Kıraç’ta işçi durağında 1 Mayıs manzaraları

İstanbul – Esenyurt Kıraç’ta birçok fabrika ve işletmenin servislerinin geçtiği bir işçi durağındayız. Konu 1 Mayıs. Metalden tekstile, petrokimyadan inşaata farklı iş kollarından işçilerle konuşuyoruz. Geçim sıkıntısı nedeniyle 1 Mayıs’ta çalışmayı düşünen az değil, iktidarın artan baskısı nedeniyle kutlamalara katılmaktan çekinme eğilimi de… Ancak tüm işçiler ekonomik sorunların çözülmesi ve sendikal hak taleplerinin dile getirilmesi gerektiğini söylüyor.

Ekonomik kaygılar ön planda

1 Mayıs’a gitmek istese de fazla mesai ücreti karşılığında çalıştığı için gidemeyen mobilya fabrikasında çalışan bir işçi 1 Mayıs tarihine ilişkin sadece ‘işçi bayramı’ olduğunu bildiğini, tarihsel arka planını bilmediğini anlatıyor ve “Ama Taksim’de kutlanmasını isterdim” diyor.

1 Mayıs’a hiç katılmamış bir metal işçisi ise “Bugün çalışıyorsun ama ancak yarım gün yemeye yetiyor” derken, pazar gününün tatil olması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi taleplerinin 1 Mayıs’ta öne çıkarılması gerektiğini söylüyor.

Bir ilaç fabrikasında çalışan başka bir genç işçi, vergi yükü altında ezildiklerini söylüyor. 1 Mayıs’a geçtiğimiz sene katıldığını, bu sene de katılmak istediğini söyleyen işçiyle 1 Mayıs’ın tarihi ve kazanımları üzerine konuştuğumuzda, 1 Mayıs’ta asgari ücretin gerçekleşen enflasyona göre artırılması, fabrikaların sendikalı olması taleplerini dile getiriyor.

Başka bir ilaç fabrikasında taşeron olarak çalışan temizlik işçisi emekli olmuş. Çalışmasaydı 1 Mayıs’a katılmak istediğini söylüyor. “Fabrikada zorunlu fazla mesai yok ama biz taşeron olduğumuz için çalışacağız” diyor.

‘İnşaatın 1 Mayıs’ı yok’

İnşaat ve şantiyelerde çalışan birçok işçi de bu duraklarda servis bekliyor.

Bir inşaat işçisine 1 Mayıs’ta çalışıp çalışmadığını sorduğumuzda “İnşaatın 1 Mayıs’ı yok” diyerek hep çalıştığını söylüyor. Tartışmaların gerilimlerin taleplere gölge düşürmemesi gerektiğini söyleyen işçi “1 Mayıs işçinin hakkıdır. Taleplerini dile getirebilmeli” diyor.

Şantiyede havalandırma ustası olarak çalışan genç bir işçi ise 1 Mayıs’ta çalışmadığını ama tatil olarak değerlendireceğini söylüyor. 1 Mayıs’ın tarihi ve hangi talepleri olduğunu sorduğumuzda ekonomi ve geçim koşullarının iyileşmesine dair birçok talebini dile getiriyor.

Yasak ve korku ortamı 1 Mayıs’a gölge düşürüyor

Bazı işçiler 1 Mayıs’a katılmak istese de çeşitli kaygılarla bundan çekindiğini anlatıyor.

Yapı kimyasalları fabrikasında çalışan bir işçi, iki sene önce Saraçhane 1 Mayıs’ına katılmış ancak bu sene ekonomik koşulları nedeniyle işe gidebileceğini söylüyor. İktidarın yarattığı baskı ortamının yarattığı endişeyi “Bu ülkede miting yapılmaz, yapanı hemen içeri alıyorlar” diyerek dile getiriyor.

Çorap fabrikasında asgari ücrete yakın bir ücretle çalışan kadın işçi 1 Mayıslarda çalışmadığını ama kalabalığa girmekten çekindiği için mitinglere katılmadığını söylüyor: “Bazı şeylere katıldık. Bakıyorsun suçsuz yere başına bir şeyler geliyor. O yüzden çekiniyorum açıkçası.” 

(Evrensel)