Yarışma gününü değiştirdiler


13 Ağustos 2017 05:00

Troya savaşına katılan kral Odisseus, yirmi yıl sonra bir dilenci kılığında dönebildi sarayına. Sarayı, sözde dul kalan karısı Kraliçe Penelopeya’yla evlenmek isteyen soyguncu damat adayı birtakım soylu kişilerle doluydu...

Yıllardır damat adaylarını, elinde ördüğü bir kumaşın bitmesi gerektiği bahanesiyle oyalayan Penelopeya, çok sıkıştırıldığı için sonunda onlar arasında bir “ok atma” yarışı düzenledi: Artık o yarışı kazananla evlenecekti...

Yarışmanın yapılacağı gün, avluda yiyip içerekten arsızca eğlenen soylu damat adaylarını, biraz ötedeki dilenci kılığındaki Kral Odisseus da izliyordu. Onun gerçek Kral Odisseus olduğunu yalnızca oğlu, yeniyetme Telemahos biliyordu...

DİLENCİYİ TANIYAMADI

Kraliçe Penelopeya ise, bu yaşlı amcayı bir dilenci olarak tanıyordu tanımasına, ama bir gün önceki baş başa yaptıkları sohbetten sonra, ona karşı sözlere dökemeyeceği yakınlık ve sevecenlikle yüklü esintiler çalkalanmaya başlamıştı yüreğinde... Hani bir an kraliçelik durumunu unutuverse, onun kollarına atılıp yirmi yıldır kocası Odisseus’un yokluğunda çektiği acıları; ülkesini ve sarayını saran o arsız sömürücülerden çektiklerini, onların zevk aygıtı olmamak için gösterdiği direnci, gözyaşları dökerekten uzun uzun anlatacaktı... 

Kendisini evliliğe zorlayan o egemenleri; bir kraliçe olmasına karşın, gündüz dokuduğu kumaşı geceleyin sökerekten, yıllarca nasıl oyaladığından söz edecekti...

İLK ADAY BAŞARISIZDI

İşte sarayın avlusunda düzenlenen ok atma yarışmasının ilk adayı Eupeytos, yayı germeye çalıştı bütün gücüyle. Kan ter içinde kaldı... Ama gene de beceremeyince, öfkeyle yayı fırlatıp attı! Bunun üzerine damat adaylarının en arsızı Antinoos; durumu kurtarmak için, o gün okçu tanrı Apollon’un özel bayramı olduğu gerekçesiyle, yarışmayı başka bir güne erteletti!

Avlu kapısının yanından olup bitenleri izleyen “dilenci amca kimliğindeki kral Odisseus” büyük bir sevinç içindeydi: Çünkü yirmi yıl önce bir dostunun armağan ettiği ve hiçbir şekilde savaş amaçlı olarak kullanmadığı bu yayı, kimsenin kuramayacağını biliyordu. Bu düşüncelerle yayın bulunduğu masaya doğru gidip;

“Kraliçenin çok soylu talipleri, lütfen biraz beni dinler misiniz?” diye söze başladı. “İçimden neler geçiyor, onu size kısaca aktarmak istiyorum. Özellikle de ulu Antinoos’a ve yayı kurmayı deneyip kuramayan Eurimahos’a söylüyorum. Gerçekten de bu ok atma yarışını yarına ertelemekle çok iyi ettiler. Çünkü bugün okçu tanrı Apollon’un  özel bayramı olduğu unutulmuş. Artık ona kurbanlar sunup gönlünü edersiniz; o da size yayı kurmakta yardımcı olur... Ama ben derim ki, aradan nice yıllar geçti, elime daha ok-yay cinsinden bir şey almadım. Yoksulluk yüzünden, ülkeden ülkeye dolaşırken nerdeyse kaslarım kurudu, kuruyacak! O yüzden izin verin, bir de ben deneyeyim şu yayı...”

Bu sözler bir kaynar kazandaki su gibi döküldü taliplerin üstüne! Kudurmuşçasına hep bir ağızdan küfürler yağdırmaya başladılar. Birden ayağa fırlayan damat adayı arsız Antinoos, açtı ağzını, yumdu gözünü:

“Ey dilencilerin en miskini, en pervasızı”, diye başladı verip veriştirmeye. “Daha adını bile bilmiyoruz senin! Neyse, zaten tanrıların bizlere kölelik etsin diye yarattığı sizlerin adı bile olmaz ya! Kısaca köle denir, uşak denir! Ama sen nasılsa aramıza girebildin! Bizleri dinliyor, bizlerin yediklerinden içtiklerinden otlanıyorsun... Doğrusu köle sürülerinden hiç kimseye böyle ayrıcalıklar tanınmamıştır! Bakıyorum, yaşadığın o ahırını unutup kendini bizim sınıftan sanmaya başladın! Kalkıp bizimle aynı soydanmışsın gibi bu yayı kurmak istiyorsun... Bak, dilenci parçası, şu anda yayı gerdin diyelim.. Ama ondan sonra başına neler geleceğini biliyor musun?... Hadi, tanrıları ve bizleri daha da öfkelendirmeden defol git buradan!..”

PENELOPEYA HEMEN KARŞI ÇIKTI

Bu sözleri öfkeyle sahanlıktaki koltuğunda dinleyen Kraliçe Penelopeya, birden yerinden fırladı:

“Sen neler söylüyorsun konuğumuza, Antinoos, diye gürledi. O bizim, daha doğrusu oğlum Telemahos’un konuğudur. O da, kimliği ne olursa olsun, burada herkes gibi ağırlanır... Sizlere gelince... Çoğunuz başka ülkelerden geldiğiniz için bilmiyorsunuz: Bizim ülkemizde ve oturduğumuz bu konakta kocam  Kral Odisseus, insanları doğumlarına göre sınıflandırmadı hiç! Böyle bir şey de olamaz zaten! Benim kocam bu ülkenin halkları gibi tarımla, hayvancılıkla da uğraşırdı... Bütün insanların rahat yaşayabilecekleri kadar hem topraktan, hem havadan hakları olduğunu söylerdi... Sonra şunu da söyleyeyim: bizim ülkemizde dilenci diye bir şey yoktur. Böyle bir şey düşünülemez bile!”

Penelopeya bunları söylerken, avludaki oğlu Telemahos, ona susması için eliyle durmadan işaretler gönderiyordu...

O anda Baştanrı Zeus’un Olimpos’tan saldığı bir kartal; bir alçalıp bir yükselerekten ve arada çığlıklar ataraktan, arsız damat adaylarının üstünde serpile serpile dönmeye başladı...

Kartalın bu uçuşu damat adaylarını çok tedirgin etti ve bunu hiç de iyiye yormadılar...

Mitolojiyle ilgilenen okurlarımıza aşağıdaki kitapları öneriyoruz:

- Akdenizli Tanrılar (Yaşar Atan - 2. baskı)

- Akdeniz Mitologyasındn Efsaneler (Yaşar Atan)

- İnsan ve Tragedya Andre Bonnard – Çev: Yaşar Atan – 2. Baskı

www.evrensel.net

0 yorum yapılmış

Yorum yapın

Yorum yapmak için üyelik gerekmemektedir. Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren, tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.