Eskişehir Gündüzalp KYK Yurdu'nda öğrenciler: İnsanca yaşayamıyoruz

Eskişehir Gündüzalp KYK Yurdu, son dönemde öğrencilerin dile getirdiği ciddi sorunlar ve ihmallerle gündemde. Kombi arızalarının giderilmemesi nedeniyle soğuk suda duş almak zorunda kalan bir öğrencinin kalp krizi geçirmesi, şikâyetlerin dikkate alınmaması ve öğrencilerin baskı gördüğüne dair iddialar, yurt yönetimine yönelik tepkileri artırıyor.

Yurtta kalan öğrencilerle yaptığımız görüşmeler, barınma, beslenme ve temel yaşam koşullarına ilişkin sorunların yaygın ve derin olduğunu ortaya koyuyor.

Öğrencilere “Yemekhane ve çamaşırhane koşulları nasıl?” diye sorduğumuzda yanıtlar neredeyse aynı: “Berbat.”

Yemeklerin kalitesizliği, kullanılan yağın niteliği ve yetersiz porsiyonlar en çok dile getirilen sorunlar arasında. Bir öğrenci durumu şöyle özetliyor:

“Yemekler yüzünden sürekli dışarıdan yemek söylemek zorunda kalıyoruz. Bu da zaten kısıtlı olan bütçemizi daha da zorluyor.”

Yurt yemeği nedeniyle rahatsızlanarak hastaneye kaldırıldığını söyleyen öğrenciler de var.

Çamaşırhanelerde ise hem kapasite hem de hijyen sorunu yaşanıyor. Öğrenciler, makine bulmakta zorlandıklarını, kurutma makinelerinin arızalı olduğunu ve kıyafetlerin kötü koktuğunu belirtiyor. Arızaların bildirilmesine rağmen çözüm üretilmediğini söyleyen öğrenciler, “Bazen günlerce aynı kıyafeti giymek zorunda kalıyoruz” diyor.

Barınma koşulları da öğrencilerin temel şikâyetlerinden biri. Dört kişilik olarak tasarlanan odalarda altı kişinin kaldığını belirten öğrenciler, “Özel alan diye bir şey kalmadı” diyerek durumu anlatıyor. Yetersiz masa ve sandalye nedeniyle ders çalışmak için sıraya girdiklerini, ortak çalışma alanlarının da yetersiz olduğunu ifade ediyorlar. Temizlik hizmetlerinin düzensizliği de sıkça dile getirilen sorunlar arasında.

Ekonomik koşullar ise tabloyu daha da ağırlaştırıyor. KYK bursu ya da kredisi alan öğrenciler, bu miktarın temel ihtiyaçları karşılamaya yetmediğini söylüyor:

“Yurt ücreti, ulaşım ve faturalar derken burs bitiyor. Ailesinden destek almayan birinin geçinmesi mümkün değil.”

Geçim sıkıntısının öğrencilerin psikolojisini etkilediğini belirten birçok öğrenci, “Derslerimizden çok nasıl hayatta kalacağımızı düşünüyoruz” diyor. Çalışmak zorunda kalan öğrenciler ise eğitim ile iş arasında sıkıştıklarını ve emeklerinin karşılığını alamadıklarını ifade ediyor.

Yurtta yaşanan sorunların dile getirilmesi de ayrı bir baskı konusu. Öğrenciler, şikâyet edenlerin yurt yönetimine bildirildiğini, aşağılanma ve tehditlerle karşılaştıklarını öne sürüyor. CİMER’e yapılan başvuruların ise sonuçsuz kaldığı belirtiliyor.

Tüm bu koşullara rağmen öğrenciler, çözümün ortak mücadeleden geçtiğini düşünüyor. Basın ve sosyal medyanın daha etkin kullanılmasını, bağımsız öğrenci temsilciliklerinin oluşturulmasını ve ortak talepler etrafında örgütlenmeyi öneriyorlar.

1 Mayıs’a ilişkin görüşlerini sorduğumuz öğrenciler, taleplerini görünür kılmak için alanlarda olmayı düşündüklerini söylüyor:

“İşçilerle birlikte biz öğrenciler de bu koşullara karşı ses çıkarmalıyız. 1 Mayıs bu açıdan önemli bir zemin.”

Öğrenciler, insanca barınma ve nitelikli beslenme haklarının karşılanmasını, öğrencilere ayrılan bütçenin artırılmasını talep ediyor. Mevcut koşulların sürdürülemez olduğunu vurgulayan öğrenciler, “Bu hayatı kabul etmiyoruz” diyerek mücadele çağrısı yapıyor.

(Evrensel)