Sanatın geleceğini eşitsizlik belirlemesin!

 

Ada ATAN

Aydın Doğan Güzel Sanatlar Lisesi

Ümraniye/İstanbul

Güzel sanatlar liselerindeki sorunlardan bahsetmek istiyorum. Artan eğitim masrafları beni ve sanatçı adayı arkadaşlarımı etkiliyor. Çünkü bizim çantamızda taşıdığımız tek şey kitap değil biliyorsunuz ki. Kağıtlardan tutun, boyalara boyalardan tutun, fırçalara... Her gün bu materyallere ulaşmamız daha da zorlaşıyor. Sınıfımda benden daha yoksul arkadaşlarım da var. Okulun dönem başında istediği malzeme listesini almakta çok zorlanan, parça parça almak zorunda kalan veya atölyelerdeki kalitesiz, asla ihtiyaçlarımızı karşılamayan malzemeleri kullanmaktan başka çaresi kalmayan…

Bir diğer sorun ise ulaşım. Güzel sanatlar liselerinin her bölgede bulunmaması nedeniyle öğrenciler evlerinden çok uzak liselere gelmek zorunda kalıyor. Uzun süreli toplu taşıma yolculukları öğrencilerin enerjisini tüketiyor. Eve gelince zaten ödev, sınav, çizim gibi şeyleri yapmaya enerjileri bile kalmıyor. Özellikle sanat öğrencilerinin okul dışında da düzenli olarak pratik yapması gerektiği düşünüldüğünde, ulaşım süresinin fazla olması önemli bir problem.

Öğrencilere eşit koşullar sunulmalı

Bunların yanında bence güzel sanatlar liselerinin müfredatı, diğer okullarda da olduğu gibi çok yetersiz. Temel sanat eğitimi bile çok yetersiz veriliyor. Ben bir kursa para verip bir haftada aldığım verimi okulda aylarca alamıyorum. Hadi temel sanat eğitimini bırakalım; dijital çizim, heykel, 3D temelleri, fotoğraf ve portfolyo hazırlamaya dair neredeyse hiçbir şey yok. Ayrıca okulların sahip olduğu atölye ve ekipman imkanları birbirinden çok farklı, bunun olmaması gerekiyor. Sanat eğitimi alan öğrencilerin yalnızca yetenekleriyle değil, sahip oldukları ekonomik ve fiziksel imkânlarla da değerlendirilmesi yerine, herkesin kendini geliştirebileceği eşit koşulların sağlanması gerekiyor.

Sorunlardan bahsettim, fakat bunların kendiliğinden çözülmesini beklemek de gerçekçi değil. Hepimiz aynı sorunları yaşıyorsak, bunları değiştirmek için birlikte ses çıkarmalıyız. Bize sunulanla yetinmek zorunda değiliz. Daha iyi bir sanat eğitimi istiyorsak bunu talep etmeli, dayanışmalı ve mücadele etmeliyiz. Çünkü eğitimimiz; bizim hakkımız ve bizim geleceğimiz.