Milyarları onlar götürüyor, faturayı biz ödüyoruz!

Adana’dan bir metal işçisi

Son günlerde ortaya çıkan fon vurgununu haberlerde görüyoruz. Birileri fonlar üzerinden milyarları götürürken biz fabrikalarda saatlerce çalışıp ay sonunu getirmeye uğraşıyoruz. Bir tarafta büyük servetler, diğer tarafta borçla, kredi kartıyla, fazla mesaiyle geçinmeye çalışan bizler varız. Bizim fabrikada eskiden su içmek için kullanılan kağıt bardaklar bile israf denilerek kaldırılmış. Şimdi ortak cam bardaklar kullanıyoruz. İşçinin sağlığından bile üç kuruş tasarruf etmeye çalışanlar, bizim emeğimizle yaratılan zenginlik söz konusu olduğunda aynı hassasiyeti göstermiyor.

Geçenlerde fabrikada bir arkadaşla fon vurgununu konuşurken, “Asgari ücret de yaklaştı, bu işin faturasını yine bize kesecekler. Daha fondan kimse alınmadı” dedi. Arkadaşın bu sözleri yaşadıklarımızın bir özeti. Ama fabrikada bu konular çok konuşulmuyor. Çoğumuz siyasetten uzak duruyoruz. Böyle haberler duyulduğunda anlık tepkiler veriliyor, sonra herkes işine dönüyor. Maaşımızın yetmediğinden, hayat pahalılığından şikayet ediyoruz. Ama bizi bu duruma getirenlerin kim olduğunu, bu düzenin kimlere kazandırdığını yeterince sorgulamıyoruz. Bir yandan da geçim sıkıntısından kurtulmayı iddiada, kumarda ya da fonlardan para kazanmakta arıyoruz. Çalışarak geçinemediğimiz için tek başımıza bir çıkış yolu bulmaya uğraşıyoruz.

Bu fon vurgunu bir kez daha gösterdi ki birileri servetine servet katarken bizden sürekli fedakarlık bekleniyor. Bizim kurtuluşumuz ne kumarda ne de bir gün zengin olma hayalinde. Biz bu zenginliği üretenleriz ama karşılığını alamıyoruz. Bunun değişmesi için önce yaşadığımız yoksulluğun nedenlerini görmemiz, ardından da tek tek değil, bir sınıf olarak yan yana gelip hakkımızı aramamız gerekiyor. Yoksa onlar milyarları götürmeye, biz de üç kuruşun hesabını yapmaya devam edeceğiz.