İlk kampıma giderken: Bir çadır ve paylaşılacak koca bir dünya!

Zehra ÇELİK

Antep

 

Hayatınızda ilk kez deneyimleyeceğiniz bir şeyin yanı başında dururken kalbinizin ritmini değiştiren o tatlı mı tatlı heyecanı bilirsiniz... İşte ben tam olarak o duygunun ortasındayım. Bu yaz ilk kamp deneyimimi yaşayacağım. Ama öyle sıradan, her şey dahil otel gibi bir yaz tatilinden bahsetmiyorum. Rotamızı ileriye, İzmir Selçuk’un o güzel doğasına, kolektif yaşamın kalbine çeviriyoruz: 23. Gençlik Yaz Kampı’na!

​Gaziantep’ten Diyarbakır'a, Manisa'dan Adana'ya, Eskişehir’den Elazığ'a ve sayamadığım onlarca ile, memleketin dört bir yanından 15-25 yaş arası gençlerin aynı heyecanla yola çıkacağını bilmek bile içimi kıpır kıpır etmeye yetiyor. Farklı şehirlerden gelen ama aynı gökyüzünün altında, aynı ya da farklı bir geleceğin hayalini kuran binlerce gençle daha şimdiden koca bir hikaye bizi bekliyor.

​Bir tatilden çok daha fazlası

​Bu kamp sadece deniz, kum ve güneşten ibaret değil; burası kendimizi her anlamda geliştireceğimiz kocaman bir üretim, öğrenme ve toplanma alanı. Sabahları birlikte yapacağımız o kolektif kahvaltının ardından Evrensel gazetemizi elimize alıp memleketin ve dünyamızın halini hep birlikte okuyup tartışacağız.

​Peki ya o atölyelere ne demeli? Listenin zenginliği karşısında heyecanlanmamak elde değil ki. Marksizm ve Politik İktisat Atölyeleri’nde dünyayı ve sistemi sorgularken, bir yandan da Kadın Çalışmaları Atölyesi’nde omuz omuza durmanın gücünü hissedeceğiz. Kürt Dili ve Edebiyatı Atölyesi’nde kadim bir kültüre dokunacak; Heykel Atölyesi ile sanatı birlikte üreteceğiz.

"Tuvalet sırasında bile dost olmak"

​Beni en çok cezbeden şeylerden biri de kamptaki o samimi dayanışma ortamı. Üç-dört kişilik çadırlarımızda sadece alanımızı değil, hayatı paylaşacağız. Priz sırasında beklerken, akşam bilgi yarışmasında ya da tabu oynarken kahkahalar atacağız. Hatta 2 kere kamp deneyimi yaşamış arkadaşım Bünyamin'in dediğine göre o meşhur tuvalet ve duş sıralarında yanımızdakiyle "Eee, sen hangi şehirden geldin?" diye başlayıp derin sohbetlere bile dalacağız. Gerçek bağlar tam da böyle kurulmaz mı zaten?

​Akşamları denizin serinliğinin ardından başlayacak konserlerde hep bir ağızdan ezgiler söylemek, melodiler mırıldanmak. Sosyalist görüşün o sıcak, eşitlikçi ve dayanışmacı ruhunu her hücremizde hissetmek için gün sayıyorum.

Heyecan ve mutlulukla Selçuk'a doğru

​Bu benim ilk kampım olacak. İçimde tatlı bir korku var ama mutluluğum ve merakım hepsinin önüne geçiyor. Kendimi dönüştürmek, yeni insanlarla tanışıp dünyamı büyütmek ve bu bir haftalık süreçten bambaşka bir ben olarak dönmek için sabırsızlanıyorum. Siz de bu değişime dahil olmaya ne dersiniz?

(Genç Hayat)