Savaşa hayır

Sene 2026 oldu. Ama kim bilir kaç yüz milyon yıllık dünyada hiç değişmeyen bir şey var: Savaş. Teknoloji gelişti, bir sürü şey değişti ama emperyalistlerin savaş aşkı bir türlü bitmedi gitti. Sermayelerine sermaye kattılar, dünyanın en zengini de oldular, yine de doymadılar. Servetlerine zeval gelir diye ya da servetlerine servet katmak için sürekli bir şeyler uydurup savaşıyorlar.

Dün İsrail’i hep beraber kınıyorduk, sözde Amerika da ona parmak sallıyordu. Şimdi ise hep beraber İran’a saldırıyorlar. Çok “özgürlükçü(!)” Amerika’nın İran’a özgürlük götürdüğü, mollalar rejiminden kurtardığı diye lanse ediyorlar.

Ama tüm dünya biliyor ki asıl meseleleri her zaman petrol oldu. Artık hiç kimse bunların anlattığı şeylere inanmıyor. Dünyanın gündemi olduğu gibi fabrikanın da en önemli gündemi şu an savaş. Çünkü her işçi bilir ki Çin’de muz kaysa Türkiye’de deprem olur. Bu da öyle bir şey. Bir yerde savaş varsa, hele de Ortadoğu’da, ilk halklar etkilenir; en çok da Türkiye halkları etkilenir.

Hemen mazota ve diğer şeylere zam gelir. Daha dün sözleşmeden aldığımız para, bir bakmışız enflasyon karşısında yok oluvermiş. Sonra bir bakmışsın biz de savaşın içindeyiz.

Fabrikada bazı arkadaşlar savaşa girmeyeceğimizi söylüyor, bazıları da Epstein olaylarının kapatılması için bunun yapıldığını düşünüyor. Bir sürü fikir var ama hepimizin ortak olduğu bir düşünce var: Savaş hiçbir zaman halkların hayrına değildir.

Bugün İran’da ölen çocuklar için üzülüp gözyaşı döküyoruz. Yarın başımıza ne geleceğini bilmiyoruz. Ama savaşa hayır demek zorundayız. Bu sözü büyütmek zorundayız. Savaşı çıkaran emperyalistlere karşı birlik olmalıyız.