Dardanos Orman Kampı 187 milyon liraya satıldı: Halkın iradesi değil para tercih edildi

Çanakkale — Çanakkale halkının uzun süredir endişeyle takip ettiği Dardanos Orman Kampı’nın özelleştirme süreci, 4 Şubat 2026 tarihinde yapılan ihale ile resmiyet kazandı. Çınarlı köyü sınırları içinde yer alan, 3 bin 707,56 m² yüzölçümlü sahil arazisi ve üzerindeki yapılar, 187 Milyon TL bedel ile Ankara merkezli Fibey İnşaat Sanayi Turizm Ticaret AŞ’ye devredildi. Yaklaşık 40 yıldır inşaat ve kamu ihaleleri sektöründe faaliyet gösteren şirketin bu ihaleyi kazanması, bölgedeki kamusal alan tartışmalarını zirveye taşıdı.

Cimer "mali yük", Çanakkaleliler "planlı bakımsızlık" dedi

CİMER üzerinden verilen yanıtlarda, kampın "atıl kaldığı" ve "kamu bütçesine mali yük olduğu" iddia edilerek satış meşrulaştırılmaya çalışılsa da yerel halk ve sivil toplum kuruluşları bu durumu "bilinçli bir bakımsız bırakma stratejisi" olarak nitelendiriyordu. Çanakkale halkının anılarında önemli bir yer tutan ve kentin en yakın sahil dinlenme noktalarından biri olan bu alanın özel sektöre geçmesi, kıyıların rant alanları olması yönündeki eleştirileri de doğruluyor.

“Anayasa ve yasalara aykırı”

Kıyı kanunu ve anayasa tartışmaları gölgesinde satışa karşı Çanakkale Belediyesi ve Kazdağı Ekoloji Platformu, Tarım Orman İş sendikası gibi kurumlar Anayasa'nın 43. maddesi ve 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nu hatırlatarak ihaleye karşı çıkıyorlardı. Kanunen devletin hüküm ve tasarrufu altında olması gereken kıyıların, ticari bir işletmenin insafına bırakılmasına yönelik tepkiler de "Kıyılara serbest erişim esastır" ilkesine dikkat çekiliyordu. Özellikle Özelleştirme İdaresi'nin hazırladığı imar planında halkın kullanımı için sadece 20 metrelik dar bir şeridin bırakılması, asıl değerli alanın otel ve restoran gibi ticari fonksiyonlara ayrılması "yasaya aykırı" olarak nitelendiriliyordu.

Belediyenin “kamusal alan” hamlesi işe yaramadı

Dardanos Orman Kampı’nın özelleştirme süreci, sadece bir mülkiyet devri değil, aynı zamanda yerel yönetim ile merkezi idare arasında bir yetki ve tercih savaşına dönüştü. Çanakkale Belediye Meclisi, halkın taleplerini ve kentin kamusal alan ihtiyacını gözeterek bölgeyi "kamulaştırma programına" alma kararı almıştı. Ancak bu karar, özelleştirme sürecini durdurmaya yetmedi. Belediye, alanın bütünüyle rekreasyon, yeşil alan ve halkın doğrudan kullanımına açık bir "kamusal alan" olarak kalması gerektiğini savundu. Bu doğrultuda alanı kamulaştırma planına dahil ederek, bölgenin ticarileşmesinin önüne geçmeyi hedefledi.

Halkın iradesi 187 milyona yok sayıldı

Özelleştirme İdaresi ve ilgili bakanlıklar, yerel yönetimin bu "kamu yararı" hamlesini dikkate almayarak ihale sürecini devam ettirdi. Ankara, yerel meclis kararını görmezden gelerek, alanı "ekonomik yük" olarak tanımlamaya ve özel sektöre devretmeye öncelik verdi. Yerel yönetimin bölgeyi koruma ve kamusal hizmet alanı olarak tutma iradesine rağmen, Özelleştirme İdaresi’nin üst ölçekli plan yetkisini kullanarak ihaleyi gerçekleştirmesi, "yerinden yönetim" ilkesinin ihlali olarak eleştiriliyor. Orman kampının satışı yerel halkın ve seçilmiş temsilcilerinin 'burası bizim ortak alanımızdır' yönündeki iradesine karşı 187 milyon liralık ihale bedelinin tercih edildiği dile getiriliyor. Çanakkale halkı için bir kamp alanından çok daha fazlasını, bir yaşam kültürünü temsil eden Dardanos kampının özelleştirilmesine karşı önümüzdeki günlerde bir hukuk mücadelesinin başlatılması bekleniyor.