Tekel

Yaşanabilir bir dünya

Öykü yaşamın ta kendisidir. Yaşananların aynası. İnsanca yaşanabilir bir dünya çizer/çizebilir/çizmelidir.

Yeri kalır

Kesilen ağacın toprakta yeri kalır. Bakarsın bir gün yerini genç bir ağaç alır.

Çıkışsız

Hem içeride, hem dışarıdayız. İçeride duvarlar arasındayız. Dışarıda kalabalıklar. Tek başına kalıyor herkes. Ne yana dönse duvar. Betondan ya da etten.

Karanlık gecelerden

Gökte yıldızların parıldadığı, ay ışığının denizde yakamozlar bıraktığı karanlığı delen gecelerden güneşli bir güne uyanılır. Sağlam tuttukça yüreğini.

Uçamıyor kuşlar

İçeridesin dört duvar. Penceren kapalı, kapın kilitli. İçinde pırpır eden kuşlar, dışarıda uçamıyor. Gittikçe yükselerek göğü kapatan duvarlardan.

Kadın eli

Karardı mı ortalık, karardı mı gökyüzü, değse bir kadın eli. Sevecen elleri. Değişir çehresi dünyanın, aydınlatır memleketi.

Bahar gelmeden

Ağaç ile kuş yan yana gelince bahar olur. Ağacı kesersen kuş da uçuş gider. Bahar gelmeden yaz gelip geçer. Kış gelir, kışta kalırsın.

Gün ortası

Kara bulutlar çoğaldıkça güneş kapanır. Parıltısı söner camların. Gün ortası akşam hüznüyle kararır. Kuşlar siner. Gece kuşları uyanır.

Tekel

Birbiriyle çarptırırsan iki eli, alkış sesi çıkar. Neşe saçar. Bir el çarptı mı ne ses çıkar, ne soluk. Cenaze marşı çalar.