Kayıtsızlığın ruhuna isyan eden umut şiirleri

Cem GÜL
İstanbul

Özgün E. Bulut, içselleştirdiği, içine taşıdığı dertleri sokağa taşıyor 'Kuşların Kanadına Sarıldım' isimli şiir kitabında. Hayatın içinden koparılmış sesleri hayata katıyor. Derin bir şiire çalışıyor aynı zamanda. Yıkılan sokakların, yağmalanan kentlerin, kayıpların, daha çok annelerin çığlığını dert ediniyor.

Şiirlerinde hep vicdan diyen ve vicdanın diliyle konuşan bir şair Özgün E. Bulut. Vicdan sahibi bir insanın baktığı yerden bakıyor hayata. Temayla uğraşmıyor gibi görünse de derdi olan bir şair ve bu da onu temayla buluşturuyor ister istemez. Dert ettiği şey ise umudu diri tutmak.

“koş sevda koş/ düşlerin saklandığı eski bir kutu var/ köhne bir eskici dükkanında/ son kez/ rüzgarın sesini ardına al/ ve yağmurun sesi ritmin olsun/ her şey ama her şey yitirilmeden/ dünyanın en güzel şiirini yaz.”

Kuşların Kanadına Sarıldım hayatı özümsemiş bir şairin, toplumcu şiirde ısrar eden bir direnişçinin, dünyaya vicdanı taşımasından başka bir şey değildir. Kayıtsızlığın ruhuna isyandır ve güzel günlerin cesaretle, sesle daha da güzelleşeceğine inanan bir şairin çığlığıdır. Acıları, belleksizliği, unutmayı lirik bir dille anlatmanın derdiyle, okuyucunun belleğine bir derinlik, bir çağrı, ille de aşkın izlerini yerleştirme telaşı vardır.

“ben ne zaman annemi özlediysem, kuşların kanadına sarıldım/ sesini gizleyen sabırdan bir saç örüğüydü annem/ araba mezarlığına dönmüş ruhunuza isyandı/ siz şimdi bu vebalden nasıl kurtulacaksınız/ kaybettiğiniz o canların ağıtları ardınızdayken// gecenin koynuna süt taşırdı annem, kucağında yamalı kotumla/ uyuyan bütün kediler uyanır, köpekleri toplar, bir şarkıya koşarlardı// ben şimdi üstüne kar yağan annemin kayıp olan imgesiyim/ üşüyen toprağın sarındığı bir dem sıcaklığım”

Kuşların Kanadına Sarıldım, Özgün E. Bulut,  Totem Yayınları, Kasım 2017