Çalışan ailelerin çocukları yaz tatilinde tek başına: 'Ücretsiz, ulaşılabilir yaz okullarına ihtiyaç var'

 

İzmir – Çalışan ailelerin, yaz tatilinde çocuklarını bırakabilecekleri ücretsiz ve ulaşılabilir kamusal yaz okulları oldukça yetersiz. Devlet ve yerel yönetimlerin sunduğu olanaklar da son derece sınırlı. Peki çalışan ve çocuğu olan aileler yaz tatillerinde çocuklarını nereye bırakıyor, çocuklar nasıl zaman geçiriyor? Gazetemize konuşan aileler, çocukların güvenli ve nitelikli zaman geçirebilmesi için kamusal, ücretsiz ve erişilebilir yaz okullarının yaygınlaştırılması gerektiğini söyledi.

"TÜGVA gibi kurumlara mecbur kalıyoruz"

Büyükşehir Belediyesi İşçisi Çağlar’ın 7 ve 9 yaşlarında iki çocuğu var. Çağlar, “Yazın çocuklar boşta kalıyor. Belediyenin verdiği kurslarda yer olmuyor. Gidip gelme sorunu da var. Birinin çocukları götürmesi, yanında olması gerekiyor” dedi.

Çocuklarının akşama kadar evde olduğunu vurgulayan Çağlar, çocuklarını geliştirebilecek imkanlara ulaşamadıklarını da ekledi. Çağlar, “Olanaksızlık olunca aileler de mecburen TÜGVA gibi yerlere gönderiyorlar. Bizim mahallemizde de çocukları camiye, Kur’an kursuna gönderiyorlar. Biz gerek duymuyoruz. Çocuk ileride isterse kendisi gider. Çocuklar için etkinlik, onları geliştirebilecek hiçbir şey yok” diye konuştu.

Çocukların oyun oynayabileceği yerlerin de çok kısıtlı olduğunu belirten Çağlar, “Okulun bahçesi var ama beton. Çok fazla çocuk var. Orada da bir kişinin çocukları takip etmesi gerekiyor. Eşim de ben de çalışıyoruz. O yüzden çocukları bir yere götüremiyoruz. Bütün sorumluluk aileye yıkılıyor. Devlet çocuk yokmuş gibi davranıyor” ifadelerini kullandı.

Anneanne, babaanne döngüsü

20 yıldır gıda mühendisliği yapan Ayşe ise “12 yaşında bir kızım var. Ortaokul 2. sınıfa geçti. Bu yaşa gelene kadar sürekli çalıştığım için anneannesi ve babaannesiyle birlikte büyüdü. Dönüşümlü olarak onlar baktı” diyerek yaz tatilindeki durumu anlattı.

Sonrasında kızlarını yaz okullarına gönderdiklerini belirten Ayşe, “Son iki senedir kendisi istemediği için gitmiyor. Evde tek başına bırakmak zorundayım. Çocuklar erken büyüyor. Kendi kendilerini idare etmeyi çok küçük yaşta öğreniyorlar. Canı sıkılınca arkadaşlarıyla oyun oynuyor ama herhangi bir etkinliğe katılamıyor” diye konuştu.

"Yaz okulları ve bakıcılar çok pahalı"

Yaz aylarında ailelerin en çok zorlandığı konunun maddiyat olduğunu belirten Ayşe şunları ekledi: “Yaz okulları ve bakıcılar çok pahalı. Dolayısıyla aileler de iki kere düşünüyor. Biz Bodrum’da yaşadığımız için maliyetler ekstra yüksek. O yüzden göndermekte zorlandık. Şu ana kadar ücretsiz veya uygun fiyatlı bir şeyle karşılaşmadım. Verdiğimiz paraların karşılığını da alamıyoruz. Şu anda güvenebildiğim bir yer olmadığı, özel olan yerlere de maddi durumum el vermediği için benim kızım evde tek başına yaz tatilini geçiriyor.”

TÜGVA’nın devlet okullarında yaz kursları yapmasının ideolojik bir amaç taşıdığını belirten Ayşe, “Kendi çocuğumu göndermedim ama maddi olarak durumu iyi olmayan aileler istemese de buralara gönderebiliyor. Devletin ve yerel yönetimlerin ücretsiz yaz okulu uygulamalarıyla hiç karşılaşmadım. Çevremde de görmedim. Türkiye genelinde bunlar artarsa aileler de maddi ve manevi olarak rahatlar” diye konuştu.

"Yıllık izinlerimizi dönüşümlü kullanıyoruz"

Konuştuğumuz Kamu Emekçisi Adem Baban’ın da 4 yaşında bir kızı var. Eşinin de çalıştığını belirten Baban, “Çocuğumuz geçen yıl özel bir kreşe başladı. Haziran sonuna kadar kreşe devam etti. Kreş 10 aylık bir süreç olduğu için temmuz ve ağustos ayında yaz okuluna dönüşüyor. Yaz okulu için de bir kayıt bedeli isteniyor. Biz kızımızı 12 ay boyunca göndermeyi doğru bulmadığımız için yaz okuluna göndermedik” dedi.

Eşinin yarım gün, yarım maaş şeklinde çalıştığını vurgulayan Baban, “Benim işe başlama saatim değişkenlik göstermekle beraber genelde sabah 11 gibi işe başlıyorum. Ayrıca pazartesi günleri de çalışmıyorum. Bu nedenle sabah benim yanımda uyanıyor. İşe giderken de eşimin iş yerine bırakıyorum” ifadelerini kullandı.

Yıllık izinlerinin bir kısmını eşiyle dönüşümlü kullandıklarını belirten Baban, “Beraber kullandığımız izin süresi de dahil, kreşin olmadığı iki ayın bir ayında izinli oluyoruz. Bir ayı da bu şekilde idare etmeye çalışıyoruz. Eşimin yarım gün çalışıyor olması ve benim çalışma saatlerimin esnek olması, ayrıca pazartesi günleri çalışmıyor olmam işimizi epey kolaylaştırıyor. Diğer türlü düşünemiyorum bile” diye konuştu.

"Erken yaşta başlarının çaresine bakmak zorunda kalıyorlar"

Çocuğunu yaz kurslarına gönderirken özellikle güvenlik konusunu araştırıp ona göre gönderdiğini vurgulayan Ayşe taleplerini de şöyle anlattı: “Çocukların yaz tatilinde güvenli ve nitelikli zaman geçirebilmesi için devlet yaz okulu açmalı. Buralara yine eğitmenler atanmalı. Etkinlikler yaş gruplarına göre belirlenmeli. Yaz tatillerinde kamusal kreşler yaygınlaşmalı ve devlet okulu statüsünde hayata geçirilmeli. Belli bir müfredatla uygulanmalı. Ailelerin tercih edebileceği, çocuklarını güvenerek gönderebileceği ücretsiz kurumlara ihtiyacımız var. Çalışan ailelerin genel sorunu bu.”

"Her bölgede ulaşılabilir kreşler olmalı"

Devlet ve yerel yönetimlerin sadece yaz etkinliklerinde değil, genel olarak da yetersiz olduğunu vurgulayan Adem Baban taleplerini şöyle sıraladı: “Kamu kreşleri her bölgede ulaşılabilir, ücretsiz veya makul ücretli olmalı. Spor, sanat, oyun gibi etkinliklerin olduğu, çocuk için daha hareketli ve tatil moduna uygun aktivite merkezleri kurulmalı. On ay devam eden kreş monotonluğunu kıracak ve iki aylık süreçte bu moddan uzaklaşan çocuğun tekrar kreşe dönmesini daha istekli ve daha dinamik hale getirecek uygulamalar geliştirilmeli. Kreşlerin 12 ay açık olması ise çocuğun, soluksuz içinde kaldığı, yorulduğu, sıkıldığı ve bitmeyen bir döngünün parçası haline gelmesine neden olabilir.”