptığım için hapis yattım.”

Polislerin gözaltı için Ekrem İmamoğlu’nun konutuna geldiğinde kendisinden de kamera görüntülerinin istendiğini ifade eden Davut Bildik, istenileni yaparak görüntüleri verdiğini söyledi. Aradan belli bir zaman geçtikten sonra polisler gelerek o kamera kayıt cihazlarını istemiş. İlk önce bulundukları yeri tam hatırlayamadığını, ancak daha sonra hatırladığını ve doğrudan Vatan Emniyete giderek, kendisinden kamera kayıt cihazlarını isteyen Mali Şubeden polislerden birini bulduğunu ve kendisine “Cihazları İSBAK'ın personeline teslim ettim” dediğini anlattı. O oradayken, bir polis memuru çıkarak İSBAK'a gitmiş. Sonrasını anlatıyor: “Onlarca cihaz arasından bir kısım cihazları benim tarif etmem şekliyle ayırmışlar sayın başkanım. Ben daha karakoldayken başka bir polis memuru arkadaşın cep telefonuna görüntülü arama yaptılar. Bu cihaz hangisi, hani bunu bize göster diye. Ben de baktım baktım, açıkçası seçemedim. Çünkü işin uzmanı değilim ben. Hani şöyle yapalım dedim polislere. İmkan varsa beraber gidelim, ben orada göreyim, teşhis edeyim. Ona göre size vereyim bunları dedim. Oradaki polis memuru arkadaşla beraber İSBAK'ın deposuna gittik sayın başkanım. 10-12 tane cihazı ayırmışlar, masanın üstüne koymuşlar. Depo gibi bir yer yine. Girdim içeri, cihazlara baktım. İkisini de teşhis ettim. Polislere onları kendim teslim ettim. Onunla ilgili tutanak da var dosyada.”

İddianamede, kayıt cihazlarının içerisindeki hard diskleri sökmek ve bunları gizlemekle suçlanan Davut Bildik, tutuklanma sürecini de, zorlanarak ve yer yer mahkeme başkanının araya girip, ‘Bir su için isterseniz’ demesinin ardından elindeki küçük pet şişeden su içerek anlattı. Konuşmasına devam eden Bildik, “Savcı beyin huzuruna çıktım. Doğru dürüst pek bir soru sormadılar açıkçası, karakol ifadesini dikkate alarak bununla da, sonra Sulh Ceza Hâkimliğine sevk etti beni. Sulh Hâkimi de zaten doğru dürüst soru sormadı. Tutukladılar, 11 ay içeride kaldım” dedi.

“Haysiyetsizliğe müdahale etmek için uğraşıyorum”

“Şunun için söylememe müsaade edin, çünkü söylemezsem içimde uhde kalacak. 82 yaşında, Diyanet İşlerinden emekli bir imamın çocuğuyum ben. Dört çocuğumdan biriyim. Hayatım evlenene kadar cami lojmanlarında geçti. Yani Allah’a şükür hamdolsun inançlı bir insanım. Allah hakkı nedir, devlet nedir? Çünkü devletin lojmanlarında kaldım ben. Bunları çok iyi biliyorum. Allah razı olsun anne babam beni inançlı bir insan olarak yetiştirdiler” diyen Davut Bildik, itirafçıların havalarda uçuştuğu bu davada 11 ay hapis yatmış engelli bir emekçi olarak, iddianamenin ana omurgasının açık eleştirisini de içeren şu ifadelerle devam etti: “Bilerek herhangi bir suça iştirak etmedim kesinlikle. Yani, hatta bırakın suça iştirak etmeyi, bir yerde bir haysiyetsizlik gördüğüm an susmuyorum ben. Haysiyetsizliğe müdahale etmek için uğraşıyorum. Bir örgüt meselesi var dosyada. Benim şahit olduğum herhangi bir örgüt yok. Olduğum herhangi bir örgüt yok, bilmiyorum. Öyle bir örgütün var olduğunu da zannetmiyorum.”

Yüzde 47 engelli Davut Bildik’i dinlerken, biz, ‘Acaba tamamlayabilecek mi?’ diye ister istemez düşündük. Bir kez göğsünün sıkıştığını da belirten Davut Bildik, ‘İBB Borsası’ haberlerine konu olan bir sürü ismin haber olduğu bu davada, bırakın kendisini kurtarma kaygısıyla herhangi birini ‘satmayı’ düşünmeyi, kendisiyle birlikte bu davada yargılanan ve muhtemelen çok önemli bir bölümünü de tanımadıklarının hakkını hukukunu savundu. “Haysiyetsizlik gördüğüm an susmuyorum ben” diyen Davut Bildik’in savunması sarsıcı bir haysiyet dersi gibiydi. Haksız hukuksuz biçimde 11 aydır tutuklu kalmanın travmatik etkilerinin taşımaya devam ettiğini hissettiren Davut Bildik sanki hâlâ tutuklu gibiydi.

Bu yazıyı sadece Davut Bildik ile sınırlı tutmayı düşünüyordum. Ancak duruşma salonunda ben bu yazıyı yazarken, bir yandan da savunmasını dinlediğim, bu davanın tutuksuz sanıklarından meslektaşım Ruşen Çakır’a hiç değinmemek olmazdı. Kısa bir süre önce Kandil’de yaptığı Duran Kalkan röportajı hakkında bile ifadesine başvurulmamışken, 40 yıllık meslek yaşamında mesleki nedenlerle yargılandığı tek davanın bu dava olduğunu belirtti. Hakkındaki suçlamaları reddederken etkili bir savunma yaptı.