Bekaert emekçilerine…

TÜPRAŞ işçisi
Kocaeli

Sevgili emekçi kardeşlerim; grevinizi selamlıyor ve en kısa sürede kazanımla sonuçlanmasını umut ediyorum. Size reva görülen bu haksız muameleyi, yakın zamanda birebir yaşamış TÜPRAŞ işçileri olarak sizi en iyi yine biz anlarız. Kızgınlık, öfke, anlaşılamamak… Derdimiz sadece para sanılıyor; ama bize bunları reva görenler acaba hiç çocuklarının bir isteği karşısında çaresiz kaldılar mı? Ya da eşleri bir şey buyurduğunda duymazlıktan geldiler mi? Hiç zannetmiyorum.

Lafa gelince “aileyiz” derler; uygulamaya gelince yedi kat yabancı olurlar. Peki biz ne yapacağız, ne yapmamız lazım? En azından en son sözleşmeden iyi ya da kötü tecrübelerimizi aktaralım. Madem işveren bizi duymuyor, öyle ya da böyle sendika bizi duymak zorunda. Hiçbir şekilde gece yarısı bizden habersiz bir sözleşme imzalanmasını istemiyoruz. Çünkü şunu derler: “İmzalamasaydık hiçbir şey alamayacaktık.” Böyle bir dünya yok ve hiçbir zaman olmayacak.

Geçmişten gelen sendikal gücümüzü, sonuna kadar kullanmalıyız, kullanacağız. Bugüne dek kazanımla sonuçlanan tüm grevlerin ortak bir noktası var: işçilerin tek bir vücut gibi birlik olması, işverenlerin tüm ayak oyunlarına karşı birliğini korumayı başarması.

Biz işçiler fazlasını istemiyoruz; alın terimizin karşılığı neyse onu istiyoruz. Fazlasını patronlar zaten alıyor. Onlar kâr rekorları kırarken biz emeğimizin karşılığını alamıyorsak, onlar kazandıkça biz yoksullaşıyorsak burada bir sorun yok mu? Bize hakkımız verildiği sürece biz alın terimizi de beden gücümüzü de ortaya koyarız, koymaya devam ederiz.

Unutmayalım ki birleşmeden yok olmaya mahkumuz. Bekaert işçisi kardeşlerim selam olsun direnişinize, selam olsun onurlu duruşunuza.

(İşçi Sendika Servisi)