Korkmadan

Baharsız

Bahar geldi, çiçekler açtı. Kokmuyor hiçbiri eskisi gibi, kan kokusundan. Rüzgar esmiyor, yaprak kımıldamıyor. Gökyüzünün uçuşup duran füzelerle kaplanmasından.

Ateş altında

Gökyüzü ateş altında, bulutlar yanıyor, geceyi ışıtarak. Alev alev yanarken insanlar taş, toprak üstünü örtüyor. Külü bile kalmıyor.

Kazı

Toprak kazıldığında yaşam fışkırırdı yerden. Geçti gitti mi o günler? Şimdi toprak kazıldığında yıkıntılarla mezarlar fışkırıyor yerden. Kazıcılar mı değişti yoksa?

Kışın baharı

Kış uzadı. Her kışın güneşli bir baharı vardır. Uzun kışın baharı da uzun olur. Kararmaz güneşi.

Kuşatma altında

Cumhuriyetin 50. yıl dönümünde dikilen 20 heykelden altısı bugün ayakta. Cumhuriyetin 50. yılı anısına dikilen Galatasaray Meydanı’ndaki heykelse, polis bariyerleri arkasında, halka kapalı. Taksim Meydanı’ndaki Cumhuriyet Anıtı da aynı. Kuşatma altında demek 103 yaşındaki cumhuriyet.

Kara kış

Ne kar yağdı ne don vurdu. Üşüdük yalnız. Takırdayarak dişlerimiz. Üşüdü yüreklerimiz. Kanımız dondu ölen/öldürülenlerle bu kara kışta.

Gürültü

Bir pazar yerindeyiz sanki. Her kafadan bir ses çıkıyor. Karıştıkça birbirine, gürültüsünden kimse duymuyor kimsenin sesini.

Korkmadan

Gün döner, bayram olur. Kuşlar öter, çiçekler açar. Çocuklar yayılır çayırlara, kıyılarına denizlerin, sokaklarla meydanlarına kentin. Korkmadan baktıklarında gökyüzüne.