Kadınlar geçim mücadelesini kredi kartlarıyla sürdürüyor

İstanbul – Artan hayat pahalılığı, düşük ücretler ve ağırlaşan yaşam koşulları kadınları temel ihtiyaçlarını karşılamak için kredi kartı ve kredilere yöneltiyor. Çocuklarının eğitiminden faturaya, mutfak masrafından düğün masrafına kadar pek çok gider borçlanarak karşılanıyor.

Boşanmış ve tek başına çalışan bir kadın, üniversitede okuyan kızının eğitim masraflarını karşılayabilmek için üç kredi kartını aktif olarak kullandığını anlatıyor:

“Dört tane kredi kartım var. Birini kullanmıyorum ama kalan üç kartla kızımın üniversite taksitini ödüyor, aynı zamanda temel ihtiyaçlarımızı karşılıyorum. Kartların sadece asgarisini ödeyebiliyorum. Esnek hesaptan kullanıyorum. Maaş yatınca oranın faiziyle beraber otomatik kapanması oluyor. Sonra bir şekilde asgarileriyle ayakta durmaya çalışıyorum. Kart olmadan hayatta kalabilmek mümkün değil. Kızım da okula gittiğinde yarı zamanlı işlere gidip harçlığını bir şekilde çıkarmaya çalışıyor.”

‘İki aylık maaşımız ödenmedi, her şeyi karttan karşılıyoruz’

Deri işçisi olan bir kadın ise geçmişte maaşla geçinmenin mümkün olduğunu, bugün ise hayatın kredi kartları üzerinden döndüğünü söylüyor: “Eskiden maaşla geçinirdik, şimdi kartla. Esnek hesaptan kart kapatıyorum. Karttan oraya para atıyorum. İki aylık maaşımız henüz ödenmedi. Temel ihtiyaçlarımızdan kıyafete kadar her şeyi oradan karşılamak zorunda kalıyoruz.”

Kadınların hayatı borç döngüsüne sıkıştı

Eşi de deri işçisi olan ve iki çocuk büyüten bir kadın ise aylık harcamalarının neredeyse tamamını kredi kartıyla yaptıklarını anlatıyor: “Avrupa yakasında bir dairem var. Faturalar, mutfak alışverişi, her şeyi karttan yapıyoruz. Geçen ay 18 bin lira kira aldım. Eşim üzerine 7 bin lira daha koyup kart borcunun ancak asgarisini kapatabildi. Geçinmek için kartı kartla kapatıp, üzerine para ekleyerek asgari ödemesini yapabildiğimiz bir hayat yaşıyoruz artık. Hayat kartlarla dönüyor, para alışverişi yok.”

Bu sözler, borçların gündelik yaşamın ayrılmaz bir parçası haline geldiğini gösteriyor. Bir borcu başka bir borçla kapatmak, birçok aile için olağan bir geçim stratejisine dönüşmüş durumda.

Hayal değil, borç hesabı

Oğlunu kısa süre önce nişanlayan bir kadın ise geleceğe dair hayal kurmak yerine yeni borçların hesabını yapmak zorunda kaldığını söylüyor: “Kredi çekip oğluma nişan yaptım. Bunun düğünü var. Düğüne kadar borcum bitmeden tekrar kredi çekmek zorunda kalacağım. Nasıl geçineceğimi bilmiyorum. Kimse artık bırakın bir şey sahibi olmayı, borçsuzluk hayali bile kuramıyor.”

Kadınların anlattıkları, geçim sorununun cinsiyet boyutunu da ortaya koyuyor. Çünkü ev içindeki bakım yükü, çocukların ihtiyaçları, mutfak masrafları ve aile bütçesini denkleştirme sorumluluğu kadınların omuzlarında taşınıyor. Gelirlerin yetersiz kaldığı koşullarda kadınlar, bir yandan evin ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırken diğer yandan borçların yönetimini üstleniyor. Bu durum aynı zamanda psikolojik bir yük de yaratıyor.

Bugün krediler ve kredi kartları artık mutfak masrafını karşılamanın, çocuğun eğitimini sürdürmenin, faturaları ödeyebilmenin ve ay sonunu getirebilmenin yolu haline gelmiş durumda. Kadınların anlattıkları ise yoksulluğun yalnızca gelir eksikliği olmadığını; borç, kaygı ve geleceğe dair belirsizlikle örülü bir yaşam biçimine dönüştüğünü gözler önüne seriyor.