Antalya’da sera işçisi kadınlar: 8 Mart’ta da çalışmak zorundayız

Antalya’da seralarda çalışan kadınlar, geçim sıkıntısı, ağır çalışma koşulları ve uzun mesailer nedeniyle çalışmak zorunda olduklarını söyledi. Bir kadın işçi 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Gününe hiç gitmediğini belirterek, “Katılmak isterdim ama o günü ya çalışarak ya da evde çocuklarla geçiriyoruz. Kadınlar şiddet gördüğünde gidecek yer bulamıyor. Kadınlar artık öldürülmesin” dedi.

6 yıl önce ailesiyle birlikte Suruç’tan Antalya’ya göç eden sera işçisi Esra Yılmazoğlu, daha önce pamuk ektiklerini ancak artan maliyetler nedeniyle zarar ettiklerini anlattı. Sabah saat 07.00’de işe başladıklarını söyleyen Yılmazoğlu, 8 saatlik çalışmanın karşılığının bin 100 TL olduğunu belirtti.

Yılmazoğlu, “Aldığımız ücret emeğimizin karşılığı değil. Başka bir iş yapmadan geçinemeyiz. Oruçlu olmamıza rağmen çalışıyoruz, bazen bitkin düşüyoruz. Şimdi havalar serin olduğu için biraz daha iyi ama yazın naylon altında çalışmak çok daha zor oluyor” dedi.

8 Mart’ın önemli bir gün olduğunu söyleyen Yılmazoğlu, “Suruç’ta nadiren de olsa katılıyordum. Şimdi katılmak isterdim ama imkanlar el vermiyor” diye konuştu.

13 yıldır serada çalışıyor

13 yıldır seracılık yapan 52 yaşındaki Cemile İnanç ise çalışma koşullarının zorluğuna dikkat çekti. Kışın çamur ve soğukla, yazın ise aşırı sıcakla mücadele ettiklerini anlatan İnanç, sabah 05.00–06.00 gibi çalışmaya başladıklarını, sıcak nedeniyle saat 09.00–10.00 civarında işi bırakmak zorunda kaldıklarını söyledi.

Ekonomik nedenlerle Antalya’ya göç ettiğini anlatan İnanç, engelli eşinin çalışamadığını ve kızıyla birlikte serada çalışarak geçimlerini sağlamaya çalıştıklarını belirtti.

“Oruçlu halimle hem ilaç pompasını sırtlayıp serayı ilaçlıyorum hem eve gidince ekmek yapıp yemek hazırlıyorum. Bir işçi tutsam maliyeti çok olur, bana bir şey kalmaz” diyen İnanç, 8 Mart etkinliklerine katılmak istediğini ancak evde tek çalışan olduğu için katılamadığını söyledi. İnanç, “Kadınlar erkeklerle aynı haklara sahip olmalı. En çok çalışan yine kadınlar ama en çok zulmü de kadınlar görüyor” diye ekledi.

Hem serada hem evde çalışıyorlar

Antalya doğumlu 29 yaşındaki Hasret Sarı ise üç yıldır serada çilek topladığını anlattı. Sarı, “Antalya denince akla deniz ve tatil geliyor ama biz naylon altında çalışan insanlarız. Yazın sıcaktan, kışın çamurdan geçilmiyor” dedi.

Çilek işinin çoğunlukla kadınlar tarafından yapıldığını söyleyen Sarı, gününün büyük bölümünün çalışarak geçtiğini anlattı: “Sabah çocukları okula bırakıyorum, sonra seraya gidiyorum. Öğle yemeği hazırlayıp tekrar okula gidiyorum, sonra yine bahçeye dönüyorum. Akşam çocukların ödevleri, yemek derken bir bakıyorsun kendine zaman kalmamış.”

Kadınların ekonomik olarak bağımsız olması gerektiğini vurgulayan Sarı, “Kadınlar okuyup kendi ayakları üzerinde durmalı, erkeğe muhtaç olmamalı” dedi.

‘Gider çok, kazanç az’

Yaklaşık 50 yıl önce Viranşehir’nden Antalya’ya göç eden 52 yaşındaki Şerife Keş ise 30 yıldır icar yöntemiyle tarla kiralayarak serada çilek yetiştirdiklerini söyledi. Tarlanın gübresinden ilaçlamasına kadar tüm işleri kendilerinin yaptığını anlatan Keş, artan maliyetlerin üretimi zorlaştırdığını belirtti. “Günde 8 saat eğilerek çalışıyorsun. Bu kadar zor bir iş olmasına rağmen karşılığını alamıyoruz. Gider çok, kazanç az” dedi.

Geçmişte 20 dönüm alana ekim yaptığını ancak artık yalnızca 5 dönüm ekebildiğini söyleyen Keş, ekonomik koşullar nedeniyle üretimi bırakmayı bile düşündüklerini ifade etti.

‘Kadınlar artık öldürülmesin’

Şerife Keş, bugüne kadar hiç 8 Mart etkinliğine katılamadığını da söyledi: “Katılmak isterdim ama o günü ya çalışarak ya da evde çocuklarla geçiriyoruz. Kadınlar şiddet gördüğünde gidecek yer bulamıyor. Kadınlar artık öldürülmesin.”

(MA)