Ülkelerine geri gönderilen Afganistanlılar sefaletle karşı karşıya

İran ve Pakistan gibi komşu ülkeler başta olmak üzere Afgan göçmenlere yönelik son dönemde artan kitlesel sınır dışı etme dalgaları Afganistan’ı büyük bir nüfus akışı ile baş başa bıraktı. On yıllar boyunca ev sahibi ülkelerin burjuvazisi için sömürülebilir, güvencesiz ve ucuz bir yedek işçi ordusu işlevi gören Afgan göçmenler şimdi dönmek zorunda kaldıkları ülkelerinde ciddi sorunlar ile karşı karşıya. Çünkü emperyalist müdahaleler ve iç savaşlar ile tahrip edilmiş Afganistan'ın zayıf ekonomisi, ülkelerine geri dönmek zorunda bırakılan Afganlara iş ve yaşam imkanları sağlayamamakta.

Kronik geri kalmışlık sorunu

Afganistan'ın savaşlar, bağımlılık ilişkileri ve kapitalizmin tam gelişmemiş olması nedeniyle gelişememiş ya da felce uğramış ekonomik altyapısı, geri dönüşleri istihdam edecek sermaye ve üretim tesislerinden yoksun bir halde. Ayrıca ülkenin tarımsal kapasitesi, cılız sanayi sektörü ve yetersiz altyapısı, mevcut nüfusun temel toplumsal yeniden üretim ihtiyaçlarını dahi karşılamaktan uzak bir halde. Ülke geri dönen milyonlarca insanın barınma, beslenme ve istihdam sorunlarını çözebilecek maddi bir temele sahip değil. Bu yetersizlikler basit bir lojistik ve idari kriz değil. Emperyalizmin bağımlılık ilişkileri, dış müdahaleler ve iç savaşların doğrudan sonucu.

İşçi sınıfının savunmasız kesimi: Göçmenler

İran'ın Afgan işçileri sınır dışı etme politikası, sınıf dinamikleri üzerinden okunması gereken bir burjuva devlet aklı stratejisi. İran burjuvazisi, uluslararası yaptırımların ve emperyalist saldırıların daralttığı ekonomik koşullarda artan iç sınıf çelişkilerinin tansiyonu yönetebilmek için faturayı işçi sınıfının en savunmasız kesimi olan göçmen emekçilere kesmekte.

Bu demografik şok karşısında Afganistan yönetiminin geri dönmek zorunda bırakılan mülteciler için binlerce ücretsiz konut arsası tahsis etmesi yetersiz kalmakta. Çünkü bu uygulama, iş imkanı ve altyapı olmadığı müddetçe yoksul kitleleri yaşanılamaz alanlara hapsetmek anlamına gelir. Ülkeyi kıskaca alan emperyalist bağımlılık ilişkileri sürdükçe ne Afganistan halkının yoksulluğu bitecek ne de geri dönen mültecilerin istihdam sorunu çözülecektir. Bu kitlesel geri dönüşler ülkedeki sefaleti büyütmeye devam edecektir.