Tercih listesini belirleyen şey gelecek kaygısı!

 

 Nisa

İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

 

Öncelikle tabii ki üniversite tercihlerim konusunda duyduğum gelecek kaygısı önemli bi role sahipti. Önceden memur olup hayatıma bu şekilde devam etme fikri çok vizyonsuz bir gelecek planıymış gibi hissettirirdi. Ama şimdiki koşullara baktığımız zaman, bir eşit ağırlık öğrencisi olarak kesin iş getirisi olan bir bölüm tercihi yapabilmek çok zor. Ayrıca benim gibi birçok öğrenci sınava hazırlanırken aynı zamanda aktif olarak bir işte çalışmak durumunda kalıyor. Bu nedenle zaten yerleşmeyi istediğin o bölüme ulaşabilmek artık uzak bir hayale dönüşmüş oluyor. Kaynaklara ulaşmak istesen ulaşamıyorsun, ulaştın diyelim ders çalışmak için ortam ve zaman yaratmak bir lükse dönüşüyor. Hadi bunu da başardın diyelim, eğer şanslıysan ve bu sistemde yığılmalardan etkilenmeden istediğin bölüme yerleştiysen bu sefer de bölümü bitirip sonrasında bir işe yerleşebilmek ayrı bir sınav haline geliyor. Bu karmaşanın içinde birçok öğrencinin benim gibi 2 yıllık sağlık bölümleri aracılığıyla memur olmaya çalıştığını görüyorum, en mantıklı ve kısa yol buymuş gibi hissettiriyor. Bu dönem tıbbi sekreterlik okumaya başlıyorum, bölüm bittiğinde KPSS ve atanma kaygısı ile baş başa kalacağımı bilerek. Yani üniversite mezunu olmak istesek ayrı, başka bir yolla hayatımıza devam etmeye çalışsak ayrı sömürülüyoruz. Yani bu süreç, öğrenci için çok boyutlu bir var olma mücadelesi haline geliyor.