Eğitim sisteminden ne anlıyoruz?

Kağan

Keçiören/Ankara

Geçtiğimiz haftalarda Yükseköğretim Kurumları Sınavı kapsamında TYT, AYT ve YDS sınavları gerçekleştirildi. YKS’ye toplamda 2 milyon 425 bin 560 aday başvurmuştu. Adayların geleceğini etkileyen ve yoğun bir tempoyla çalıştıkları bu sınav hakkında Ankara Keçiören’de ikamet eden öğrencilere bazı sorular yönelttik. Sorularımızın temel amacı, sınav senesinde olan öğrencilerin eğitim hakkındaki düşüncelerini anlayabilmek ve sistemin bizlere sunduğu maddi olanakların ne kadar işlevli olduğu hakkında tartışma yürütmekti. Nesillerin hayatını etkileyen eğitim sisteminin sorunlarını öğrenci arkadaşlarımızdan dinlemek ve fikir üretebilmek, bizlere nelerin yanlış, nelerin doğru yapıldığı hakkında önemli düşünceler kazandıracaktır. Bu sorunları göz ardı etmeden düzeltmeye çalışmanın ise tüm toplumun yararına olacağı aşikârdır.

Bugün Türkiye’deki eğitim sistemi, sınavlarda talep edilen becerileri nitelikli biçimde geliştirebilecek bir modelden yoksundur. Eğitim sistemindeki yetersizliklerden dolayı birçok öğrenci dershanelere ve özel derslere başvurmak zorunda kalıyor. Bu sene YKS’ye giren Efe, “Ben kendim evde çalışamayacağımı düşünüp dershaneye yazıldım fakat size tavsiyem, eğer belirli bir seviyenin üstündeyseniz dershaneye gitmemeniz. Çünkü dershaneler ne kadar çok para kazanabiliriz derdinde. ‘Ne yaparsak yapalım her türlü gelecekler.’ düşüncesindeler” ifadesini kullandı. Bu durumda sadece kamusal eğitimin değil, pek çok aile için cep yakan ücretlendirmelere sahip dershanelerdeki eğitimin de yetersiz olduğu görülmektedir.

NATO zirvesi için harcanan 11,5 milyar bize de harcanır mıydı?

Lise mezunu Yağız, eğitime ayrılan paranın büyük bir bölümünün personel giderlerine ve fiziksel altyapıya ayrıldığını belirterek, “Teknolojik altyapıya, AR-GE çalışmalarına, öğretmen içi eğitimlere ve en önemlisi öğrencilerin sosyoekonomik açıklarını kapatacak projelere ayrılan pay genelde devede kulak kalıyor” diyor. Ayrıca bu yazının hazırlandığı saatlerde Ankara’da gerçekleştirilen NATO Zirvesi için kamu kaynaklarından şimdiden 11,5 milyar TL harcanmışken, yıllardır eğitime ayrılan bütçeye enflasyonun altında zam yapılıyor. Lise öğrencisi Efe, bütçe yetersizliğini şöyle ortaya koyuyor: “Ankara’daki en iyi liselerden birinde okuyorum ancak tuvaletlerde peçete bile yok.” Öte yandan birçok okulda laboratuvar eğitimi eksik ya da bulunmamaktadır. Eğitim sisteminin niteliğini değerlendiren Süleyman, “Genel olarak ezbere dayalı, pratikten uzak bir yapı var ve bu durumu eksik buluyorum” ifadesini kullandı. Efe, “Dersler öğretmekten çok YKS’de yüksek puan aldırmaya yönelik lisede. O yüzden de çoğu öğrenci sınavdan sonra konuların büyük bir kısmını unutuyor. Gereksiz konular kaldırılmalı, laboratuvar dersleri artırılmalı. Konunun temelini öğrenmeden önemli kısımlara atlamamalıyız” şeklinde ekledi.

Savaşa değil eğitime bütçe!

Bu sene sınava giren Kayra ise YKS’yi “Sınav sistemi, öğrencilerin hayallerini kısıtlamaktan başka bir amacı olmayan, öğrencilerin hayallerini ve yeteneklerini göz ardı ederek kendi belirlediği kalıplara sığdırmaya çalışan, işlevsiz, eskimiş, köhne bir sistem” olarak değerlendirdi.

Arkadaşlarımızın bu dediklerinden yola çıkarak eğitim sisteminin kısıtlayıcı yönlerini, eğitim sistemine ayrılan bütçenin yetersiz ve doğru biçimde kullanılmadığını, teorik derslerde yeterli düzeyde uygulamalı eğitimin olmadığını gözlemlemekteyiz. Bu gözlemler sırasında aklımıza, emperyalist savaş örgütü NATO için harcanan 11,5 milyar TL’ye varan yüksek meblağlar savaş planlarına değil de eğitimimize, yaşamlarımıza harcansa nasıl bir yaşam sürerdik sorusu geliyor. Bizlere ise bu durum karşısında daha iyi bir yaşam, daha iyi bir eğitim hayatı için birleşerek ve örgütlenerek yaşadığımız haksızlıklara ve eşitsizliklere karşı ses çıkarma görevi düşüyor.

Bu yazıyı Şilili besteci Sergio Ortega’nın bestelediği “El pueblo unido jamás será vencido” şarkısıyla sonlandırmak istiyorum. Şarkıda da denildiği gibi: Örgütlü bir halkı hiçbir kuvvet yenemez!