Soygun var!

Duydunuz mu? Türkiye halen “yüksek orta gelir grubu”nda imiş ama önümüzdeki dönemde “yüksek gelir grubu”na geçecekmiş. 

Kim mi söyledi? 

Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz, MÜSİAD’ın “Türkiye yüzyılında ekonomi ve kalkınma vizyonu” programında söyledi ve devam etti: “AK Parti iktidara geldiğinde Türk vatandaşlarının satın alma gücü Avrupa Birliği ülkeleri ortalamasının yüzde 35 düzeyinde idi, bugün bu oran yüzde 70’in üzerine çıktı.” 

Yanlış duymadınız ey, bırakın yoksulluğu, açlık sınırına bile yaklaşmayan ücretleri ile yaşam mücadelesi veren milyonlar! Siz mi iyi bileceksiniz koskoca Cumhurbaşkanı Yardımcısı mı? Anlayın işte, yüksek orta gelir grubundan yüksek gelir grubuna çıkıyoruz. Alım gücümüz de AB ülkeleri ortalamasında yüzde 70’e çıktı!

Cevdet Yılmaz yeni OVP’ye (orta vadeli program-2026/2028) ilişkin açıklamasında da kişi başına düşen milli gelirin 21 bin dolara çıkacağını söyleyiverdi. Haa bir müjde daha, ‘2,5 milyon daha istihdam sağlanıp, işsizlik yüzde 8’in altına düşecek, tek haneli enflasyonla kalıcı fiyat istikrarı tesis edilecekmiş!’ 

Halk arasında bir deyim vardır, “Ya sayı saymayı bilmiyor ya dayak yememiş” diye… Sayın Yılmaz dayak yedi mi bilemem ama sayı saymayı bilmiyor! Çünkü o verdiği rakamlar, yoksulluk sınırının altında kıvranan milyonlar için değil, AKP iktidarı ile beslenenler için olsa gerek. Sayın Yılmaz 2025 yılı için kişi başı milli gelirin de 15 bin dolar olduğunu bazı kaynaklara göre ilk defa 17 bin doların üzerine çıkacağını da müjdeledi! 

Eee bu durumda 20 bin TL’ye bile ulaşmayan emekli maaşları ile milyonlar sormayacak mı “Nerede benim 15 bin dolarım?” Öyle ya 500 doları bile bulmayan emekli maaşları nerede, kişi başına düşen 15 bin dolar milli gelir nerede? Şimdi milyonlarca emekli, işçi, asgari ücretli “15 bin dolarımı isterim” derse ne olacak? 

***

Sayın Cevdet Yılmaz’ın hayatı toz pembe gösteren rakamlarından gerçeklere gelelim mi? Uzun bir ayrılıktan sonra Ankara’ya döndüm. Dönüş hazırlıkları yaparken bir mesaj geldi telefonuma. Evin su faturasına ilişkin bir mesaj, ASKİ’den… Ağustos ayına ait fatura, baktım 121,77 lira. ‘Nasıl yani!’ dedim. Sadece dört gün kalmıştım evde… Faturayı inceleyince, gördüm ki, harcadığım suya vermem gereken miktar 25,94 TL, 12,97 TL de atıksu bedeli toplam 38,91 TL tutuyor. 

Eeee kalan nereye gidiyor diye baktım ki, “Diğer kurumlara alınan ücretler” adı altında resmen soyuluyoruz! ASKİ faturalarına iki kalem eklenmiş: Katı atık toplama bedeli ve katı atık bertaraf bedeli. Yani ASKİ tarafından alınan sadece 38,91, benim ödediğim 121,77. Sonra e-Devlet’ten öğreniyorum ki geçen yıldan da 614 TL borç varmış Çankaya Belediyesine.  

Şimdi diyeceksiniz ki “Ne var bu kadar küçük bir miktarda”. İyi de sadece dört gün kullanılan su için ödenen miktar bu. Y. Mahalle’den bir vatandaşın da 435 TL su harcamasına karşın ödediği fatura 945 TL. 

Keza yine sadece dört gün kaldığım, sadece bir buzdolabının çalıştığı evdeki elektrik faturası da 190 TL. Bu faturada da kullanılan elektriğin bedeli 74 lira. Kalanı yine çeşitli adlar altında soygun! Gerçi, özel şirketlerin insafındaki elektrik miktarı da çok yüksek ama buna bir de çeşitli adlar altında giderler eklenince…

Bu faturalar ile gelen soygunu görünce aklıma Sayın Cevdet Yılmaz’ın, “Artık yüksek gelir grubundayız” ve “Kişi başı milli gelirimiz 15 bin dolar, ilk kez 17 bin dolara çıkacak bu yıl” sözleri geldi. Elime geçen emekli maaşını 500 dolar kabul edersek, nerede kalan 14 bin 500 dolarım Sayın Yılmaz?

***

Cevdet Yılmaz’ın sözlerinin aksine, bir bütün olarak açlıkla sınanan bir toplum olduk. Her gün bunun örneklerini, pazar, market atıklarını, çöpleri karıştırarak yiyecek bir şeyler bulmaya çalışanların sayısının giderek artmasından görür olduk. Bir dönemlerin “ortadirek”i yok artık, onlar aşağıda, yoksullukta eşitlendi! Vatandaş günlük yaşamını sürdürebilmek için kredi kartlarına dayanır, üç- dört bankadan aldığı farklı ödeme tarihleri olan kredi kartları ile gününü kurtarmaya çalışırken, iktidarın “Yüksek gelir grubuna yükseldik” sözlerini yaşam yalanlıyor… 

Önceki gün Sözcü TV’de Özlem Gürses’e konuk olan genç bir siyasetçi kadının sözleri aslında ne durumda olduğumuzun özeti: “Ayakkabı, kıyafet veriyoruz çocuklara, çocuklardan biri ‘Ayakkabı yerine yiyecek verseniz olur mu?’ dedi.” İşte bu çocuğun yiyecek isteyen sözleri, “kral çıplak” diyor.

Cevdet Yılmaz’ın çizdiği tablo belki çok küçük bir azınlık için doğrudur ama milyonlar, küçük bir çocuğun ayakkabı yerine yemek istediği durumu yaşıyor. Milyonlarca çocuk okula aç gidiyor, utancından açlığını söyleyemiyor, açlığını temiz olmadığı bilinen musluk suyu ile gidermeye çalışıyor. 

Bu tablodan çıkış var mıdır? Elbette vardır. Bunun yolu, işçisi, emekçisi, emeklisi, işsizi bir bütün olarak asgari müştereklerde buluşmak, bu açlık ve yoksulluğa, bu soygun düzenine “hayır” demektir. İktidarın muhalefeti kıskaca alma politikalarının altında yatan gerçeği görüp, mücadelesini bu doğrultuda sürdürmektir. 

O günlerin geleceği inancı ile…