Yeni dönemde 19,48 milyar TL’den bize ne kalacak?

 

Siyasal Bilgiler Fakültesi öğrencisi

Ankara Üniversitesi

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi yeni döneme, geçmişten biriken ve her yıl büyüyen sorunlarla giriyor. Ankara Üniversitesi’nin 19,48 milyar TL’ye ulaşan bütçesine rağmen öğrenciler barınma, beslenme, güvenlik ve sosyal alan sorunlarıyla bu sene de baş başa bırakıldı. Üstelik üniversitenin bilimsel ve özerk yapısına yönelik saldırılar ise biçim değiştirerek devam edecek gibi gözüküyor.

Öğrenciye ayrılmayan bütçenin bin bir yansıması...

Kampüsümüzün ve fakültemizin spor salonlarının (Cebeci Spor Salonu ve Fazıl Kafadar Spor Salonu) özelleştirilmesiyle öğrencilerin sosyalleşmek ve kendilerini geliştirmek için kullandığı alanların kapıları sermayeye açılması, okulumuzun spor takımlarının da kullandığı bu alanların erişiminin kısıtlanması, öğrencilerin üniversitedeki yaşam alanları daraltılması anlamına geliyor.

Yerleşkemizdeki Milli Piyango Öğrenci Evleri’ne getirilen yaklaşık %35 zam ve yurt odalarının tek kişilik hale getirilmesi ise kampüsümüzdeki başka bir sorun. Bu şekilde kontenjanlar düşürülmesiyle barınma hakkı giderek bir ayrıcalığa dönüştürülüyor.

Bu sorunların hepsi öğrencilere harcanmayan bütçenin farklı yansımaları olarak karşımıza çıkıyor. Ortak alanımız olan “arka bahçenin” bile öğrenciler tarafından temizlenmek zorunda kalması bunun en büyük göstergesi.

Öğrenci hareketi hedefte

Bunun yanı sıra fakülte yaşamına yönelik saray rejiminin baskıları, yönetim tarafından korunan ve rejim tarafından doğrudan desteklenen faşist gruplar aracılığıyla sürdürülmektedir. Kampüs içinde bir korku iklimi yaratarak yükselen öğrenci hareketini engellemek için kullanılan bu şiddet aygıtları, rejimin örgütlediği politikaların fakültedeki somut yansımasıdır.

Öğrencilerin yanında duran akademisyenlerimiz de soruşturmalarla baskı altına alınmaktadır. NATO zirvesi sürecinde asılsız iddialarla tutuklanıp açıklamasız serbest bırakılan Emel Memiş ve KHK’lı barış akademisyenleri bu yıldırma politikalarının hedefindedir. Bu politikaların fakültemize verdiği en büyük zarar; akademik özgürlüğün kısıtlanması ve boşaltılan kadroların doldurulmayarak akademinin içinin boşaltılmasıdır.

CTS’leri aktif hale getirmeliyiz

Üniversitede kadınların yaşadığı sorunlara karşı mücadele yürütecek CTS (Cinsel Tacize ve Saldırıya Karşı Destek Birimi) gibi oluşumların yeterince aktif ve etkin olmaması da üniversite yaşamındaki önemli eksikliklerden biri. Mevcut yapıların bürokratik süreçler içerisinde etkisizleşmesi ve öğrencilerin soruşturma sürecine dahil olamaması onların okuldaki faaliyetlerinin etkisinin azalmasına ve sonuç bulmamasına sebep olmaktadır. Kadın öğrencilerin kampüs yaşamında kendilerini özgür ve güvende hissedebileceği, sorunlarını birlikte tartışıp çözüm üretebileceği alanları güçlendirmemiz gerekiyor. Kadın mücadelesinin fakülte yaşamının sürekli ve etkin bir parçası haline gelmesi, demokratik ve özgür bir üniversitenin en temel koşullarındandır.

Mülkiye’nin mücadele birikimi bize yol gösteriyor!

Fakültemizde öne çıkan bu sorunlar, üniversitenin bağımsız ve bilimsel yapısıyla çelişmektedir. Bütün bu sorunlar üniversitenin öğrencilerin ihtiyaçlarına göre değil, saray rejiminin ve sermayenin çıkarlarına göre şekillendirilmesinin sonucu olmakla birlikte yükselen öğrenci mücadelesini geriletmeye yönelik politikaların parçasıdır.

Bu saldırılar karşısında ihtiyacımız olan öğrencilerin birlikte tartışıp karar alabildiği mücadele mekanizmalarını güçlendirmektir. Sınıflarımızda, bölümlerimizde ve kulüplerimizde sözümüzü doğrudan ortaya koymalı; dayanışmayı her gün daha ileri taşımalıyız. Bu noktada Mülkiye’nin geçmiş mücadele birikimi bize yol gösteriyor. Herhangi bir öğrencinin ya da grubun karşılaştığı baskıyı bütün fakültenin sorunu sayan bir anlayışı benimsemeli, taleplerimizi birlikte belirlemeliyiz. Yeni döneme yalnızlaşarak değil, yan yana gelerek başlayalım. Üniversiteler bizimdir, bizim kalacak!