İran’a karşı emperyalist savaş Ege ve Akdeniz’i de ısıtıyor

Atina – ABD emperyalizminin Ortadoğu’ya yönelik savaş ve saldırganlık politikalarına yönelik olarak “tarafsız” ya da “bölgesel istikrar” yanlısı olduğunu söyleyen Yunanistan ve Türkiye benzeri ülkeler, ABD ve İsrail’e verdikleri dolaylı ve dolaysız desteklerle daha başından savaşın tarafı oldular. NATO üyeliği, savunma iş birliği anlaşmaları, askeri üsler, tekelci çıkarlar, ticari anlaşmalar ve her türlü bağımlılık ilişkisi emperyalist plan ve savaşlara doğrudan katılım anlamına gelirken bölge gericilikleri “istikrar, ulusal çıkarlar, güvenlik” gibi propagandalarla özellikle iç kamuoyunun tepkilerini önlemeye ya da en aza indirmeye çalışıyorlar.

Yunanistan’a ait Patriotlar İran füzelerini düşürdü

Yunanistan kamuoyunda oluşan savaş karşıtlığı karşısında “uluslararası anlaşmalar” çerçevesi dışına çıkılmadığını savunan Yunanistan hükümetinin Savunma Bakanı Nikos Dendias’ın, Suudi Arabistan’ın petrol şirketlerine yönelen İran’a ait iki balistik füzenin Yunan Patriot hava sistemleri tarafından havada imha edildiğini açıklaması, açıkça ABD- İsrail saldırganlığı saflarında yer alındığını gösterdi.

Dendias bir yandan, Yunan hava savunma sistemlerinin balistik füzeleri imha etmesinin, “Edinilen deney ve tecrübelerin boyutunu gösterdiğini” söyleyerek övündü bir yandan da bu hamlenin Yunanistan ve Avrupa vatandaşlarının “Yaşam seviyesini korumaya yönelik” olduğunu iddia etti. Hatta petrol fiyatlarının artmasının tüm dünyada yaşam seviyesini tehdit ettiğini dile getirerek savaşa taraf olmayı haklı çıkarmaya çalıştı.

ABD emperyalizminin ve AB’nin taşeronluğuna soyunan Yunan hükümetinin propagandasına bakılırsa, bölgede birçok ülkeye yağmur yağdırır gibi bomba yağdıran, yüz binlerce insanı katleden, işgaller gerçekleştiren, yönetimleri değiştiren, yeniden yapılandırmaları dayatan taraf ABD-İsrail ve iş birlikçisi bölge gericilikleri değil İran.

Hürmüz’den geçen gemilerin dörtte biri Yunan bandıralı

Hürmüz Boğazı’ndan geçen gemilerin dörtte birinin Yunan bandıralı olduğu, bölgede değişen ve değişecek olan dengelere yatırım yaparak tekellerin çıkarlarının gözetildiği, ABD ve İsrail’in başını çektiği eksene “stratejik ortaklık” yaparak Yunan sermayesinin paylaşımda yer almasını hedeflediği açık.

Aslında Yunan sermayesinin ve hükümetinin bu tutumu bölge gericiliklerinin tümü için geçerli. Beklentiler ve hedeflerin içeriği ve biçimleri oluşan ve oluşacak olan olası dengelerden dolayı farklılıklar gösterse de, hemen hepsi güçlüden yana tutum alarak çıkarlarını güvence altına almaya çalışıyorlar. Kuşkusuz bu durum bir yandan emperyalist plan ve yayılmacılığa olan bağlılıkları artırırken bir yandan da bölgedeki özgünlükleri tetiklemesinden ve çıkarların farklılaşmasından kaynaklı korku ve hoşnutsuzluklara yol açıyor. 

Yunanistan yönetimi Türkiye’ye karşı elini güçlendiriyor

Türk-Yunan ilişkileri bu duruma verilecek örneklerden biridir. Yunan hakim sınıfları bölgede ABD egemenliğinde oluşacak dengelerden pay kapma hedefi güderken Türkiye yönetimi olası yeniden yapılanmanın başta Kürt sorunu olmak üzere Ege, Kıbrıs, münhasır ekonomik bölgeler, kıta sahanlığı gibi konularda Türk dış politikasında ciddi sorunların ortaya çıkabileceği kaygısını taşıyor.

Yunanistan kuşkusuz Türk dış politikasının karşı karşıya kaldığı ve kalacağı sorunları kendi lehine çevirme çabalarını artırma atağını daha da güçlendirme yönünde oldukça önemli adımlar atmış durumda. ABD ile yeni üslerin açılmasına ve statülerinin genişletilmesine dair anlaşmalar, Doğu Akdeniz’de yeni roller üslenmesi, Karadeniz’in dolayısıyla Rusya’nın ablukaya alınmasında roller üstlenilmesi, Kızıldeniz’de Husilere karşı donanma bulundurması, Rusya-Ukrayna savaşında izlediği politikalar vb.nin yanında özellikle son yıllarda BAE, Mısır, İsrail, Suudi Arabistan ile yapılan ticari, askeri, savunma ve istihbarat anlaşmaları Yunanistan’ın Türkiye karşısında elini güçlendirdiğini gösteriyor.

İran’dan Kıbrıs’ta bulunan İngiliz üssüne atıldığı söylenen füze ve İHA’ların, adanın güvenliğini tehdit ettiği gerekçesiyle Yunanistan’ın iki adet F-16’yı ve iki adet savaş gemisini adaya konuşlandırması, Türkiye’de özellikle hükümetin güdümünde bulunan medya tarafından değişik biçimlerde eleştirildi ve savaşın adaya askeri güç konuşlandırılmasının bahanesi yapıldığı söylendi. Aynı doğrultuda adaların Lozan anlaşması ihlal edilerek silahlandırıldığı üzerinde de duruldu.

Benzeri tepkiler Türkiye’nin Kuzey Kıbrıs’a F-16’lar yerleştirilmesi üzerine Yunan basınında da çıktı. Yunan analistler de bu adımı “Adadaki işgalin meşrulaştırılması” olarak yorumladılar ve uluslararası planda gerekli adımların atılması yönünde hükümete telkinlerde bulundular. Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un adayı ziyareti, Fransa’nın Yunanistan ile yaptığı savunma iş birliği anlaşması ve Kıbrıs’ın AB’nin sınırları içinde olduğunun Yunanistan Başbakanı Kiryakos Miçotakis, Macron ve Güney Kıbrıs Lideri Nikos Hristodulidis tarafından yapılan ortak açıklamada dile getirilmesi. Türk dış politikasının ve adadaki varlığının dışlanması olarak da değerlendirildi.  

Çokça sözü edilen uluslararası anlaşma ve hakların emperyalizm tarafından tahrip edildiği, işlerine geldiği biçimde kullanıldığı ya da bütünüyle tanınmayarak ayaklar altına alındığı ortadadır. Bölge yönetimlerinin NATO ve ABD şemsiyesi altına sığınarak bölge halklarını haksız bir savaşın kurbanı yapması emperyalist paylaşımların ve egemenlik planlarının bir parçası olunduğunun kanıtıdır. Bölge gericiliklerinin “ganimetten” pay kapma rekabetinin ağır faturaları halklara kesilecektir.

Yunanistan da savaş karşıtı gösteriler devam ediyor 

Yunanistan’da emekçilerin ve gençlerin savaş karşıtı eylemleri ise sürüyor. Geçtiğimiz hafta başkent Atina’da binlerce öğrencinin katıldığı savaş karşıtı gösteri yapıldı. “Emperyalizmin mezbahanesi olmayacağız, kahrolsun emperyalizm” sloganları eşliğinde öğrenciler, Yunanistan’ın savaşa taraf olmaması, üslerin kapatılması, ülke sınırları dışına asker gönderilmemesi taleplerini dile getirerek meclise yürüdüler.

Öğrenciler 27 Mart’ta işçi sendikalarıyla birlikte savaş karşıtı gösterilere katılacaklarını açıkladılar. 28 Mart’ta ise Yunanistan kamu emekçileri sendikaları konfederasyonu (ADEDY) kamu emekçilerinin haklarına ilişkin grev yapacağını duyurdu. Grev gösterilerinin de savaş karşıtı eylemlere dönüşmesi bekleniyor.