Platforms Project’in 14’üncüsü 17-20 Eylül arasında Atina’da

Geleneksel ticari sanat fuarı modelinden farklı olarak bağımsız sanatçı oluşumlarına ve kolektif üretim biçimlerine yer veren, bağımsız sanat ortamına, sanatçı kolektiflerine, platformlara ve sanatçı inisiyatiflerine odaklanan uluslararası bir buluşma niteliği taşıyan ‘Platforms Project’in 14’üncüsü bu yıl 17–20 Eylül 2026 tarihleri arasında Atina’daki Yunan Parlamentosu Tütün Fabrikası’nda (Hellenic Parliament Tobacco Factory) gerçekleştirilecek. Istanbul Painters Club da, bu kapsamda, “Forms of Resilience” (Dayanıklılık Biçimleri) başlıklı sergisiyle projede yerini alacak. Sergi, Furkan Akhan, Cemile Çolak, Burhan Kum, Djochkoun Sami ve Şevket Sönmez’in çalışmalarını da bir araya getiriyor.

22 ülke, 66 sanat platformu, 1.100’den fazla sanatçı

Etkinlik, 22 ülkeden 66 sanat platformunu ve 1.100’ün üzerinde sanatçıyı bir araya getirirken, sergilerin yanı sıra performanslar, konuşmalar, sunumlar, atölyeler, eğitim programları ve rehberli turlardan oluşan kapsamlı bir paralel programa da ev sahipliği yapıyor.

2013 yılından bu yana her yıl gerçekleştirilen Platforms Project, uluslararası bağımsız sanat ortamındaki güncel üretimleri görünür kılmayı amaçlayarak; sanatçılar, küratörler, teorisyenler ve bağımsız sanat inisiyatifleri arasında yeni iletişim ve iş birliği kanalları oluşturmayı hedefliyor. Sanatın izleyiciye ulaşım yollarının tüm dünyada sermaye tarafından belirlendiği bir çağda Platforms Project, farklı bir alternatif oluşturuyor.

Resmin sessiz ama ısrarlı direnişi

Ortak düşünsel ve sanatsal yaklaşımları paylaşan sanatçılar tarafından kurulan bağımsız bir sanatçı kolektifi olan Istanbul Painters Club’ın “Platforms Project 2026” için hazırladığı “Forms of Resilience” ise sanatçının görünürlük alanından geri çekildiği dönemleri bir kesinti olarak değil, yeni düşünme ve üretme biçimlerinin ortaya çıkabileceği yaratıcı süreçler olarak ele alıyor.

Sergi, bir taraftan, hızın ve sürekli görünür olmanın giderek belirleyici hâle geldiği, diğer yandan sanatçı üzerindeki siyasi ve ekonomik baskının yoğunlaştığı günümüz kültür ortamında, resmin sessiz ama ısrarlı direnişine odaklanıyor.

Atölyeyi bir düşünme, deneme ve yeniden yapılanma alanı olarak ele alan proje, sanatsal pratiğin değişen kültürel ve ekonomik koşullara rağmen sürdürülmesini bir tür sessiz direnç ve süreklilik biçimi olarak öneriyor. 

(Kültür Servisi)