Egenin incisi İzmir, zamların incisi “Ege”

 

Aybüke ARSLAN

Ege Üniversitesi 

Ege Üniversitesi öğrencileri olarak geçtiğimiz dönemi rektör ataması başta olmak üzere yemek zamları, yemekhane kapatılması, öğrenci köyüne gelen fahiş zamlar gibi birçok sorunla kapattık. Dönemin ortasında İlim Yayma Cemiyeti İzmir Temsilcisi Musa Alcı’nın rektör olarak atanmasıyla birlikte tüm sorunların çığ gibi yükseldiğini söylesek yanlış olmaz. Fen Fakültesi yemekhanesinin ihale almadığı gerekçesiyle kapatılmasıyla dönemi açarken her geçen yıl gittikçe içi boşaltılan bahar şenliğimizin iptaliyle kapadık. Şimdi ise daha döneme başlamamışken yeni Rektör Alcı’nın eylem yasağı hamlesi bizlere bu seneyi nasıl geçireceğimize dair ipuçlarını vermiş oldu.

Rektörün “üniversite A.Ş” gururu

Geçtiğimiz sene Güzel Sanatlar Fakültesinin derslik binasının olmaması öğrenciler tarafından çokça tartışıldığı sıralarda üniversite yeni bir binanın yapımının başladığını duyurmuştu; TEKNOPARK binası. Bu yaz döneminde binanın çalışmaları biterken resmi hesapta yayımlanan ‘’Üniversite-Sanayi İş birlikleri’’ manşeti Rektörün öğrenciler için olumsuz olan bu tabloya nasıl gururla baktığını gösteriyor. İŞKUR programı ile daha fazla iş birliğine imza atmış okulumuz ilk yılında 1000 küsür öğrenciyle başlarken şimdi %148’lik bir artışla 4000 üstüne çıkmış durumda. Bu artışın temelini ise sadece mesleki öğrenim isteğiyle sınırlı tutmamak gerekir; enflasyondaki artış, Orta Vadeli Programla birlikte reel ücret erimeleri ve bunun yanı sıra bir öğrencinin aylık geçinme maaliyetinin %88 oranla altında kalan KYK bursları öğrencileri artık “isteğe bağlı çalışmak” tan çıkarıp derslerin yanı sıra gününün 4-8 saatini “zorunlu olarak çalışmaya ayırmaya” itmesini net olarak gösteriyor.

İktidarın ekonomi politikaları bizi doğrudan etkiliyor

Ege, 2026 bütçe sıralamasında 16 milyarı aşkın ödenekle 4. sıradaydı. Okulun Öğrenci Köyü kampüs içindeki Egeliyiz şirketi tarafından yarı-özelleştirildi. Kampüsteki alanlar para kaynağı yapılarak ihaleyle satılmamış yer bırakılmadı. Kiralar ve döner sermayeyle bu bütçe 20 milyara çıkarken, yeni özelleştirilen Köy'ün aylık ücreti %163 zamla 9.500 liradan 25 bin liraya fırladı. Yemekhane ücreti de %158 zamla 3 bin küsürlere ulaştı. Bakan Şimşek yeni dönemi “rotamızı koruyacağız” diye özetlerken, bu rotanın barınma ve yemek gibi temel haklarımıza ulaşımı kolaylaştıracak bir memleket olmadığını biliyoruz. Öyleyse bu memleket, bu üniversiteler kimin?

Genç Hayat’ın bir önceki sayısında yeni Rektör Alcı’nın imzasıyla yayımlanan ‘eylem izni’ belgesine dair öğrencilerin düşüncelerini ve antidemokratik uygulamalara dair rotamızı nereden çizebiliriz gündemini tartışmıştık[1]. Bugün ise bu yazının toplamından çıkaracağımız sonuçları tartışmakta fayda var. Ülkenin dört bir yanı adeta bir suç mahali havasında; maden özelleştirmeleri, açıklanan yeni OVP, temmuz ayında ülkemizde gerçekleşen ve yeni bütçe planlamaları yapılan NATO Zirvesi, çeşitli işyerlerinden yükselen ara zam tartışmaları gibi birçok gündem dolaylı ve dolaysız olarak üniversiteleri ve öğrencileri ilgilendiriyor. Savaş harcamaları doğrudan doğrudan cebimizden çıkan paralara yansırken iktidarın ve onun işbirlikçisi yerli/uluslararası sermayenin her hamlesi bizlere günden güne daha da yakıcı hale gelen antidemokratik uygulama olarak geri dönüyor.

Parasız, bilimsel, demokratik eğitim talebini büyütmeye!

Bugün karşı karşıya olduğumuz tablo, saray rejiminin iktidarını tahkim etmeye ve sermayenin çıkarlarını korumaya dönük bütünlüklü bir politikanın ürünüdür. Tam da bu nedenle Ege Üniversitesi öğrencileri olarak bu sorunları birbirinden kopuk görmüyoruz; her biri üniversiteleri şirket mantığıyla yöneten aynı düzenin sonucudur. Bu yüzden ihtiyacımız parasız, bilimsel ve demokratik eğitim talebini büyütmek. Her fakültede kampüste yan yana gelmeli; zamlara, baskıya ve sermaye-üniversite iş birliğine karşı ortak mücadelemizi büyütmeliyiz.