26 Mart 2019 03:57

Hayal Tacirleri

Paylaş

Tuhaf bir toplumuz dostlar. Giderek, çeşitlenerek artıyor tuhaflığımız. Mesela demokrasiyi hiç içselleştirememişiz ama konuşmalarımızda eksik olmaz hiç demokrasi sözcüğü. Anayasamız yazboz tahtasına dönmüş ama Anayasa Mahkememiz var. Yazılısı sözlüsü ile basın iktidarın tekelinde ama hâlâ basın özgürlüğü varmışçasına yalandan da olsa sürdürüyoruz gazeteciliğimizi. Hukuk sistemi hızla kan kaybetse de kapı gibi yasalarımız, olağan şüpheliler yaratmada ustalaşmış kimi savcılarımız var. Kültür merkezlerimiz yokmuş ne gam, sayısını belirlemekte zorlandığımız cezaevlerimiz var. Yalanı sermaye edinmiş siyasetimiz, muhbirlikte, itirafçılıkta uzmanlaşmış yurttaşlarımız var. Yaşamın her dalında boy gösteren emek hırsızları var... Ekonomik kriz, çarpık kentleşme, kirletilen doğa pek sıkmıyor insanımızın canını da marketlerde poşetten para alınması en önemli gündem maddesini oluşturabiliyor. Pıtrak gibi açılı açılıveren üniversitelerde bilim yerine, araştırmasız, tartışmasız, ezbere dayalı eğitim veriliyor. Böylece geleceğe okumayan, sorgulamayan, ezberci bir nesil bırakmaya uğraşılıyor. 21.yüzyılın çeyreğine yaklaşsak da at, avrat, silah ülküsünden vazgeçmiyor insanımız. Şiddeti seviyorlar. Şiddet içeren filmleri, dizileri tutkuyla izliyorlar. Gerçeklere gözlerini kapatıyor, kulaklarını tıkıyorlar. Hayal tacirlerinin peşine takılmış gidiyorlar. Tuhaf her şey. Seçime en çok başvurulan ülkelerden biriz ama demokrasi yok. Gazetelerimiz, işitsel, görsel medyamız çok ama haber alma özgürlüğümüz yok, Adalet saraylarımız görkemli ama ülkede adalet yok. Evet dostlar sorunlarımız söz dağarına sığdırılamayacak kadar karmaşık ve tuhaf.   

Bencileyin halkların dertlerine, yaralarına çaredir şiir. Mutluluklarına mutsuzluklarına da. Geçmişi unutmayan geleceği de gören kişidir şair. Melih Cevdet Anday da böylesi usta şairlerimizden biridir. Gelin onun yıllar önce kaleme aldığı bir şiirle bitirelim yazıyı. Şiir tuhaf mı yoksa gerçeği mi anlatıyor ona da siz okurlar karar verin…

‘ÇÜRÜK’

Akasya ağaçları akasya kokuyor

Bahçelerde güller, gübreler kokuyor

Geçen otomobil benzin kokuyor

Otomobilin içindeki kadın lavanta kokuyor

Kadının lavantası dehşet kokuyor

Bu lavanta kokusunu koklayan adam ne kokuyor

Rakı kokuyor

Kızlar, oğlanlar ter kokuyor

Hastaların kapanmamış yaraları kokuyor

Sağlamların açılacak yaraları kokuyor

İnsanların elleri, gözleri, kalpleri kokuyor

Açlıktan nefesleri kokuyor

Çürüyen dişleri, derileri, beyinleri kokuyor

Duyguları, düşünceleri, sesleri, sözleri kokuyor

Yazdıkları, okudukları kokuyor

Çürüdükçe kokuyor

Kitaplar, dergiler, afişler, mektuplar kokuyor

Dostluklar, aşklar, arkadaşlıklar kokuyor

Havalandırılmamış odalar kokuyor

Havalandırılmış odalar kokuyor

Sofalar, evler, apartmanlar kokuyor

Mahalleler, şehirler, memleketler, kıtalar kokuyor

Çürüdükçe kokuyor

Duymuyor musunuz kokuyor

Kokuyor, kokuyor, kokuyor, kokuyor...

 

DİĞER YAZILARI
Sefer Selvi Karikatürleri
Evrensel Gazetesi Birinci Sayfa