Maliyeti 20 bin TL, alım fiyatı 16 bin 500 TL: TMO’nun hububat fiyatları Meclis gündeminde

DEM Parti Diyarbakır Milletvekili Serhat Eren, Toprak Mahsulleri Ofisi (TMO) tarafından açıklanan 2026 yılı hububat alım fiyatları ile kuraklık, artan üretim maliyetleri ve çiftçilerin ağırlaşan ekonomik koşullarını Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine taşıdı.

Eren tarafından Tarım ve Orman Bakanı'nın yanıtlaması istemiyle verilen yazılı soru önergesinde, açıklanan hububat alım fiyatlarının hangi maliyet hesaplamalarına göre belirlendiği, Diyarbakır ve bölgemizde yaşanan kuraklığın üretime etkileri, çiftçilerin borçluluk durumu, üretimden çekilen üretici sayıları ve ithalat politikalarının yerli üretici üzerindeki sonuçları soruldu.

Ayrıca Meclis Araştırması açılması talebiyle verilen araştırma önergesinde ise kuraklık, artan üretim maliyetleri, çiftçi borçluluğu, yetersiz alım fiyatları ve ithalata dayalı tarım politikalarının hububat üreticileri üzerindeki etkilerinin bütün yönleriyle araştırılması istendi.

TMO tarafından 2026 yılı için açıklanan buğday alım fiyatı ton başına 16 bin 500 TL olarak belirlenirken, üretici örgütleri ve ziraat odaları son bir yılda mazot maliyetlerinin yüzde 70-80, tohum ve gübre maliyetlerinin yaklaşık yüzde 100, zirai ilaç maliyetlerinin ise yüzde 100'ün üzerinde arttığına dikkat çekmektedir. Üretici temsilcileri, bir ton buğdayın üretim maliyetinin yaklaşık 20 bin TL seviyesine ulaştığını ifade etmekte, açıklanan fiyatların maliyetleri karşılamaktan uzak olduğunu belirtmektedir. Özellikle Diyarbakır ve bölgemizde etkisini artıran kuraklık nedeniyle birçok üretici ciddi verim kayıpları yaşarken, sulama yapabilen çiftçiler de yüksek enerji ve sulama maliyetleriyle karşı karşıya kalmaktadır. Çiftçiler hem verim kaybı hem de maliyet artışı nedeniyle ağır bir ekonomik baskı altında üretim yapmaya çalışmaktadır.

Diyarbakır Milletvekili Serhat Eren konuya ilişkin değerlendirmesinde şu ifadelere yer verdi: "Çiftçi bugün yalnızca ürününü satma mücadelesi vermiyor; üretimde kalma mücadelesi veriyor. Maliyeti 20 bin TL'ye yaklaşan bir ton buğdayın 16 bin 500 TL'ye alınması, kuraklıkla boğuşan üreticinin daha da yoksullaşması anlamına gelmektedir. Üreticinin zarar ettiği bir yerde ne tarımsal kalkınmadan ne de gıda güvenliğinden söz edilebilir. Çiftçinin ayakta kalamadığı bir ülkede sofraların da güvencesi kalmaz. Tarım politikalarının üreticiyi koruyan, üretimi teşvik eden ve gıda egemenliğini güçlendiren bir anlayışla yeniden ele alınması gerekmektedir."