Şık Makas işçisi kadınlar 8 Mart’ı direniş çadırında karşılıyor

Tokat – Şık Makas işçileri bu yıl 8 Mart’ı direniş çadırlarında karşılıyor. Direnişlerinde ayları geride bırakan kadın işçilere Dünya Emekçi Kadınlar Günü’nü hangi duygularla karşıladıklarını sorduk.

Buse direniş boyunca adını en çok duyduğumuz isimlerden biri. Buse, geçen yıl 8 Mart’taki Şık Makas işçisi kadınlarla bu yılki kadınların artık aynı olmadığını anlatıyor:

“Kimi bu direnişle öz güveninin yerine geldiğini söylüyor. Artık dertlerini anlatırken yargılanır mıyım diye düşünmüyorlar. Önceden evin geçiminin altında ezilirken, şimdi direnişle ayaktalar. 8 Mart’ı farklı insanlar olarak karşılıyoruz. Ben bile geçen seneki ben değilim.”

‘O gün bizim günümüz’

Buse’de hangi hislerin ağır bastığını merak ediyoruz, “Birazcık yorgunum” diyor. Emeğini gasbedenlerin iftiraları, kolluk gücünün baskısı, iktidarın işçiye olan tutumu Buse’nin başlıca yorgunluk sebepleri. Ev hapsi sürecinden ve 12 Mayıs’ta gerçekleşecek olan mahkemesinden bahseden Buse, “Direniş bitmeden acaba beni zorla direnişten koparırlar mı diye düşünmeden edemiyorum” diyerek endişelendiğini belirtiyor.

Şimdilik biraz sessiz olduğunu ancak 8 Mart’ta çok güçlü olacağını söyleyen Buse, “O gün bizim günümüz. Düşünün 16-17 yaşından beri çalışmışsınız; iş yerinde, aile evinde ve sokakta hor görülmüşsünüz. Ama sadece bir gün size karanfil vererek sizin varlığınızı kutluyorlar. Emeğimiz her gün kutlanmalı. 8 Mart’a giderken hem çok güçlenmiş hem de çok özel hissediyorum.”

Fatma’yla görüştüğümüzde kadınlar direniş çadırlarında 8 Mart dövizlerini hazırlıyorlardı. Elleriyle hazırladıkları dövizlerde yazanların kalıcı olmasını istediklerini söyleyerek anlatmaya başlıyor Fatma. Mücadele yürütürken destek gördükleri kadar kadınların toplumsal konumu nedeniyle sert tepkiler de aldıklarını dile getiren Fatma, “Çok övüldüğümüz, takdir edildiğimiz yerler var ama tabii ki aile baskısı da var. Patronla savaşmak ayrı; bir de dışarıyla, aileyle, çevremizle savaşıyoruz. Buna rağmen kadınlar artık kendilerinin bir şeyleri başarması gerektiğini anlayabildi.”

Tarih baskıları değiştirmiyor

8 Mart’ın tarihinden bahsederken Fatma geçmişte kadın işçilerin yaşadıkları baskıların devam ettiğini söylüyor. “Ustalarla, müdürlerle, şoförlerle tartışmak zorunda kalıyoruz. Onlara itiraz ettiğinde yerin değiştiriliyor. Hiç yapmaman gereken işlere sürülüyorsun. Bir de kadın patronlar, kadın ustalar var ki... Onlarla tartışınca gidiyorduk tuvaletlere, ağlıyorduk. Öfkelendiğimiz için ağlıyorduk, onlara yenildiğimiz için değil. Ağlayıp rahatlıyorduk, geri geliyorduk, işimize devam ediyorduk. Çünkü çalışmak zorundayız.”

Sündüz ise hastaydı bizimle konuşurken. Yeni toparlanmış sesiyle, “Hastayken bile her işimizi yapıyor, organize etmeye devam ediyoruz” diyor. Direnişin en güçlü kesiminin kadın işçiler olduğunu söyleyen Sündüz, “Kadınlar sahip çıkmasaydı, bu kadar sürmezdi” ifadelerini kullanıyor.

8 Mart reklamlardan ibaret değil

Kendisi için önceki yıllarda 8 Mart’ın televizyonlardaki reklamlardan, indirimlerden ibaret olduğunu aktaran Sündüz “Bu grev sürecinde anladım ki böyle değil. Birleşerek haksızlığın karşısında durduğumuz zaman daha güçlü olduğumuzu gördüm ben o grev sürecinde. Bu sene öyle hissediyorum.”

Bir başka Şık Makas direnişçisi Bilge, 8 Mart’ın yalnızca kutlama değil; kadınların eşitlik mücadelesinin günü olduğunun altını çiziyor. Kadınların ölmediği bir dünya istediğini belirten Bilge, “İşçiler olarak biz kadınlar kenetlendik ve tüm dünyaya sesimizi duyurduk . Patrona boyun eğmedik” diyor.

Son sözü yeniden Buse’ye veriyoruz çünkü onun hepinize bir mesajı var: “Korkmayın, susmayın, yılmayın, vazgeçmeyin. Çünkü dünyayı biz kadınların elleri değiştirecek. Buna çok inanıyorum.”