Avrupa’daki isyan ateşi hükümetlerle ırkçı partileri aynı çizgide buluşturdu

Köln — Fransa, İtalya, Belçika, İspanya, Arnavutluk, Portekiz ve Almanya’da yüksek kiralara, hayat pahalılığına, sosyal kesintilere ve eğitimdeki bütçe açığına karşı yükselen mücadele, Avrupa’nın egemen sınıflarına, hükümetlerine ve ırkçı partilerine korku ve endişe verdi.

Mücadelenin merkezi haline gelen Fransa’da 17 Ekim’de polisin gençlere yönelik acımasız saldırılarını, gözaltı ve tutuklamalarını görmeyen sermaye yanlısı basın ve gerici kesimler; hafta başından bu yana şiddet olaylarını gerekçe göstererek yüz binlerce gencin, işçinin ve emekçinin katıldığı eylemleri kriminalize etmeye çalışıyorlar. Talepleri ise görmezden gelmeye devam ediyorlar.

Fransa’da şiddetin kaynağı olan polis teşkilatının başı İçişleri Bakanı Laurent Nuñez’in istifasını kabul etmeyen Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron; aralarında Paris, Nis (Nice) ve Lille’in de bulunduğu pek çok kentte gece saatlerinde sokağa çıkma yasağı kararı aldı. Bu karar yeni şiddet olaylarına adeta davetiye çıkardı. Devlet şiddetinin protesto hareketini bastırmak amacıyla kullanılacağını ilan eden Macron, haklı talepleri için sokağa çıkan ve çıkmaya devam edecek kitleleri sindirmeye yönelik sert hamlelerden geri durmayacağını da ilan etmiş durumda.

Irkçı Marine Le Pen de Macron’un ulusa sesleniş konuşmasından önce, arka planda Fransa bayrağıyla çekilmiş ve başkanlık sembolleriyle dolu bir video mesajı yayınlamıştı. Ulusal Birlik (Rassemblement National) partisinin cumhurbaşkanı adayı olan Le Pen, ülkenin şiddet ve çaresizlik arasında sıkışıp kaldığını ileri sürerek, “Şiddeti önemsiz gösteren; polisleri, kurumları ve devletin temsilcilerini hedef alan ve onları yenilmesi gereken düşmanlar gibi gören yıkıcı güçlere izin verilmemeli” demişti. Ardından Macron da aynı tonda ve içerikte bir konuşma yaptı.

İtalya’da gençlere karşı kararname

Benzer bir yaklaşım İtalya’da da söz konusu. Hayat pahalılığına karşı başlayan gösterilerin nasıl bastırılacağı konusunda pazartesi günü kabinesini toplayan Başbakan Giorgia Meloni, eylemlerle “kararlı bir şekilde mücadele edeceklerini” söyledi. Tedbirler arasında, tıpkı Macron’un yaptığı gibi sokağa çıkma yasakları da bulunuyor. İtalya hükümetinin gösterilerin bastırılması için bugün bir kararname çıkarması da kararlaştırıldı.

Hafta sonu Milano, Torino ve Bolonya başta olmak üzere pek çok kentte hayat pahalılığına karşı yapılan ve barışçıl geçen protestoların ardından şiddet olayları yaşanmıştı. Toplamda 270'ten fazla geçici gözaltı gerçekleşti, gözaltına alınanların çoğu çocuk yaşta.

Irkçı Meloni, dört yıldır üç sağcı ve muhafazakar partiden oluşan bir koalisyonla iktidarda. Fransa’da olduğu gibi İtalya’da da önümüzdeki yıl seçimler var. Özellikle Fransa ve İtalya’da, yükselen toplumsal muhalefetin şiddet yoluyla bastırılması konusunda genel bir hattın belirlendiği görülüyor.

Almanya’da da ırkçılar ve muhafazakarlar aynı söylemi kullanıyor

Ortaya çıkan protesto hareketleri, bir süredir çeşitli gösteri ve yürüyüşlerin yapıldığı, hükümet partilerine tepkilerin yükseldiği Almanya’da da egemen sınıflarda tedirginlik yaratmış durumda. Federal İçişleri Bakanı Alexander Dobrindt, ABD Başkanı Trump ve yardımcısı JD Vance gibi “göçmenleri ve radikal solcuları” çıkan olaylardan sorumlu tuttu. Bild gazetesine konuşan Dobrindt, “Burada aşırı solcular ile göçmen kesimin, demokratik sisteme karşı ortak mücadele için sokaklarda bir araya geldiğini açıkça belirtmeyenler durumu anlamamış demektir” dedi.

Irkçı Almanya için Alternatif (AfD) Eş Başkanı Alice Weidel de sosyal medya hesabı üzerinden aynı içerikte bir paylaşım yaptı. Weidel paylaşımında, “Fransa’daki şiddet olayları Almanya için bir uyarı işaretidir. Bizde de kitlesel göç ve radikal sol karışımının tehlikeli birleşimi nedeniyle iç savaşa benzer durumlar yaşanma tehlikesi bulunmaktadır. Yalnızca AfD ile göç politikasında bir dönüşüm sağlanabilir” ifadelerini kullandı.

Dobrindt ile Weidel’in aynı içerikte paylaşımda bulunması, göçmenler ile ‘radikal sol’u aynı bağlam içerisinde kullanmaları; göçmen düşmanlığının sol düşmanlığı ile birleştirilmek istendiğini gösteriyor. Bu durum aynı zamanda, aşırı sağ ile muhafazakar partilerin yükselen mücadele karşısında aynı tutumu aldıklarını ve birlikte hareket etmeye niyetli olduklarını ortaya koyuyor.

Almanya’da da hükümetin sosyal kısıtlama planlarına karşı 26 Eylül’de 175 bin işçi ve emekçinin katıldığı gösteriler yapılmıştı. Tepkilere rağmen geri adım atmayan hükümete karşı yeni ve büyük eylemlerin yapılması gündemde.

Mücadele dinmeyecek, büyüyecek

Ukrayna ve İran savaşlarının tetiklediği yüksek enerji fiyatları, temel gıda ürünlerinden başlayarak pek çok alanda yaşanan hayat pahalılığı ve emperyalist paylaşıma bağlı rekor düzeydeki askeri harcamaların eğitim, sağlık ve sosyal alanlarda yol açtığı kısıtlamalar; Avrupa çapında başta gençlik ve işçi sınıfı olmak üzere farklı kesimler arasında sisteme ve onun partilerine yönelik tepki ve öfkeyi alabildiğince artırmış durumda.

Bu tepkinin bir bölümü her seçimde düzen partilerinin oy kaybına yol açarken, diğer bölümü de sokağa öfke olarak yansıyor. Bu öfke, 20 Kasım’da Avrupa çapında gençliğin yapacağı ortak eylemlerle birleşecek. “Fight for our future, not their wars!” (Onların savaşları için değil, geleceğimiz için mücadele edelim!) sloganı altında üniversite boykotları, gösteriler, silahlanmaya, zorunlu askerliğe ve eğitim bütçesindeki kesintilere karşı eylemler düzenlenecek.

Daha önce küresel ısınmaya karşı yapılan ve yüz binleri bulan benzer eylemlerin bu sefer silahlanmaya, sosyal kısıtlamalara ve yüksek kiralara karşı gerçekleşecek olması, aynı zamanda yükselen ırkçılığa ve aşırı sağa karşı da nasıl mücadele edilmesi gerektiği bakımından önem taşıyor.

Düzen partilerine duyulan tepki sebebiyle daha çok aşırı sağdan yana esen rüzgarın yön değiştirmesinin koşulları da olgunlaşıyor. Bu arada "aşırı sağ" denilen partilerin, düzenin diğer partilerinden bir farkının olmadığını Fransa’daki gelişmeler karşısında aldıkları tutum açık bir şekilde göstermiş oldu.