Ses çıkarmaktan başka çare yok!
Eğer bizden sonraki neslin okula hayatta kalma mücadelesi vermek için değil, eğitim almak için üniversiteye gitmesinde katkınızın olmasını istiyorsak ses çıkarmaktan başka çaremiz yok.
Ekmek ve Gül
Erciyes Üniversitesi Edebiyat Fakültesi öğrencisi
Fakülte sınırlarına her girdiğinde hocası tarafından taciz edilmekten korkan, güvende hissedemeyen herhangi bir öğrenciyim. Fazlasıyla normalleştirilmiş olan bir korku iliklerimize kadar işlemiş, yaşamımızın bir parçası haline gelmiş durumda.
Kaçış planıyla yaşamaktan yorulduk!
“Hocayla tek konuşacaksan kapıyı kapatma”, “Ben de seninle geleyim istersen, belki bir şey yapar”, “Uzun konuşacaksanız arada mesaj at, iyi olduğuna dair” gibi cümleler; özellikle kız öğrenciler arasında “günaydın” demekten farksız bizim için, doğal bir şekilde dökülüyor dudaklarımızdan.
Hocalarımızın, sıra arkadaşlarımızın bir şeyler yapma ihtimaline karşı hep bir kaçış planı yapmaktan yorulduk. “Nasıl hayatta kalabilirim?” sorusuyla her gün uğraşmaktan yorulduk. Ailelerimizin bizi her şeyden sakınarak büyüttüğü şu dünyada, nüfuzunu ve makamını kullananların kirli zihniyetlerine kurban gitmekten yorulduk!
Sesler yükselmeye başladı, dışarıdan her ne kadar yeni cilalanmış dursa da içi çürümüş olan düzenin içinde bir jenerasyon daha yok olmayacak! Eğer bizden sonraki neslin okula hayatta kalma mücadelesi vermek için değil, eğitim almak için üniversiteye gitmesinde katkınızın olmasını istiyorsak, ses çıkarmaktan başka çaremiz yok.
(Genç Hayat)
Evrensel'i Takip Et