Bursa operasyonu fabrikalarda

Bursa Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Bozbey, Saray rejiminin belediyelere yönelik operasyonlarının son halkası oldu. Bozbey’in 31 Mart sabahı göz altına alınması ise manidar oldu. Zira bu tarih aynı zamanda CHP’nin 47 yıl sonra Bursa’da belediye seçimlerini kazandığı gün. Ve bir kez daha seçim sonuçları hiçe sayılarak bir belediyenin daha el değiştirmesinin önü açıldı. Zira başkan vekili seçecek belediye meclisinde Cumhur İttifakı çoğunluğu elinde bulunduruyor.

Tüm bu el değiştirmenin merkezinde ise “Bozbey, Nilüfer Belediyesi Başkanlığı döneminde çok yolsuzluk yapmış” propagandası var. Dolayısıyla hem tutuklama hem de Bozbey’e ilişkin iddialar TOFAŞ, Renault, Bosch gibi tekellere ev sahipliği yapan ve bir işçi kenti olan Bursa’da fabrikaların da gündemi oldu.

Molalarda yapılan tartışmalara bakıldığında ilk izlenim olarak şunu söyleyebiliriz: Tüm işçiler iktidarı eleştiriyor denemez ama işçilerin büyük çoğunluğu, söylemlerini Cumhur İttifakı çevresinde kurmuyor ve operasyonlara karşı çıkan önemli bir işçi kitlesi var. Bu nedenle hangi partiye oy verdiklerinden bağımsız olarak metal, gıda ve tekstil iş kolunda görüştüğümüz işçiler arasında “Neden AKP’li belediyeler de yargılanmıyor?”, “Seçimle alamadıklarını böyle almaya çalışıyorlar”, “Eylemler oluyormuş biz de gitsek mi?”, “Daha önce AKP’ye oy verdim ama eylemlere ben de gidebilirim bu haksızlık çünkü” tepkileri gibi “Yolsuzluk yaptıysa tutuklansın”, “Su faturaları cep yakıyor, yol ücretleri çok pahalı”, “CHP’de olsa aynı AKP’de olsa aynı”, “Aman, hepsi çalıyor. Sanki önceki AKP’li belediye başkanını görmedik mi” söylemleri de sıkça duyuluyor.

Seçilmiş belediye başkanlarına yönelik operasyonların bağımsız yargının işi olmadığı hemen herkesin kanaati. Ancak tutuklama henüz Saray rejimi ile bir hesaplaşma konusu yapılmıyor. Örneğin faturalardaki artış Bozbey’e kesilebiliyor. Bunun nedenlerini de birkaç başlıkta sıralayabiliriz: CHP’nin tutumu ve belediye başkanlarının karnesi, işçi sınıfının ekonomik ve politik sıkışmışlık içinde hızla yoksullaşma yaşaması ve işsiz kalma korkusu, örgütsüz olması ve kendini güvencesizlik ortamı içinde görmesi…

31 Mart 2024 yerel seçimlerinde CHP Bursa’da 860 bin oy alarak yüzde 47 oranıyla Büyükşehir Belediye seçimlerini kazanmıştı. Oran ve oy sayısına bakacak olursak da bir işçi kenti olan Bursa’da işçilerin de son seçimde CHP’ye oy verdiklerini çıkarabiliriz. Ancak sonrasında kentte bir ay boyunca yaşanan susuzluk, su faturalarının cep yakması, ulaşım ücretlerinde yaşanan pahalılık gibi durumlar halkın belediye yönetimine karşı soğumasını gerçekleştirirken Cumhur İttifakının Mustafa Bozbey’in yolsuzluklar yaptığına ilişkin propagandası da belirli ölçüde etki yarattı.

CHP’nin protestolarda sadece “Saray rejiminin CHP’ye yönelik müdahalesi” anlayışıyla konuyu ele alması, işçi sınıfının taleplerinin ve yaşadığı sorunların neredeyse hiç dile getirilmemesi bu darlaşmaya kapı araladı. Oy ve protestolara katılanlar arasındaki fark da buna işaret ediyor.

Bir diğer neden ise işçi sınıfının ekonomik ve politik bir saldırı altında olması ve buna bağlı olarak içerisinde olduğu güvencesizlik ortamı. Bu Saray rejiminin elini en çok güçlendiren dayanaklardan. İşçilerin henüz bağımsız bir sınıf olarak hareket edememesi, CHP’li belediyelere operasyonlardan NATO tartışmalarına, kadın cinayetlerinden laiklik talebine kadar pek çok soruna dışarıdan bakılıyor olması birleşik bir mücadeleyi geciktiren ana etkenlerden.

Ancak tepkisizlik olarak görünen bu tablonun arkasında büyük bir öfke var. Ekonomik sıkışmışlık ve uygulanan politikalar Saray rejimine güç kaybettirirken, işçilerin yaşanabilir bir ülke için mücadeleye girişmesinin olanaklarını da hazırlıyor.